آیه 24 سوره انبیاء
| <<23 | آیه 24 سوره انبیاء | 25>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
آیا خدا را رها کرده و خدایان باطل بیاثر را برگرفتند؟ بگو: برهانتان چیست؟ بیاورید. این ذکر (خدای یکتا و دعوت به توحید، سخن من و عالمان) امت من است و همه انبیاء و دانشمندان پیش از من، اما بیشتر این مشرکان به حق دانا نیستند که از آن اعراض میکنند.
[شگفتا!] آیا به جای خدا معبودانی اختیار کرده اند؟ بگو: [اگر انتخاب شما حق است] دلیل و برهانتان را [بر آن] بیاورید، این [قرآن] یادآور امت من [نسبت به توحید و نفی شرک] و یادآور امت های پیش از من [نسبت به معارف توحیدی دیگر کتاب های آسمانی] است؛ [حق نه این است که مشرکان می گویند] بلکه بیشترشان حق را نمی شناسند و به این سبب از آن روی گردانند.
آيا به جاى او خدايانى براى خود گرفتهاند؟ بگو: «برهانتان را بياوريد.» اين است يادنامه هر كه با من است و يادنامه هر كه پيش از من بوده. [نه!] بلكه بيشترشان حق را نمىشناسند و در نتيجه از آن رويگردانند.
آيا به جز او خدايانى را برگزيدهاند؟ بگو: حجت خويش بياوريد. در اين كتاب سخن كسانى است كه با من هستند و سخن كسانى كه پيش از من بودهاند. نه، بيشترينشان چيزى از حق نمىدانند و از آن اعراض مىكنند.
آیا آنها معبودانی جز خدا برگزیدند؟! بگو: «دلیلتان را بیاورید! این سخن کسانی است که با من هستند، و سخن کسانی [= پیامبرانی] است که پیش از من بودند!» امّا بیشتر آنها حق را نمیدانند؛ و به همین دلیل (از آن) روی گردانند.
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
«مِن دُونِهِ»: علاوه از خدا. غیر از خدا. «هذا»: این. مراد وحی یا قرآن و سائر کتابهای آسمانی است. «ذِکْرُ»: تذکّر و رهنمود. یادآور و راهنمای مردم به خدا و دین.
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
أَمِ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِهِ آلِهَةً قُلْ هاتُوا بُرْهانَكُمْ هذا ذِكْرُ مَنْ مَعِيَ وَ ذِكْرُ مَنْ قَبْلِي بَلْ أَكْثَرُهُمْ لا يَعْلَمُونَ الْحَقَّ فَهُمْ مُعْرِضُونَ «24»
آيا آنها (كافران) بجاى خداوند (يكتا) خدايان ديگرى را گرفتهاند؟ (پس به آنان) بگو: دليلتان را بياوريد. اين (قرآن) يادنامهى پيروان من و يادنامه كسانى است كه پيش از من بودهاند (كه همه بر نداشتن شريك براى خداوند اتفاق كلمه دارند) امّا اكثر مردم، حقّ را نمىدانند، پس (از آن) روى گردانند.
نکته ها
على عليه السلام فرمود: همانا با نزول قرآن به پيامبر، علم پيامبران پيشين و علم اوصيا و علم آنچه كه تا قيامت رخ مىدهد، داده شده است. آنگاه حضرت اين آيه را تلاوت كرد كه
جلد 5 - صفحه 439
خداوند به پيامبرش مىگويد: «1» هذا ذِكْرُ مَنْ مَعِيَ وَ ذِكْرُ مَنْ قَبْلِي ... بنابراين قرآن، حاوى علم ما كان و ما يكون است.
پیام ها
1- هر كس از خداوند واحد دور شود، در دام خدايان متعدّد مىافتد. «أَمِ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِهِ آلِهَةً»
2- پيامبر بايد با مردم برخورد استدلالى كند واز آنان برهان بخواهد. «قُلْ هاتُوا بُرْهانَكُمْ»
3- توحيد، داراى دليل است، لَوْ كانَ فِيهِما ... امّا شرك هيچ دليلى ندارد. «2» «هاتُوا بُرْهانَكُمْ»
4- در اصول عقايد نمىتوان تقليد كرد. «هاتُوا بُرْهانَكُمْ»
5- توحيد پيام تمام كتب آسمانى است. «ذِكْرُ مَنْ مَعِيَ وَ ذِكْرُ مَنْ قَبْلِي»
6- كتب آسمانى مايه زنده شدن فطرت خفته و يادآور دانستههاى فراموش شده است. «ذِكْرُ مَنْ مَعِيَ وَ ذِكْرُ مَنْ قَبْلِي»
7- در فضاى جهل، نه اقبال اكثريّت ارزش دارد و نه اعراض آنها. «أَكْثَرُهُمْ لا يَعْلَمُونَ الْحَقَّ فَهُمْ مُعْرِضُونَ»
«1». تفسير فرات، ص 261.
«2». چنانكه در آيه ديگر مىخوانيم: «و من يدع مع اللّه الهاً آخر لا برهان له» مؤمنون، 117.
پانویس
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
