آیه 27 سوره الرحمن
| <<26 | آیه 27 سوره الرحمن | 28>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
و زنده ابدی ذات خدای با جلال و عظمت توست.
و تنها ذات باشکوه و ارجمند پروردگارت باقی می ماند.
و ذات باشكوه و ارجمند پروردگارت باقى خواهد ماند.
و ذات پروردگار صاحب جلالت و اكرام توست كه باقى مىماند.
و تنها ذات ذوالجلال و گرامی پروردگارت باقی میماند!
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
- جلال: بزرگى قدر. عظمت. راغب گويد: جلالت بزرگى قدر و جلال بدون تاء به معنى بالاترين عظمت است، طبرسى عظمت و كبرياء فرموده است.
- اكرام: اكرام و تكريم: عزيز كردن، محترم كردن «اكرم فلانا: شرفه» شأن: كار. حال.[۱]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
كُلُّ مَنْ عَلَيْها فانٍ «26» وَ يَبْقى وَجْهُ رَبِّكَ ذُو الْجَلالِ وَ الْإِكْرامِ «27» فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ «28»
هركه روى زمين است، فنا پذيرد و (تنها) ذات پروردگارت كه داراى شكوه و اكرام است، باقى مىماند. پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را انكار مىكنيد؟
نکته ها
در آيه 185 سوره آلعمران خوانديم: «كُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ» هر انسانى طعم مرگ را مىچشد. در آخرين آيه سوره قصص نيز خوانديم: «كُلُّ شَيْءٍ هالِكٌ إِلَّا وَجْهَهُ» هر موجودى هلاك مىشود، جز ذات پروردگار. در اين سوره نيز مىخوانيم: «كُلُّ مَنْ عَلَيْها فانٍ وَ يَبْقى وَجْهُ رَبِّكَ»
در آيات قبل، نعمتها معرّفى شد، در اين آيه مىفرمايد: زمان بهرهگيرى از نعمتها كم
جلد 9 - صفحه 392
است، فرصت را غنيمت شماريد كه همه رفتنى هستيد.
گرچه همه موجودات فانى هستند ولى هر كس در مسير الهى باشد و كار او رنگ الهى بگيرد، آن نيّت خالص كه «وجه رب» است، كار فانى او را باقى مىكند.
پیام ها
1- مرگ، يك قانون عام و فراگير است. «كُلُّ مَنْ عَلَيْها فانٍ»
2- به كسى جز خدا تكيه نكنيم كه همه فناپذيرند. «كُلُّ مَنْ عَلَيْها فانٍ وَ يَبْقى وَجْهُ رَبِّكَ»
3- ارزش انسان با تقرّب به خداوند است، نه داشتن امكانات. «كُلُّ مَنْ عَلَيْها فانٍ وَ يَبْقى وَجْهُ رَبِّكَ»
4- مرگ، گامى در مسير تربيت انسان است. «كُلُّ مَنْ عَلَيْها فانٍ وَ يَبْقى وَجْهُ رَبِّكَ»
5- پيامبر، تحت تربيت و ربوبيّت خاصّ خداوند است. «رَبِّكَ»
6- مرگ موجودات، نشانه نقص و تمام شدن قدرت و كرم الهى نيست كه او صاحب جلال و كرامت است. كُلُّ مَنْ عَلَيْها فانٍ وَ يَبْقى ... ذُو الْجَلالِ وَ الْإِكْرامِ
7- جلال الهى همراه با رحمت و رأفت است. «ذُو الْجَلالِ وَ الْإِكْرامِ»
8- مرگ، نعمت است. كُلُّ مَنْ عَلَيْها فانٍ ... فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما (با آنكه در آيات 26 و 27 نام هيچ نعمت مادّى نيامده، امّا در آيه 28، باز هم جملهى فَبِأَيِّ آلاءِ ...
تكرار شده است پس مرگ نيز نعمت است.)
9- جن نيز همچون انسان، مرگ دارد. زيرا خطاب «رَبِّكُما» به جنّ و انس بازمىگردد. كُلُّ مَنْ عَلَيْها فانٍ ... فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما
پانویس
- ↑ تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی، ج10، ص478
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
