آیه 19 سوره غافر
| <<18 | آیه 19 سوره غافر | 20>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
و خدا بر نگاه خیانت چشم خلق و اندیشههای نهانی دلها (ی مردم) آگاه است.
[او] چشم هایی را که به خیانت [به نامحرمان] می نگرد و آنچه را سینه ها پنهان می دارند، می داند.
[خدا] نگاههاى دزدانه و آنچه را كه دلها نهان مىدارند، مىداند.
نظرهاى دزديده را و هر چه دلها نهان داشتهاند، مىداند.
او چشمهایی را که به خیانت میگردد و آنچه را سینهها پنهان میدارند، میداند.
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
- خائنة: مصدر است مثل خيانت، نظير لاغيه و كاذبه (مجمع البيان).[۱]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ أَنْذِرْهُمْ يَوْمَ الْآزِفَةِ إِذِ الْقُلُوبُ لَدَى الْحَناجِرِ كاظِمِينَ ما لِلظَّالِمِينَ مِنْ حَمِيمٍ وَ لا شَفِيعٍ يُطاعُ «18»
(اى پيامبر!) مردم را از روز نزديك (قيامت) هشدار ده، آنگاه كه (از شدّت وحشت) جانها به گلوگاه رسد، در حالى كه اندوه خويش فرو مىبرند، (در آن روز) براى ستمكاران هيچ دوست دلسوز و هيچ شفاعتگرى كه سخنش پذيرفته باشد وجود ندارد.
يَعْلَمُ خائِنَةَ الْأَعْيُنِ وَ ما تُخْفِي الصُّدُورُ «19»
خداوند از خيانت چشمها و آن چه دلها مخفى مىكنند، آگاه است.
نکته ها
«أزفة» به معناى نزديك شونده است و مراد از روزِ نزديك، روز قيامت است. چنانكه در جاى ديگر نيز مىفرمايد: «إِنَّهُمْ يَرَوْنَهُ بَعِيداً وَ نَراهُ قَرِيباً» «1»
«كاظِمِينَ» از «كظم» به معناى بستن در مشك است و «كاظم» به كسى گويند كه از درون ناراحت است ولى لب فرو مىبندد و خشم و ناراحتى خود را كنترل مىكند.
نگاه به نامحرم، نگاه تحقيرآميز به ديگران و نگاه براى تشويق به فساد، از نمونههاى خيانت چشم است.
از امام صادق عليه السلام درباره آيه «يَعْلَمُ خائِنَةَ الْأَعْيُنِ» پرسيدند، حضرت فرمود: مراد نگاههاى زير چشمى است. «ينظر الى الشىء و كانه لا ينظر فذلك خائنة الاعين» «2»
امام كاظم عليه السلام فرمود: هيچ مؤمنى نيست كه بعد از گناه ناراحت نشود و اگر ناراحت نشد
«1». معارج، 6- 7.
«2». تفسير نورالثقلين.
جلد 8 - صفحه 235
مؤمن نيست و شفاعت براى او نيست و او ظالم است. سپس اين آيه «ما لِلظَّالِمِينَ مِنْ حَمِيمٍ وَ لا شَفِيعٍ يُطاعُ» را تلاوت فرمودند. «1»
پیام ها
1- مرگ و قيامت نزديك است، خود را آماده كنيم. «يَوْمَ الْآزِفَةِ»
2- مجرم در قيامت، نه مىميرد و نه راحت مىشود. «إِذِ الْقُلُوبُ لَدَى الْحَناجِرِ» (در جاى ديگر مىخوانيم: «وَ يَأْتِيهِ الْمَوْتُ مِنْ كُلِّ مَكانٍ وَ ما هُوَ بِمَيِّتٍ» «2» از هر سو مرگ به سراغش مىآيد ولى نمىميرد.)
3- در قيامت، وجود مجرمان مملو از حسرت و اندوه است ولى نمىتوانند اظهار كنند. «كاظِمِينَ»
4- مجرم در قيامت تنها است. (نه دوست صميمى دارد و نه واسطهى صاحب نفوذ). «ما لِلظَّالِمِينَ مِنْ حَمِيمٍ وَ لا شَفِيعٍ»
5- ارزشها بر اساس انگيزههاست. يك نگاه با انگيزههاى متفاوت مىتواند عبادت باشد و يا خيانت باشد. «خائِنَةَ الْأَعْيُنِ»
6- ايمان به اينكه خداوند باطن همه چيز را مىداند انسان را از ظلم باز مىدارد. ما لِلظَّالِمِينَ مِنْ حَمِيمٍ ... يَعْلَمُ خائِنَةَ الْأَعْيُنِ
7- علم خداوند تنها به ظاهر نيست، او باطن را هم مىداند. «خائِنَةَ الْأَعْيُنِ وَ ما تُخْفِي الصُّدُورُ»
«1». تفسير نورالثقلين.
«2». ابراهيم، 17.
تفسير نور(10جلدى)، ج8، ص: 236
پانویس
- ↑ تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی، ج9، ص345
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
