آیه 44 سوره غافر
| <<43 | آیه 44 سوره غافر | 45>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
پس به زودی گفتارم را (هنگام پاداش عمل) متذکر میشوید و من کار خود به خدا وامیگذارم، که او کاملا بر احوال بندگان بیناست.
پس به زودی [درستیِ] آنچه را [که امروز درباره عذاب اسراف کاران] می گویم [و شما باور نمی کنید] متوجّه خواهید شد، و من کارم را به خدا وامی گذارم؛ زیرا خدا به بندگان بیناست.
پس به زودى آنچه را به شما مىگويم به ياد خواهيد آورد. و كارم را به خدا مىسپارم؛ خداست كه به [حال] بندگان [خود] بيناست.»
زودا كه آنچه را كه اكنون مىگويم به ياد خواهيد آورد. و من كار خويش به خدا واگذار كردم، زيرا او بندگانش را مىبيند.
و بزودی آنچه را به شما میگویم به خاطر خواهید آورد! من کار خود را به خدا واگذارم که خداوند نسبت به بندگانش بیناست!»
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
«أُفَوِّضُ»: واگذار میکنم. میسپارم.
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
فَسَتَذْكُرُونَ ما أَقُولُ لَكُمْ وَ أُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبادِ «44»
پس به زودى آن چه را براى شما مىگويم متذكّر خواهيد شد و من كارم را به خدا واگذار مىكنم زيرا كه او به (احوال) بندگان بيناست.
فَوَقاهُ اللَّهُ سَيِّئاتِ ما مَكَرُوا وَ حاقَ بِآلِ فِرْعَوْنَ سُوءُ الْعَذابِ «45»
پس خداوند او را از بدىهاى آن چه نيرنگ نمودند حفظ كرد و عذاب سختى آل فرعون را فراگرفت.
نکته ها
«تفويض»، واگذار كردن كارها به خداست و اين حالت بالاتر از توكّل است. چون در وكالت، موكّل مىتواند بر كار وكيل نظارت كند، ولى در تفويض همهى كارها را به خدا مىسپاريم. «1» البتّه تفويض و سپردن كارها به خدا كه شعار مؤمن آل فرعون بود، بعد از بكار بردن تمام تلاش خود در راه نجات موسى از قتل و بيدار كردن و هشدار دادن و تبليغ كردن بود. اين گونه تفويض است كه انواع حمايتهاى الهى را به دنبال دارد. «فَوَقاهُ اللَّهُ»
از اين دو آيه استفاده مىشود كه آل فرعون، اين مؤمن را تهديد مىكردند و براى او حيلهها مىانديشيدند، ولى خداوند او را از همهى توطئهها و خطرها حفظ كرد.
امام صادق عليه السلام مىفرمايد: فرعونيان مؤمن آل فرعون را كشتند و مراد از «فَوَقاهُ اللَّهُ» اين است كه خداوند دين او را حفظ كرد. «2»
پیام ها
1- مبلّغ بايد اميدوار باشد و آينده را روشن ببيند. فَسَتَذْكُرُونَ ...
2- در تبليغ، گاهى بايد تهديد كرد. «فَسَتَذْكُرُونَ ما أَقُولُ لَكُمْ» (در آينده با قهر الهى از غفلت بيرون خواهيد آمد).
«1». تفسير نمونه.
«2». تفسير نورالثقلين.
جلد 8 - صفحه 261
3- مبلّغ بايد به اهداف خود يقين داشته باشد. «فَسَتَذْكُرُونَ ما أَقُولُ لَكُمْ»
4- در برابر تهديدها وتوطئهها «مَكَرُوا» بايد به خدا پناه برد. «أُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ»
5- مبلغ بايد تكيهگاه معنوى داشته باشد. «أُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ»
6- كارها را به كسى بسپاريم كه به حال ما آگاهى كامل داشته باشد. «بَصِيرٌ بِالْعِبادِ»
7- توكّل بر خداوند و تفويض كارها به او، پاسخ سريع الهى را به دنبال دارد. «فَوَقاهُ اللَّهُ»
8- اگر خداوند اراده كند، يك نفر مؤمن را در ميان يك رژيم فاسد و حيلهگر حفظ و يارى مىكند. «فَوَقاهُ اللَّهُ»
9- با لطف خداوند، هم جان و ايمان افراد مؤمن از توطئهها حفظ مىشود و هم توطئهگران نابود مىشوند. فَوَقاهُ اللَّهُ ... وَ حاقَ بِآلِ فِرْعَوْنَ
10- همراهى و همدمى با ستمگران، انسان را در كيفر آنها شريك مىكنند. «وَ حاقَ بِآلِ فِرْعَوْنَ»
11- عذابهاى الهى درجات دارد. «سُوءُ الْعَذابِ»
پانویس
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
آرشیو عکس و تصویر
.jpg)
