آیه 7 سوره نمل
| <<6 | آیه 7 سوره نمل | 8>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
(به یاد آر) هنگامی که موسی (وقت بیچارگی و درد حمل زن در آن بیابان سرد و ظلمت نوری دید و) به اهل بیتش گفت: مرا آتشی به نظر آمد میروم تا از آن به زودی خبری برایتان بیاورم یا شاید برای گرم شدن شما شعلهای برگیرم.
[یاد کن] هنگامی را که موسی به خانواده اش گفت: به راستی من آتشی را از دور دیدم، به زودی خبری از آن برای شما می آورم، یا از آن شعله ای برگرفته به شما می رسانم تا خود را گرم کنید،
[يادكن] هنگامى را كه موسى به خانواده خود گفت: «من آتشى به نظرم رسيد، به زودى براى شما خبرى از آن خواهم آورد، يا شعله آتشى براى شما مىآورم، باشد كه خود را گرم كنيد.»
موسى به خانواده خود گفت: من از دور آتشى ديدم، زودا كه از آن برايتان خبرى بياورم يا پاره آتشى. شايد گرم شويد.
(به خاطر بیاور) هنگامی را که موسی به خانواده خود گفت: «من آتشی از دور دیدم؛ (همین جا توقف کنید؛) بزودی خبری از آن برای شما میآورم، یا شعله آتشی تا گرم شوید.»
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
- آنست: انس (بر وزن قفل): الفت. ايناس: ديدن، احساس و دانستن. «آنست» مشاهده كردم.
- شهاب: تكه آتش، اين قول طبرسى است، راغب و ديگران شعله آتش گفتهاند، ولى قول اول قويتر است.
- قبس: (بر وزن فرس): شعلهاى از آتشى كه از آتشى ديگر اخذ شود در قاموس گويد: «شعله نار تقتبس من معظم النار» آن فقط دوباره در قرآن آمده است.
- تصطلون: صلى: ملازمت، دخول بريان كردن، اصطلاء: گرم شدن لَعَلَّكُمْ تَصْطَلُونَ: تا شما گرم شويد.[۱]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
إِذْ قالَ مُوسى لِأَهْلِهِ إِنِّي آنَسْتُ ناراً سَآتِيكُمْ مِنْها بِخَبَرٍ أَوْ آتِيكُمْ بِشِهابٍ قَبَسٍ لَعَلَّكُمْ تَصْطَلُونَ «7»
(ياد كن) زمانى كه موسى به خانوادهى خود گفت: همانا من آتشى احساس كردم (شما در همين مكان توقّف كنيد)، به زودى براى شما خبرى از آن خواهم آورد، يا شعلهى آتشى براى شما مىآورم، باشد كه خود را گرم كنيد.
فَلَمَّا جاءَها نُودِيَ أَنْ بُورِكَ مَنْ فِي النَّارِ وَ مَنْ حَوْلَها وَ سُبْحانَ اللَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ «8»
پس همين كه (موسى) نزد آن آمد، ندا داده شد كه هر كه در آتش و هر كه اطراف آن است بركت داده شد و منزّه است خداوندى كه پروردگار جهانيان است.
يا مُوسى إِنَّهُ أَنَا اللَّهُ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ «9»
اى موسى! همانا اين منم خداى عزيز حكيم.
نکته ها
در قرآن 136 مرتبه نام حضرت موسى و در 34 سوره داستان او ذكر شده و حدود 900 آيه دربارهى ماجراى بنىاسرائيل است.
حضرت موسى با همسر باردارش از مَدْيَن به سوى مصر در حركت بود. شب و سرما و طوفان بيابان از يك سو و وضع حمل همسرش از سوى ديگر موسى را به تكاپو واداشت؛ آيات مورد بحث به اين ماجرا نظر دارد.
جلد 6 - صفحه 394
در ميان تمام احتمالات، بهنظر مىرسد كه مراداز «مَنْ فِي النَّارِ» حضرت موسى است كه در منطقه آتش بود ومراد از «مَنْ حَوْلَها» خانواده او يا پيامبرانى كه در ارضمقدّسه بودهاند.
آتش در قرآن
- ابليس به آن افتخار كرد. «خَلَقْتَنِي مِنْ نارٍ» «1»*
- كافر به آن كيفر مىشود. «تَصْلى ناراً حامِيَةً» «2»
- ابراهيم در آن سالم ماند. «يا نارُ كُونِي بَرْداً» «3»
- موسى به سراغ آن رفت، ولى پيامبر شد. آنَسْتُ ناراً ... نُودِيَ «4»
- ذوالقرنين به وسيله آن فلزات را ذوب وسدسازى كرد. «قالَ انْفُخُوا حَتَّى إِذا جَعَلَهُ ناراً» «5»
پیام ها
1- داستان موسى قابل ذكر و مايهى تذكّر است ونبايد فراموش شود. إِذْ قالَ ...
2- گاهى در مسير كمك به همسر و خانواده، الطاف ويژهاى پيدا مىشود. آتِيكُمْ بِشِهابٍ ... نُودِيَ
3- مرد، مسئول اداره امور زندگى همسر است. «آتِيكُمْ بِشِهابٍ قَبَسٍ لَعَلَّكُمْ تَصْطَلُونَ»
4- انبيا زندگى عادّى داشتند. «آتِيكُمْ بِشِهابٍ قَبَسٍ لَعَلَّكُمْ تَصْطَلُونَ»
5- ما مأمور به ظاهريم، الطاف خفيّه كار خداست. «فَلَمَّا جاءَها نُودِيَ»
6- سخن خداوند با موسى، گرفتن پيام رسالت و نمايش معجزات و بعثت ساير انبيا در آن منطقه رمز بركت است. «بُورِكَ مَنْ فِي النَّارِ وَ مَنْ حَوْلَها»
7- نداهاى الهى به پيامبران را وهم وخيال نپنداريم. (در كنار كلمهى «نُودِيَ»، «سُبْحانَ اللَّهِ» آمده، يعنى خداوند منزّه است از اين كه اين ندا وهم و خيال و وسوسه باشد). 8- بعثت انبيا از شئون ربوبيّت الهى است. «نُودِيَ- رَبِّ الْعالَمِينَ»
«1». اعراف، 12.
«2». غاشيه، 4.
«3». انبياء، 69.
«4». نمل، 7- 8.
«5». كهف، 96.
جلد 6 - صفحه 395
9- لازمهى ربوبيّت، عزّت و حكمت است. رَبِّ الْعالَمِينَ ... الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ
پانویس
- ↑ تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی، ج7، ص431
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
