ظریف اصفهانی
نسخهٔ تاریخ ۲ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۲۱ توسط مهدی موسوی (بحث | مشارکتها)
«میرزا محمدحسن اصفهانی» ادیب، خطاط و شاعر -متخلص به «ظریف»- در قرن سیزدهم هجری است. محمدحسن در اصفهان علم و ادب آموخت و با بسمل، مؤلف تذکره «دلگشا» دوستى داشت. وى از منشیان نظام الدوله محمدحسین خان صدر اصفهانى به شمار مى رفت و پس از وفات صدراعظم، به خدمت خود نزد فرزند او میرزا عبداللَّه خان امینالدّوله ادامه داد.
ظریف اصفهانی در نوشتن خط شکسته مهارت داشت و بعضى قرآن هاى خطی میرزا احمد نیریزى، تراجم و خواص الآیات به خط اوست. ظریف شعر را نیز نیکو مى سرود. از وى دیوان شعر بجاى مانده است. این بیت از اوست:
دل غمین رفت ز کوی تو و دیدم شادش * جان زن تن میرود اکنون به مبارک بادش
منابع
- اثرآفرینان، انجمن مفاخر فرهنگی، ج۴، ص۱۲۴.
- سید مصلحالدین مهدوی، اعلام اصفهان، ج۲، ص۵۸۰-۵۸۱.
 | |
| شعرشناسی | * شعر * علم عروض * قافیه * تخلص * دیوان * مصراع * بیت * مقفا * قالب * مطلع * تغزل * بحور شعری |
| قالبهای شعر | *مثنوی * قصیده * غزل * مسمط * مستزاد * ترجیعبند * ترکیببند * قطعه * رباعی |
| سبکهای شعر فارسی | * سبک خراسانی * سبک عراقی * سبک هندی * سبک بازگشت ادبی * شعر نو |
| شاعران پارسی گو: | همه*قرن 4 * قرن 5 * قرن 6 * قرن 7 * قرن 8 * قرن 9 * قرن 10 * قرن 11 * قرن 12 * قرن 13 * قرن 14 |
