آیه 16 سوره قصص

از دانشنامه‌ی اسلامی
نسخهٔ تاریخ ‏۲۱ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۲۴ توسط Quran (بحث | مشارکت‌ها) (جایگزینی تفاسیر)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مشاهده آیه در سوره

قَالَ رَبِّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي فَاغْفِرْ لِي فَغَفَرَ لَهُ ۚ إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ

مشاهده آیه در سوره


<<15 آیه 16 سوره قصص 17>>
سوره : سوره قصص (28)
جزء : 20
نزول : مکه

ترجمه های فارسی

(آن‌گاه موسی) گفت: ای خدا، من بر خویش ستم کردم (که به این عمل خود را به فتنه فرعونیان انداختم) تو از من در گذر، خدا هم از او در گذشت که اوست بسیار آمرزنده و مهربان.

گفت: پروردگارا! [از اینکه از جایگاهم درآمدم و وارد شهر شدم] به خود ستم کردم [مرا از شرّ دشمنانم حفظ کن] و آمرزشت را نصیب من فرما. پس خدا او را آمرزید؛ زیرا او بسیار آمرزنده و مهربان است.

گفت: «پروردگارا، من بر خويشتن ستم كردم، مرا ببخش.» پس خدا از او درگذشت كه وى آمرزنده مهربان است.

گفت: اى پروردگار من، من به خود ستم كردم، مرا بيامرز. و خدايش بيامرزيد. زيرا آمرزنده و مهربان است.

(سپس) عرض کرد: «پروردگارا! من به خویشتن ستم کردم؛ مرا ببخش!» خداوند او را بخشید، که او غفور و رحیم است!

ترجمه های انگلیسی(English translations)

He said, ‘My Lord! I have wronged myself. Forgive me!’ So He forgave him. Indeed, He is the All-forgiving, the All-merciful.

He said: My Lord! surely I have done harm to myself, so do Thou protect me. So He protected him; surely He is the Forgiving, the Merciful.

He said: My Lord! Lo! I have wronged my soul, so forgive me. Then He forgave him. Lo! He is the Forgiving, the Merciful.

He prayed: "O my Lord! I have indeed wronged my soul! Do Thou then forgive me!" So (Allah) forgave him: for He is the Oft-Forgiving, Most Merciful.

معانی کلمات آیه

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

قالَ رَبِّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي فَاغْفِرْ لِي فَغَفَرَ لَهُ إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ «16»

(موسى) گفت: پروردگارا! همانا من به خويشتن ستم كرده‌ام، پس مراببخش، پس (خداوند) او را آمرزيد به درستى كه او آمرزنده‌ى مهربان است.

نکته ها

سؤال: جمله‌ى‌ «ظَلَمْتُ نَفْسِي» به خودم ظلم كردم، از زبان كسى كه به پيامبرى مى‌رسد چه معنايى دارد؟

پاسخ: مراد از ظلم به خود در اينجا، گرفتار شدن به آثار اجتماعى قتل غير عمد است، نه گناه، تا با مقام عصمت منافات داشته باشد. زيرا خداوند، موسى را مخلَص مى‌داند؛ «إِنَّهُ كانَ مُخْلَصاً» «1» و كسى كه به اين درجه نائل گرديد ديگر گناه نمى‌كند، زيرا شيطان اقرار كرده كه قدرت نفوذ در مخلصين را ندارد. «فَبِعِزَّتِكَ لَأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ. إِلَّا عِبادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِينَ» «2»

پیام ها

1- در دعا، خداوند را با كلمه مباركه‌ى‌ «رَبِّ» بخوانيم. «قالَ رَبِّ»

2- هر چند كار خلاف، عمدى نباشد ولى نبايد از آثار طبيعى و وضعى آن غافل بود. «ظَلَمْتُ نَفْسِي» (حضرت موسى به قصد نجات يك مؤمن وارد صحنه شد و ناخواسته مرتكب قتل گرديد و در واقع گناهكار به حساب نمى‌آمد؛ امّا اين عمل، كار او را دشوار كرد و اين يك آفت بود.)

3- افراد صالح حتّى در برابر كجى‌هاى غير عمدى نيز بلافاصله استغفار مى‌كنند و از تبعات آن دورى مى‌گزينند. «فَاغْفِرْ لِي»

(حضرت موسى با استغفار خود چند چيز را از خداوند درخواست كرد، هم محو آثار اجتماعى كار خود را، هم برطرف شدن نگرانى از آينده را و هم دفع‌

«1». مريم، 51.

«2». ص، 82- 83.

جلد 7 - صفحه 31

توطئه‌هاى انتقام جويانه‌ى فرعونيان را.)

4- دعاى انبيا مستجاب است. «فَغَفَرَ لَهُ»



پانویس

منابع

مسابقه از خطبه ۱۱۴ نهج البلاغه