آیه 7 سوره مائده: تفاوت بین نسخهها
(جایگزینی تفاسیر) |
|||
| سطر ۴۵: | سطر ۴۵: | ||
صدور: صدر: سينه، صدور: سينه ها. ذات الصدور: آنچه در سينه هاست.<ref>تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی</ref> | صدور: صدر: سينه، صدور: سينه ها. ذات الصدور: آنچه در سينه هاست.<ref>تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی</ref> | ||
| − | ==تفسیر آیه== | + | == تفسیر آیه == |
| − | < | + | <tafsir sura="5" ayeh="7" /> |
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
==پانویس== | ==پانویس== | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۱ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۲:۳۳
| <<6 | آیه 7 سوره مائده | 8>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
و یاد کنید نعمت خدا را که به شما ارزانی داشت و عهد او را که با شما استوار کرد آن گاه که گفتید: (امر تو را) شنیدیم و اطاعت کردیم. و از خدا بترسید که خدا به نیّات قلبی (شما) آگاه است.
و نعمت خدا را بر خود و پیمانش را که [در لزوم اطاعت از او و پیامبرش] با شما محکم و استوار کرد، یاد کنید، هنگامی که گفتید: شنیدیم و اطاعت کردیم. و از خدا پروا کنید؛ زیرا خدا به آنچه در سینه هاست، داناست.
و نعمتى را كه خدا بر شما ارزانى داشته و [نيز] پيمانى را كه شما را به [انجام] آن متعهد گردانيده، به ياد آوريد، آنگاه كه گفتيد: «شنيديم و اطاعت كرديم.» و از خدا پروا داريد كه خدا به راز دلها آگاه است.
نعمتى را كه خدا به شما داده است، و پيمانى را كه با شما بسته است، بدان هنگام كه گفتيد شنيديم و فرمانبردارى كرديم، ياد آوريد. و از خداى بترسيد كه خدا به آنچه در دلها مىگذرد آگاه است.
و به یاد آورید نعمت خدا را بر شما، و پیمانی را که با تأکید از شما گرفت، آن زمان که گفتید: «شنیدیم و اطاعت کردیم»! و از (مخالفت فرمان) خدا بپرهیزید که خدا، از آنچه درون سینههاست، آگاه است!
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
واثقكم: مواثقه: معاهده محكم، «واثقكم» پيمان بست با شما.
صدور: صدر: سينه، صدور: سينه ها. ذات الصدور: آنچه در سينه هاست.[۱]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ اذْكُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَ مِيثاقَهُ الَّذِي واثَقَكُمْ بِهِ إِذْ قُلْتُمْ سَمِعْنا وَ أَطَعْنا وَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ «7»
و به ياد آوريد نعمتى را كه خداوند به شما عطا كرد و پيمانى را كه بطور محكم با شما بست، آنگاه كه گفتيد: شنيديم و اطاعت كرديم و از خداوند پروا كنيد؛ زيرا خدا از درون سينهها آگاه است.
نکته ها
گرچه موضوع ياد نعمت و رعايت ميثاقِ مطرح شده در آيه، يك هشدار كلّى و عمومى است؛ ولى ممكن است به دلايلى مسألهى رهبرى جامعه اسلامى و اطاعت از او مراد باشد.
آن دلايل عبارتند از:
1. رهبرى الهى، عهد وميثاق خدايى است. داستان حضرت ابراهيم و درخواست امامت براى نسل خويش و پاسخ خدا كه عهد من به ظالمان نمىرسند، گواه بر اين مطلب است.
جلد 2 - صفحه 249
«لا يَنالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ» «1»
2. پس از تعيين حضرت على عليه السلام به امامت در غدير خم، آيه سوم همين سوره نازل شد كه امروز نعمتم را بر شما تمام كردم.
3. مردم در غديرخم با على عليه السلام بيعت كردند و «سمعاً» و «طاعةً» گفتند. اين آيه بار ديگر مردم را به وفادارى و پايدارى نسبت به رهبرى فرا مىخواند.
پيمان بر شنيدن و اطاعت كردن، «سَمِعْنا وَ أَطَعْنا» شامل همهى پيمانهايى مىشود كه انسانها بطور طبيعى و فطرى به صورت قولى، يا عملى با انبيا داشتهاند، مثل بيعتها و شهادتهاى آنان به توحيد و نبوّت.
پیام ها
1- تأكيد اين آيه بر مفاهيمى چون نعمت، ميثاق، اطاعت، علم به ذات الصّدور، آن هم پس از آيهى غديرخم، مىتواند اشاره به فراموشى محتواى آيه سوم و تخلّف از خط غدير باشد. (چنانكه امام باقر عليه السلام فرمود. «2») وَ اذْكُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ ...
2- ياد نعمتهاى الهى لازم است. «وَ اذْكُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ»
3- ياد و يادآورى نعمتها، ميثاقها، گفتهها و علم وآگاهى خدا، عامل و زمينهى تقواست. وَ اذْكُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ ...
4- به فكر پيمانشكنى نباشيم كه خدا آگاه است. «اتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ»
«1». بقره، 124.
«2». تفسير نورالثقلين.
تفسير نور(10جلدى)، ج2، ص: 250
پانویس
- ↑ تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم




