آیه 58 سوره زخرف
| <<57 | آیه 58 سوره زخرف | 59>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
و مشرکان به اعتراض گفتند: آیا خدایان ما بهترند یا او (عیسی بن مریم؟ اگر به قول محمّد، غیر خدا همه معبودان در آتش بسوزند لازم آید عیسی هم بسوزد) و این سخن را با تو جز به جدل و انکار نگفتند، که آنها قومی حریف جدل و خصومتند.
و گفتند: آیا معبودان ما بهترند یا او. [ولی] آنان این مقایسه را به عنوان مثل برای تو نزدند مگر از روی جدال بی منطق و ستیزه جویی [تو معبود بودن عیسی را نپذیرفته ای]، بلکه اینان گروهی ستیزه جو [و در جدال باطل بسیار سرسخت] هستند.
و گفتند: «آيا معبودان ما بهترند يا او؟» آن [مثال] را جز از راه جدل براى تو نزدند، بلكه آنان مردمى جدلپيشهاند.
و گفتند: آيا خدايان ما بهترند يا او؟ و اين سخن را جز براى جدال با تو نگفتند، كه مردمى ستيزهجويند.
و گفتند: «آیا خدایان ما بهترند یا او [= مسیح]؟! (اگر معبودان ما در دوزخند، مسیح نیز در دوزخ است، چرا که معبود واقع شده)!» ولی آنها این مثل را جز از طریق جدال (و لجاج) برای تو نزدند؛ آنان گروهی کینهتوز و پرخاشگرند!
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
- جدلا: جدل: مجادله و مقابله حجت با حجت، شدت خصومت نيز گفتهاند.
- خصمون: خصم (بر وزن كتف) مخاصمه گر، جمع آن خصمون است.[۱]
نزول
چنان که در پاورقى آیه 57 درباره شأن و نزول آن از اقوال تفاسیر برهان و على بن ابراهیم و مجمع البیان مطالبى ذکر شده است در همان تفاسیر ضمن ذکر شأن و نزول آیه 57، آیه 58 را نیز بعد از آن به عنوان دنباله شأن و نزول آن ذکر نموده اند و علاوه بر آن موضوع دیگرى نیز درباره آیه 58 در ضمن ذکر شأن و نزول آیات 101 و 102 و 103 سوره انبیاء در صفحات 534 و 535 و 536 ذکر گردیده است.
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ لَمَّا ضُرِبَ ابْنُ مَرْيَمَ مَثَلًا إِذا قَوْمُكَ مِنْهُ يَصِدُّونَ «57»
و همين كه (از سوى بت پرستان) درباره عيسى بن مريم مثالى زده شد (كه اگر معبودان غير خدا هيزم دوزخند پس عيسى نيز كه معبود است دوزخى است) ناگهان قوم تو در پى آن فرياد تمسخر بر داشتند.
وَ قالُوا أَ آلِهَتُنا خَيْرٌ أَمْ هُوَ ما ضَرَبُوهُ لَكَ إِلَّا جَدَلًا بَلْ هُمْ قَوْمٌ خَصِمُونَ «58»
و گفتند: آيا خدايان ما بهترند يا او؟ (اگر عيسى كه از معبودهاى ما بهتر است در جهنّم باشد، به جهنّم رفتن ما و معبودهايمان چندان مهم نيست.)
اين مثال را براى تو جز از راه جدل نزدند بلكه آنان قومى جدل پيشهاند.
نکته ها
هنگامى كه آيه 98 سورهى انبياء نازل شد كه «إِنَّكُمْ وَ ما تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ حَصَبُ جَهَنَّمَ» بت پرستان، همراه با بتها و معبودان، هيزم جهنّم قرار خواهند گرفت، شخصى از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله پرسيد: اگر چنين است عيسى و عُزير نيز معبود نصارى و يهود هستند و طبق اين آيه عيسى و عُزير هيزم جهنّم خواهند بود و اگر عيسى در دوزخ است ما و بتها آن جهنّم را مىپذيريم. كفّار هلهله كردند و خنديدند. پيامبر فرمود: از انسانها معبودانى به
جلد 8 - صفحه 466
دوزخ مىروند كه بخواهند معبود باشند، نظير فرعون ولى عيسى و عزير هرگز حاضر به معبود شدن نبودند. به علاوه در ادامهى همان سوره، حساب اين افراد برجسته از حساب بتها جدا شده است، چنانكه مىفرمايد: «إِنَّ الَّذِينَ سَبَقَتْ لَهُمْ مِنَّا الْحُسْنى أُولئِكَ عَنْها مُبْعَدُونَ» اين بندگان خدا (كه حاضر نبودند معبود قرار گيرند) و از طرف ما وعده نيك به آنان داده شده از دوزخ دورند. به هر حال مشركان عيسى را مَثَل زدند و خنديدند و فكر كردند پيامبر جوابى ندارد ولى تشبيه عيسى به بتها، جدلى بيش نيست.
اصرار قرآن بر اينكه حضرت عيسى را فرزند مريم معرّفى كند، براى جلوگيرى از غلّو و فرزند خدا دانستن اوست.
تنها نامى كه از زنان در قرآن آمده، نام مريم است. باقى زنان با نام بيان نشدهاند، همچون مادر موسى «أُمِّ مُوسى» «1»*، خواهر موسى «لِأُخْتِهِ» «2»، همسر عمران «امْرَأَتُ عِمْرانَ» «3»، همسر فرعون «امْرَأَتُ فِرْعَوْنَ» «4»*، همسر عزيز مصر «امْرَأَتُ الْعَزِيزِ» «5»، همسر لوط «امْرَأَتَ لُوطٍ» «6»، همسر ابولهب «امْرَأَتُهُ حَمَّالَةَ الْحَطَبِ» «7»، همسران پيامبر «نِساءَ النَّبِيِّ» «8»*، همسر نوح «امْرَأَتَ نُوحٍ» «9» و خانمى كه بافندگى مىكرد. «كَالَّتِي نَقَضَتْ غَزْلَها» «10»
پیام ها
1- افراط و تفريط در عقايد، به جايى مىرسد كه گروهى عيسى را در حدّ خدايى بالا ببرند وگروهى او را همرديف بتهاى سنگى سازند. «ضُرِبَ ابْنُ مَرْيَمَ مَثَلًا»
2- كفّار از هوچيگرى هر صحنهاى كه وسيله ضربه زدن به پيامبر قرار گيرد، استقبال مىكنند. «إِذا قَوْمُكَ مِنْهُ يَصِدُّونَ» (همين كه شخصى گفت: اگر معبودها دوزخى هستند پس عيسى هم دوزخى است، با هلهله خنديدند.)
3- جدال نيكو ارزش است، ولى جدال خصمانه محكوم است. «بَلْ هُمْ قَوْمٌ خَصِمُونَ»
«1». قصص، 7.
«2». قصص، 11.
«3». آل عمران، 35.
«4». قصص، 9.
«5». يوسف، 30.
«6». تحريم، 10.
«7». تبت، 2.
«8». احزاب، 30.
«9». تحريم، 10.
«10». نحل، 99.
تفسير نور(10جلدى)، ج8، ص: 467
پانویس
- ↑ تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی، ج10، ص42
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
- محمدباقر محقق، نمونه بینات در شأن نزول آیات از نظر شیخ طوسی و سایر مفسرین خاصه و عامه.
