آیه 16 سوره نمل

از دانشنامه‌ی اسلامی
نسخهٔ تاریخ ‏۲۱ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۲۲ توسط Quran (بحث | مشارکت‌ها) (جایگزینی تفاسیر)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مشاهده آیه در سوره

وَوَرِثَ سُلَيْمَانُ دَاوُودَ ۖ وَقَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ عُلِّمْنَا مَنْطِقَ الطَّيْرِ وَأُوتِينَا مِنْ كُلِّ شَيْءٍ ۖ إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ الْفَضْلُ الْمُبِينُ

مشاهده آیه در سوره


<<15 آیه 16 سوره نمل 17>>
سوره : سوره نمل (27)
جزء : 19
نزول : مکه

ترجمه های فارسی

و سلیمان وارث (ملک) داود شد (و مقام سلطنت و خلافت یافت) و گفت: ای مردم، ما را زبان مرغان آموختند و از هرگونه نعمت عطا کردند، این همان فضل و بخشش آشکار است.

و سلیمان وارث داود شد و گفت: ای مردم! [معرفت و آگاهی به] زبان و منطق پرندگان را به ما آموخته اند، و از هر چیزی [که به پیامبران و پادشاهان داده اند] به ما عطا کرده اند، یقیناً این امتیاز و برتری آشکاری است.

و سليمان از داوود ميراث يافت و گفت: «اى مردم، ما زبان پرندگان را تعليم يافته‌ايم و از هر چيزى به ما داده شده است. راستى كه اين همان امتياز آشكار است.»

و سليمان وارث داود شد و گفت: اى مردم، به ما زبان مرغان آموختند و از هر نعمتى ارزانى داشتند. و اين عنايتى است آشكار.

و سلیمان وارث داوود شد، و گفت: «ای مردم! زبان پرندگان به ما تعلیم داده شده، و از هر چیز به ما عطا گردیده؛ این فضیلت آشکاری است.»

ترجمه های انگلیسی(English translations)

Solomon inherited from David, and he said, ‘O people! We have been taught the speech of the birds, and we have been given out of everything. Indeed this is a manifest advantage.’

And Sulaiman was Dawood's heir, and he said: O men! we have been taught the language of birds, and we have been given all things; most surely this is manifest grace.

And Solomon was David's heir. And he said: O mankind! Lo! we have been taught the language of birds, and have been given (abundance) of all things. This surely is evident favour.

And Solomon was David's heir. He said: "O ye people! We have been taught the speech of birds, and on us has been bestowed (a little) of all things: this is indeed Grace manifest (from Allah.)"

معانی کلمات آیه

  • منطق: نطق و منطق: سخن گفتن. «نطق نطقا و منطقا» يعنى: سخن گفت، طبرسى از اهل عربيت نقل كرده: نطق در غير انسان بكار نمى‏رود و در غير انسان صوت گويند، راغب آن را مسلّم گرفته و گويد: در غير انسان بالتبع به كار مى‏رود، امّا قرآن در انسان و غير انسان به كار برده است.[۱]

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

وَ وَرِثَ سُلَيْمانُ داوُدَ وَ قالَ يا أَيُّهَا النَّاسُ عُلِّمْنا مَنْطِقَ الطَّيْرِ وَ أُوتِينا مِنْ كُلِّ شَيْ‌ءٍ إِنَّ هذا لَهُوَ الْفَضْلُ الْمُبِينُ «16»

و سليمان وارث داوود شد و گفت: اى مردم! زبان پرندگان به ما تعليم داده شده، و از هرچيز به‌ما عطا گرديده؛ قطعاً اين (بخشش) همان برترى و امتياز روشن است.

نکته ها

مراد از ارث در اين آيه، وارث شدن مال و حكومت است نه علم و نبوّت؛ زيرا نبوّت قابل انتقال نيست و علوم انبيا نيز چون اكتسابى نيست، قابل ارث بردن نيست، بنابراين حديثى كه مى‌گويد: انبيا ارث نمى‌گذارند- و به استناد اين حديث فدك را از فاطمه‌ى زهرا عليها السلام گرفتند- با اين آيه سازگارى ندارد و بايد طرد شود. (حضرت زهرا عليها السلام همين آيه را در دفاع از حقّ خود براى خليفه‌ى اوّل تلاوت فرمود. «1» و در «تفسير نمونه» از «سيره‌ى حلبى» نقل شده است كه ابوبكر تحت تأثير سخنان فاطمه‌ى زهرا عليها السلام قرار گرفت و سند فدك را پس داد و گريه كرد، ولى عمر دوباره سند را گرفت و پاره كرد!)

حضرت على عليه السلام فرمود: من از طرف خداوند زبان پرندگان و تمام جنبنده‌هاى زمينى و دريايى را مى‌دانم. «2»

پیام ها

1- ارث در تاريخ، سابقه‌اى بس طولانى دارد. وَ وَرِثَ سُلَيْمانُ‌ ...

2- علم انبيا الهى است. «عُلِّمْنا»

3- نعمت‌هاى الهى را ابراز كنيد. «عُلِّمْنا مَنْطِقَ الطَّيْرِ» در جاى ديگر مى‌فرمايد:

نعمت پروردگارت را بازگو كن. «وَ أَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ» «3»

«1». تفسير نورالثقلين.

«2». تفسير كنزالدقائق.

«3». ضحى، 11.

جلد 6 - صفحه 402

4- پرندگان، شعور و قدرت نطق دارند. «مَنْطِقَ الطَّيْرِ»

5- علم بر همه‌ى نعمت‌ها مقدّم است. اوّل‌ «عُلِّمْنا» بعد «أُوتِينا مِنْ كُلِّ شَيْ‌ءٍ»

6- علوم و امكانات خود را از خدا بدانيم، نه از خود. «عُلِّمْنا- أُوتِينا»

7- ايمان و توكّل، با داشتن امكانات، منافاتى ندارد. «وَ أُوتِينا مِنْ كُلِّ شَيْ‌ءٍ»

8- نعمت‌ها را از فضل او بدانيم نه از لياقت خود. «إِنَّ هذا لَهُوَ الْفَضْلُ الْمُبِينُ»



پانویس

  1. تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی، ج‏7، ص440

منابع

مسابقه از خطبه ۱۱۴ نهج البلاغه