آیه 47 سوره نمل
| <<46 | آیه 47 سوره نمل | 48>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
آن کافران گفتند: ما به وجود تو و پیروانت فال بد میزنیم (که ظهور تو اسباب رنج و خصومت و عذاب و شومی حال ما شده است). صالح گفت: این فال بد شما نزد خدا (محققا معلوم) است بلکه شما گرفتار امتحان و ابتلا شدهاید (و خود موجب گرفتاریتان هستید).
گفتند: ما به تو و همراهانت فال بد زده ایم [و شما را سبب بروز این همه مشکلات و بدبختی خود می دانیم]. گفت: سبب بروز مشکلات و بدبختی شما [طغیان و گناهان شماست که عکس العملش] نزد خداست، [ربطی به ما ندارد] بلکه شما گروهی هستید که [به مشکلات و مصایب] امتحان می شوید [شاید به این سبب توبه کنید و مؤمن شوید.]
گفتند: «ما به تو و به هر كس كه همراه توست شگون بد زديم.» گفت: «سرنوشت خوب و بدتان پيش خداست، بلكه شما مردمى هستيد كه مورد آزمايش قرار گرفتهايد.»
گفتند: ما تو را و يارانت را به فال بد گرفتهايم. گفت: جزاى شما نزد خداست. اينك مردمى فريبخورده هستيد.
آنها گفتند: «ما تو را و کسانی که با تو هستند به فال بد گرفتیم!» (صالح) گفت: «فال (نیک و) بد شما نزد خداست (و همه مقدّرات به قدرت او تعیین میگردد)؛ بلکه شما گروهی هستید فریبخورده!
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
«إِطَّیَّرْنَا»: به فال بد میگیریم. نحس و شوم میدانیم. اصل آن (تَطَیَّرْنَا) و از باب تفعّل است. «طَآئِرُکُمْ»: بدبختی و بدطالعی شما. «تُفْتَنُونَ»: مورد آزمایش قرار میگیرید. عذاب داده میشوید. گول زده میشوید و از دین برگردانده میشوید و گمراه میگردید.
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
قالُوا اطَّيَّرْنا بِكَ وَ بِمَنْ مَعَكَ قالَ طائِرُكُمْ عِنْدَ اللَّهِ بَلْ أَنْتُمْ قَوْمٌ تُفْتَنُونَ «47»
(مردم به صالح) گفتند: ما بهتو وهمراهانت فالبد زدهايم (وقحطى موجود به خاطر وجود شماست. صالح) گفت: فال (وسرنوشت نيك وبد) شما نزد خداست، بلكه شما گروهى هستيد كه مورد آزمايش قرار گرفتهايد.
«1». اعراف، 77.
«2». تفسير نورالثقلين.
تفسير نور(10جلدى)، ج6، ص: 431
وَ كانَ فِي الْمَدِينَةِ تِسْعَةُ رَهْطٍ يُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ وَ لا يُصْلِحُونَ «48»
و در آن شهر نُه دسته (و گروه) بودند كه در آن سرزمين فساد مىكردند و اهل اصلاح نبودند.
نکته ها
كلمهى «رَهْطٍ» به دستهاى گفته مىشود كه ميانشان رابطهى گرمى باشد. «1»
كلمهى «تطير» از «طير» به معناى پرنده است. مردم عرب هنگام سفر، پرندهاى را رها مىكردند كه اگر به سمت راست مىپريد (اين كار را به فال نيك مىگرفتند و) سفر مىكردند و اگر به سمت چپ مىپريد (فال بد مىزدند و) سفر را تعطيل مىكردند. «2»
در اسلام، فال بد زدن (به نام طيره) شرك دانسته شده است. فال بد، رها كردن دلايل اصلى و رفتن به سراغ خرافات است.
فال بد زدن به انبيا، در قرآن مكرّر آمده است: فرعونيان بدبختىها را از موسى مىدانستند؛ «يَطَّيَّرُوا بِمُوسى» «3» به حضرت عيسى مىگفتند: «إِنَّا تَطَيَّرْنا بِكُمْ» «4» در اين آيه نيز مىفرمايد: به صالح گفتند: «اطَّيَّرْنا بِكَ»
جملهى «بَلْ أَنْتُمْ قَوْمٌ تُفْتَنُونَ» را چند نوع معنا كردهاند:
الف: شما توسط عوامل خدعهگر فريب خوردهايد كه اين گونه مقاومت مىكنيد. (بنا بر اينكه «فتنه» به معناى فريب و خدعه باشد)
ب: شما با حوادث تلخ آزمايش مىشويد. (اگر مراد از فتنه، امتحان وآزمايش باشد)
ج: شما به خاطر لجاجت كيفر مىشويد. (بنا بر اينكه مراد از فتنه، عذاب باشد)
پیام ها
1- پيامبر اسلام و مسلمانان بدانند كه انبياى گذشته و يارانشان چگونه تحقير مىشدند، پس سختىها را تحمّل كنند. «قالُوا اطَّيَّرْنا»
«1». التحقيق فىكلمات القرآن.
«2». تفسير كشّاف.
«3». اعراف، 131.
«4». يس، 18.
جلد 6 - صفحه 432
2- فالزدن، تاريخى بس طولانى دارد. (كسى كه به خدا و حكمت الهى ايمان نداشته باشد، به خرافات روى مىآورد). «اطَّيَّرْنا»
3- در نظامى كه علم و ادب و منطق و وحى، حاكم نباشد، چهرههايى كه مايهى بركت هستند مايهى بدبختى معرّفى مىشوند. «اطَّيَّرْنا بِكَ»
4- حضور انبيا، به معناى محو مشكلات طبيعى و روزمره نيست. «اطَّيَّرْنا بِكَ»
5- تلخىها و ناگوارىها، هر يك دلايل حكيمانهاى دارد كه خداوند قرار داده است. «طائِرُكُمْ عِنْدَ اللَّهِ»
6- برخورد با انبيا، يك آزمايش الهى است. «تُفْتَنُونَ»
پانویس
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
