کتابت (علم الحدیث): تفاوت بین نسخه‌ها

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
سطر ۱: سطر ۱:
−
{{متوسط}}
+
{{خوب}}
−
در کتابت که یکی از طرق [[تحمل حدیث]] است، شيخ براى شخص حاضر يا غايب، ابتدائا يا به خواهش‌ او [[حدیث|احاديثى]] نوشته، آنگاه به وى [[اجازه (علم الحدیث)|اجازه]] روايت آن را می دهد.
+
'''کتابت'''  یکی از طرق [[تحمل حدیث]] است، شيخ براى شخص حاضر يا غايب، ابتدائا يا به خواهش‌ او [[حدیث|احاديثى]] می نویسد.<ref>درایه الحدیث، کاظم مدیر شانه‌چی، ص۱۲۷</ref>
  
−
البته در این قسم، جمعى از نقل آن بدون اجازه استاد منع كرده‌ اند، بلكه بايد بگوید: (كتب الى فلان، قال حدثنا) يا (اخبرنى فلان مكاتبة يا كتابة).  
+
این شیوه تحمّل حدیث به دو گونه است؛ گاه با اجازه روایت، همراه است که در این صورت هم ارزش با اجازه و معتبر خواهد بود و گاه بدون اجازه است که در این صورت، میان عالمان در اعتبار این نوع تحمّل حدیث، اختلاف شده است. و بیشتر عالمان، به دلایل مختلفی که امکان تزویر در نگاشته های خطّی را افزون می کند، به این طریق در تحمّل حدیث، اعتمادی ندارند<ref>شناخت نامه حدیث، محمد محمدی ری شهری، ج۱، ص۳۶۸</ref> و از نقل آن بدون اجازه استاد منع كرده‌ اند، بلكه بايد بگوید: (كتب الى فلان، قال حدثنا) يا (اخبرنى فلان مكاتبة يا كتابة).<ref>درایه الحدیث، کاظم مدیر شانه‌چی، ص۱۲۷</ref>
  
 
==منابع==
 
==منابع==
  
−
*[http://islamicdoc.org/Multimedia/fbook/10150/index.htm#124 درایه الحدیث، کاظم مدیر شانه چی، ص 127 با دخل و تصرف]، بازیابی: 7اردیبهشت1392.
+
*درایه الحدیث، کاظم مدیر شانه چی
−
 
+
*شناخت نامه حدیث، محمد محمدی ری شهری با همکاری جمعی از پژهشگران، قم، دارالحدیث، چاپ اول، ۱۳۹۷ش.
 
{{الگو:اصطلاحات حدیثی}}
 
{{الگو:اصطلاحات حدیثی}}
 
[[رده:طرق تحمل حدیث]]
 
[[رده:طرق تحمل حدیث]]
 
[[رده:اصطلاحات حدیثی]]
 
[[رده:اصطلاحات حدیثی]]
 
[[رده:مقاله های مرتبط به دانشنامه]]
 
[[رده:مقاله های مرتبط به دانشنامه]]

نسخهٔ ‏۲۰ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۰۴

کتابت یکی از طرق تحمل حدیث است، شيخ براى شخص حاضر يا غايب، ابتدائا يا به خواهش‌ او احاديثى می نویسد.[۱]

این شیوه تحمّل حدیث به دو گونه است؛ گاه با اجازه روایت، همراه است که در این صورت هم ارزش با اجازه و معتبر خواهد بود و گاه بدون اجازه است که در این صورت، میان عالمان در اعتبار این نوع تحمّل حدیث، اختلاف شده است. و بیشتر عالمان، به دلایل مختلفی که امکان تزویر در نگاشته های خطّی را افزون می کند، به این طریق در تحمّل حدیث، اعتمادی ندارند[۲] و از نقل آن بدون اجازه استاد منع كرده‌ اند، بلكه بايد بگوید: (كتب الى فلان، قال حدثنا) يا (اخبرنى فلان مكاتبة يا كتابة).[۳]

منابع

  • درایه الحدیث، کاظم مدیر شانه چی
  • شناخت نامه حدیث، محمد محمدی ری شهری با همکاری جمعی از پژهشگران، قم، دارالحدیث، چاپ اول، ۱۳۹۷ش.
  1. ↑ درایه الحدیث، کاظم مدیر شانه‌چی، ص۱۲۷
  2. ↑ شناخت نامه حدیث، محمد محمدی ری شهری، ج۱، ص۳۶۸
  3. ↑ درایه الحدیث، کاظم مدیر شانه‌چی، ص۱۲۷
مسابقه از خطبه ۸۳ نهج البلاغه