آیه 6 سوره یس
| <<5 | آیه 6 سوره یس | 7>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
تا قومی که پدرانشان به کتب آسمانی پیشین بیم داده (و وعظ و اندرز) شدند تو هم خود آنها را (به این قرآن) بیم دهی (و از قهر حق بترسانی) که ایشان سخت غافلند.
تا مردمی را بیم دهی که پدرانشان را بیم نداده اند و به این علت [از حقایق] بی خبرند.
تا قومى را كه پدرانشان بيمداده نشدند و در غفلت ماندند، بيم دهى.
تا مردمى را بيم دهى كه پدرانشان بيم داده نشدند و در بى خبرى بودند.
تا قومی را بیم دهی که پدرانشان انذار نشدند، از این رو آنان غافلند!
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
«قَوْماً»: مراد کفّار مکّه در آغاز نبوّت پیغمبر اسلام است. «مَآ أُنذِرَ»: بیم داده نشده است. «آبَاؤُهُمْ»: مراد پدران و نیاکان قریب قریش همعصر پیغمبر است، والاّ پدران و نیاکان بعید ایشان توسّط انبیاء، از جمله ابراهیم و اسماعیل بیم داده شده است.
نزول
شأن نزول آیات 1 تا 7:
ابن عباس گوید: رسول خدا صلى الله علیه و آله ذکر سجده را بلند قرائت میکرد تا این که عده اى از قریش در صدد ایذاء و اذیت پیامبر برآمدند و خواستند نقشه شوم خویش را عملى سازند ولى گرفتار شدند و به شکنجه افتادند لذا با زبان عذرخواهى نزد رسول خدا صلی الله علیه و آله آمدند و او را به خداوند و خویشاوندانش قسم دادند و از اثر دعاى پیامبر از گرفتارى و شکنجه رهائى یافتند سپس این آیات نازل گردید با وجود بر این هیچ یک از آنان ایمان نیاوردند.[۱]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
تَنْزِيلَ الْعَزِيزِ الرَّحِيمِ «5»
قرآن از جانب خداوند قادر مهربان نازل شده است.
لِتُنْذِرَ قَوْماً ما أُنْذِرَ آباؤُهُمْ فَهُمْ غافِلُونَ «6»
تا به مردم آن چه را به نياكانشان هشدار داده شده تو نيز هشدار دهى، پس آنان غافلند.
پیام ها
1- خداوند نسبت به مخالفان، عزيز و نسبت به اولياى خود رحيم است. «الْعَزِيزِ الرَّحِيمِ»
«1». هود، 56.
جلد 7 - صفحه 520
2- سرچشمهى نزول قرآن، قدرت و رحمت است و كسى كه به آن تمسك كند به عزّت و رحمت مىرسد. «تَنْزِيلَ الْعَزِيزِ الرَّحِيمِ»
3- انذار، هدف بعثت انبيا است. «لِتُنْذِرَ»
4- انذار يك سنّت الهى است «ما أُنْذِرَ آباؤُهُمْ» (گرچه با وجود آن باز هم مردم غافل بمانند.)
5- اساس و پايه تبليغ و انذار بايد تعاليم قرآن باشد. «تَنْزِيلَ الْعَزِيزِ الرَّحِيمِ لِتُنْذِرَ»
6- حتّى هشدارهاى قرآن برخاسته از رحمت و مهر خداست. «الرَّحِيمِ لِتُنْذِرَ»
پانویس
- ↑ کتاب الدلائل از ابونعیم.
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
- محمدباقر محقق، نمونه بینات در شأن نزول آیات از نظر شیخ طوسی و سایر مفسرین خاصه و عامه.
