جامعیت مقاله متوسط
سیر منطقی به صورت کامل رعایت نشده
شناسه ناقص است
مقاله مورد سنجش قرار گرفته است

جهاد اكبر‌‌‌‌‌‌‌: تفاوت بین نسخه‌ها

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
 
(۴۴ نسخه‌ٔ میانی ویرایش شده توسط ۶ کاربر نشان داده نشده)
سطر ۱: سطر ۱:
 
{{متوسط}}
 
{{متوسط}}
 +
'''«جهاد اکبر»''' به معنی [[جهاد]] بزرگتر، تعبیری است که در [[حدیث|حدیثی]] از [[پیامبر اکرم]] صلی الله علیه وآله برای مبارزه با [[نفس]] آمده است؛ یعنی مخالفت با آن دسته از خواهش‌های نفسانی که [[انسان]] را وادار به مخالفت با [[الله|خداوند]] متعال و سرپیچى از دستورهاى او مى‌کند. در این روایت، پیامبر اکرم جهاد با دشمن بیرونى را به «جهاد اصغر» تعبیر نمودند تا اهمیت مبارزه با نفس را گوشزد نمایند. هدف از این جهاد، ترک [[شهوت رانی|شهوت‌هاى]] [[شیطان|شیطانى]] و گردن نهادن به دستورهاى خداوند و پیراستن نفس از صفات ناشایست و آراستن آن به صفات نیکو است.
  
−
جهاد اكبر، مقابل جهاد اصغر (جهاد با دشمن بیرونى) عبارت است از ستیز و مخالفت با هوای نفس، یعنی مخالفت با آن دسته از خواهشهای نفس كه انسان را وادار به مخالفت با خداوند متعال و سرپیچى از دستورهاى او مى‌كند.  
+
==جهاد در لغت و اصطلاح==
 +
«[[جهاد|جِهاد]]» واژه‌ای‌ عربی‌ است‌ از ریشه‌ «جهد» به‌ معنای‌ مشقت‌، تلاش‌، مبالغه‌ در کار به‌ نهایت‌ چیزی‌ رسیدن‌ و توانایی‌.<ref>خلیل‌ بن‌ احمد؛ ابن‌سکیت‌؛ جوهری‌؛ ابن‌اثیر، ذیل‌ «جهد».</ref> مهم‌ترین‌ مفهوم‌ اصطلاحی‌ این‌ واژه‌ در متون‌ دینی‌، همانند کاربرد عام‌ آن‌، گونه‌ای‌ خاص‌ از تلاش‌ است‌ یعنی‌ مبارزه‌ کردن‌ در راه‌ [[خدا]] با جان‌، مال‌ و دارایی های‌ دیگر خود با هدف‌ گسترش‌ [[اسلام‌]] یا دفاع‌ از آن‌.<ref>رجوع کنید به ابن‌عابدین‌، ج‌۳، ص‌۲۱۷؛ هیکل‌، ج‌۱، ص‌۴۴</ref>
  
−
هدف از این جهاد ترك شهوت‌هاى شیطانى و گردن نهادن به دستورهاى خداوند متعال و پیراستن نفس از صفات ناشایست و آراستن آن به صفات نیكو است.
+
در متون‌ دینی‌، علاوه‌ بر این‌ معنای‌ خاص‌ و اصطلاحی‌، جهاد به‌ مفهوم‌ لغوی‌ و عام‌ خود نیز بسیار بکار رفته‌ است‌، مانند کاربرد تعبیر «[[جهاد اكبر‌‌‌‌‌‌‌]]» درباره‌ مجاهدت‌ و تلاش‌ [[نفس|نفس‌]] در برابر [[شیطان|شیطان‌]] و هوای‌ نفس.<ref>رجوع کنید به حر عاملی‌، ج‌۱۵، ص‌۱۶۱؛ نجفی‌، ج‌۲۱، ص‌۳۵۰؛ نیز رجوع کنید به جهادنفس‌</ref> در [[حدیث|احادیث‌]] برخی‌ از کارها به‌ مثابه‌ جهاد شمرده‌ شده‌اند که‌ ظاهراً برای‌ ارج‌ نهادن‌ به‌ این‌ کارها بوده‌ است‌، مانند [[امر به معروف و نهی از منکر|امر به‌ معروف‌ و نهی‌ از منکر]]، سخن‌ گفتن‌ به‌ [[عدالت|عدالت‌]] در برابر سلطان‌ ستمگر، تلاش‌ برای‌ زنده‌ کردن‌ سنتی‌ نیکو در جامعه‌، خوب‌ شوهرداری‌ کردن‌ زن‌ و تلاش‌ مرد برای‌ کسب‌ روزی‌ [[حلال|حلال‌]] برای‌ خانواده‌.<ref>رجوع کنید به کلینی‌، ج‌۴، ص‌۲۵۹، ج‌۵، ص‌۹۱۰، ۱۲، ۶۰، ۸۸؛ مناوی‌، ج‌۳، ص‌۳۶۶؛ حر عاملی‌، ج‌۱۶، ص‌۳۴؛ هیکل‌، ج‌۱، ص‌۱۰۹-۱۱۰</ref>
  
−
عنوان یاد شده برگرفته از روایتى از [[رسول خدا]] صلى الله علیه و آله است كه به گروهى از اصحاب كه از نبرد با دشمن بازمى‌گشتند، فرمود: مرحبا به قومى كه جهاد اصغر را به انجام رسانده‌اند و جهاد اكبر برایشان باقى است. گفتند: اى پیامبر خدا، جهاد اكبر چیست؟ فرمود: جهاد با نفس.<ref> وسائل الشیعة، ج15، ص161. </ref>
+
[[آیت الله ناصری|آیت‌الله محمدعلی ناصری]] می فرماید: نفس، چیز عجیبی است؛ اگرچه در باطن سلطانِ بدن است و تمام قوا و ارواح بدن در اختیار اوست، لکن خودسر و خودخواه و ما را بیچاره کرده است، هر کاری کرده است همین نفس کرده است. مبارزه با نفس یعنی دلش یک چیزهایی را می‌خواهد ولی به او نمی‌دهد. مثلا من دلم می‌خواهد که نگاه به نامحرم بکنم ولی نمی‌کنم. این جهاد [اکبر] است. <ref>https://eitaa.com/naseri_ir/2876</ref>
−
 
 
−
==تعریف==
 
−
 
 
−
جهاد بر سه گونه است:
 
−
1- جنگ و مجاهده براى راندن و دفع دشمن آشكار.
 
−
2- جهاد با شيطان و اهريمن.
 
−
3- جهاد در مجاهده با نفس.<ref>ترجمه و تحقيق مفردات الفاظ قرآن، ج‌1، ص 423</ref>
 
−
 
 
−
كلمه ی « جهاد » به معناى بذل جهد و كوشش در دفع دشمن است و بيشتر بر مدافعه به جنگ اطلاق مى ‌شود و ليكن گاهى به طور مَجاز توسعه داده مى ‌شود به طورى كه شامل دفع هر چيزى كه ممكن است شرى به آدمى برساند مى‌ شود. مانند شيطان كه آدمى را گمراه مى ‌سازد و نفس اماره كه آن نيز آدمى را به بديها امر مى ‌كند و امثال اينها.  
 
−
در نتيجه جهاد شامل مخالفت با شيطان در وسوسه‌ هايش و مخالفت با نفس در خواسته ‌هايش مى‌ شود كه رسول خدا (ص) اين قسم جهاد را « جهاد اكبر » ناميد.<ref>ترجمه تفسير الميزان،ج‌14، ص582</ref>
 
  
 
==جهاد اکبر در قرآن==
 
==جهاد اکبر در قرآن==
 +
در توضیح معنای [[جهاد]] اکبر گفته شده است که منظور از جهاد [[نفس]]، مبارزه با نفس امّاره است. تعبیر نفس امّاره برگرفته از [[آیه]] ای از «[[سوره یوسف]]» است که از زبان [[حضرت یوسف علیه السلام|حضرت یوسف]] نقل می کند: {{متن قرآن|«وَمَا أُبَرِّئُ نَفْسِي إِنَّ النَّفْسَ لَأَمَّارَةٌ بِالسُّوءِ إِلَّا مَا رَحِمَ رَبِّي»}}؛<ref>[https://wiki.ahlolbait.com/%D8%A2%DB%8C%D9%87_53_%D8%B3%D9%88%D8%B1%D9%87_%DB%8C%D9%88%D8%B3%D9%81 سوره یوسف، آیه ۵۳.]</ref>
 +
«من نفس خود را تبرئه نمی کنم چرا که مسلما نفس پیوسته به بدی ها امر می کند مگر آن که پروردگارم رحم کند.»
  
−
علماى اخلاق براى نفس (احساسات و غرائز و عواطف آدمى) سه مرحله قائلند كه در قرآن مجيد به آنها اشاره شده است.
+
مفسرین در توضیح معنای نفس اماره گفته اند: نفس سرکش است که [[انسان]] را به [[گناه]] فرمان مى ‌دهد و به هر سو مى‌ کشاند و لذا اماره‌ اش گفته ‌اند. در این مرحله هنوز [[عقل]] و [[ایمان]] آن‌ قدرت را نیافته که نفس سرکش را مهار زند و آن را رام کند، بلکه در بسیارى از موارد در برابر او تسلیم مى‌ گردد و یا اگر بخواهد گلاویز شود، نفس سرکش او را شکست مى ‌دهد و همه بدبختیهاى انسان از آن است.<ref>تفسیر نمونه، ج‌۹، ص۴۳۶- ۴۳۸</ref>
  
−
'''1.نفس مطمئنه''' است و آن مرحله‌ اى است كه پس از تصفيه و تهذيب و تربيت كامل، انسان به مرحله ‌اى مى‌ رسد كه غرائز سركش در برابر او رام مى‌ شوند و سپر مى ‌اندازند، و توانايى پيكار با عقل و ايمان در خود نمى‌ بينند چرا كه عقل و ايمان آن قدر نيرومند شده ‌اند كه غرائز نفسانى در برابر آن توانايى چندانى ندارد.
+
در مواردی دیگری نیز بعضی از مفسرین منظور از جهاد در برخی آیات [[قرآن]] را «جهاد نفس» گرفته اند؛ همچون [[آیه]]: {{متن قرآن|«وَجَاهِدُوا فِي اللَّهِ حَقَّ جِهَادِهِ»}}<ref>[https://wiki.ahlolbait.com/%D8%A2%DB%8C%D9%87_78_%D8%B3%D9%88%D8%B1%D9%87_%D8%AD%D8%AC#%D8%A7%D9%86%D8%B5%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D9%86 سوره حج، آیه 78.]</ref> است.<ref>ر.ک: راغب اصفهانی، ذیل «جهد»؛ طوسی، ذیل آیه.</ref> همچنین در آیه «{{متن قرآن|إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَالَّذِينَ هَاجَرُوا وَجَاهَدُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أُولَٰئِكَ يَرْجُونَ رَحْمَتَ اللَّهِ}}»<ref>[https://wiki.ahlolbait.com/%D8%A2%DB%8C%D9%87_218_%D8%B3%D9%88%D8%B1%D9%87_%D8%A8%D9%82%D8%B1%D9%87 سوره بقره، آیه ۲۱۸.]</ref> هم مفهوم جهاد نفس از مصادیق جهاد در راه خدا دانسته شده است.  
−
اين همان مرحله آرامش و سكينه است، آرامش كه بر اقيانوسهاى بزرگ‌ حكومت مى ‌كند، اقيانوسهايى كه حتى در برابر سخت‌ترين طوفانها چين و شكن بر صورت خودنمايان نمى ‌سازند.
 
−
اين مقام انبياء و اوليا و پيروان راستين آنها است، آنهايى كه در مكتب مردان خدا درس ايمان و تقوا آموختند و سالها به تهذيب نفس پرداخته و جهاد اكبر را به مرحله نهايى رسانده‌ اند.ایات پایانی سوره فجر این موضوع را مطرح می کند: {{متن قرآن|«يَاأَيَّتهُا النَّفْسُ الْمُطْمَئنَّةُارْجِعِى إِلىَ‌ رَبِّكِ رَاضِيَةً مَّرْضِيَّةًفَادْخُلىِ فىِ عِبَادِى وَ ادْخُلىِ جَنَّتىِ
 
−
»}}<ref>سوره فجر/27 تا30</ref> « اى صاحب نفس مطمئن! به سوى پروردگارت بازگرد، در حالى كه هم تو از خدا راضى هستى و هم خدا از تو راضى است پس در جمع بندگانم وارد شو و در بهشتم درآى.»
 
  
−
'''2.نفس لوامه''' كه پس از تعليم و تربيت و مجاهدت، انسان به آن ارتقاء مى‌ يابد، در اين مرحله ممكن است بر اثر طغيان غرائز گهگاه مرتكب خلافهايى بشود اما فورا پشيمان مى‌ گردد و به ملامت و سرزنش خويش مى‌ پردازد، و تصميم بر جبران گناه مى‌ گيرد، و دل و جان را با آب توبه مى‌ شويد، و به تعبير ديگر در مبارزه عقل و نفس گاهى عقل پيروز  می شود و گاهى نفس، ولى به هر حال كفه سنگين از آن عقل و ايمان است.
+
برخی مفسران، جهاد در آیه «{{متن قرآن|وَالَّذِينَ جَاهَدُوا فِينَا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنَا}}»<ref>[https://wiki.ahlolbait.com/%D8%A2%DB%8C%D9%87_69_%D8%B3%D9%88%D8%B1%D9%87_%D8%B9%D9%86%DA%A9%D8%A8%D9%88%D8%AA سوره عنکبوت، آیه ۶۹.]</ref> را هم به معنایی عام و شامل جهاد نفس (جهاد اکبر) گرفته‌اند.<ref>ر.ک: قرطبی ؛ طباطبائی، ذیل آیه.</ref>
−
البته براى رسيدن به اين مرحله جهاد اكبر لازم است و تمرين كافى و تربيت در مكتب استاد و الهام گرفتن از سخن خدا و سنت پيشوايان.
 
−
اين مرحله همان است كه قرآن مجيد در «سوره قيامت » به آن سوگند ياد كرده است، سوگندى كه نشانه عظمت آن است‌{{متن قرآن|« لا أُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيامَةِ وَ لا أُقْسِمُ بِالنَّفْسِ اللَّوَّامَةِ»}}:« سوگند به روز رستاخيز و سوگند به نفس سرزنشگر»!
 
  
−
'''3.نفس اماره''' نفس سر كش است كه انسان را به گناه فرمان مى ‌دهد و به هر سو مى‌ كشاند و لذا اماره‌ اش گفته ‌اند در اين مرحله هنوز عقل و ايمان آن‌ قدرت را نيافته كه نفس سركش را مهار زند و آن را رام كند بلكه در بسيارى از موارد در برابر او تسليم مى‌ گردد و يا اگر بخواهد گلاويز شود نفس سركش او را بر زمين مى‌ كوبد و شكست مى ‌دهد و همه بدبختيهاى انسان از آن است. <ref>تفسير نمونه، ج‌9، ص436- 438</ref>
+
==جهاد اکبر در روایات ==
−
در این زمینه از زبان یوسف صدیق نقل می کند که به یک شکل بدبینانه ای به نفس خودش می نگرد:{{متن قرآن|«و ما أبرء نفسی ان النفس لأماره بالسوء»}}. <ref>(یوسف/53)</ref>
+
روایت مشهور [[پیامبر اکرم]] صلی الله علیه وآله در مورد «جهاد اکبر» که در منابع [[شیعه]] آمده است، روایتی است که [[امام صادق]] علیه السلام آن را روایت نموده اند:
−
«من نفس خود را تبرئه نمی کنم چرا که مسلما نفس پیوسته به بدی ها امر می کند.»
+
عليّ بن إبراهيم عن أبيه عن النّوفليّ عن السّكونيّ عن أبی عبداللّه عليه السّلام:
 +
أنّ النّبيّ صلّى اللّه عليه وآله بعث بسريّة فلمّا رجعوا قال: مرحبا بقوم قضوا الجهاد الأصغر و بقی الجهاد الأكبر.
 +
قيل: يا رسول اللّه! و ما الجهاد الأكبر؟
 +
قال: جهاد النّفس»؛ پيامبر صلّى اللّه عليه و آله لشكرى را به جنگ فرستاد. پس هنگامی كه برگشتند فرمود: «آفرين باد به گروهى كه به جاى آوردند [[جهاد]] كوچك را، و به جاى ماند بر آنها جهاد بزرگ.» گفته شد اى پيغمبر خدا جهاد بزرگ چيست؟ فرمود: «جهاد با [[نفس]]».<ref>فروع كافى، ج ۵، ص ١٢ «كتاب جهاد» «باب وجوه جهاد» ، حديث ٣</ref>
  
−
همچنین آیات زیر به نفس اماره اشاره دارند:
+
برخی دیگر از روایات در باب جهاد اکبر چنین است:
  
−
*{{متن قرآن|«و اما من خاف مقام ربه و نهی النفس عن الهوی* فان الجنه هی المأوی»}}؛<ref>(نازعات/40-41)</ref>
+
* [[پیامبر اسلام|پیامبر اکرم]] صلی الله علیه و آله: أفْضَلُ الجِهادِ أنْ تُجاهِدَ نَفْسَكَ و هوَاكَ في ذاتِ اللّهِ تعالى؛ برترين جهاد اين است كه به خاطر خداوند متعال با نفْس و هواهاى نفسانيت جهاد كنى.<ref>كنز العمّال : ۱۱۲۶۵.</ref>
 +
* [[امام علی علیه السلام|امام على]] علیه السلام: «{{متن حدیث|أفْضَلُ الجِهادِ جِهادُ النَّفْسِ عنِ الهَوى و فِطامُها عَن لَذّاتِ الدُّنیا}}»؛ برترین جهاد، مبارزه کردن با هواى نفْس و باز گرفتن آن از لذّتهاى دنیاست.<ref>[https://ahlolbait.com/content/3191/%D8%AC%D9%87%D8%A7%D8%AF-%D8%A7%DA%A9%D8%A8%D8%B1-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%D8%AD%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%AB غرر الحكم: ۳۲۳۲.]</ref>
 +
* امام على علیه السلام: «{{متن حدیث|غایةُ المُجاهَدَةِ أنْ یجاهِدَ المَرءُ نَفْسَهُ}}»؛ نهایت جهاد، مبارزه انسان با نفْس خویش است.<ref>همان: ۶۳۷۰.</ref>
 +
* امام على علیه السلام: «{{متن حدیث|اعلَموا أنَّ الجِهادَ الأکبَرَ جِهادُ النَّفْسِ، فاشْتَغِلوا بجِهادِ أنْفُسِکم تَسْعَدوا}}»؛ بدانید که جهاد اکبر جهاد با نفْس است، پس به جهاد با نفْسهاى خویش پردازید تا نیک بخت شوید.<ref>همان: ۱۱۰۰۵.</ref>
 +
* [[امام باقر]] علیه السلام: «{{متن حدیث|لا فَضیلةَ کالجِهادِ، و لا جِهادَ کمُجاهَدةِ الهوى}}»؛ هیچ فضیلتى چون جهاد نیست و هیچ جهادى مانند مبارزه با هواى نفس نمى باشد.<ref>تحف العقول : 286.</ref>
 +
* [[امام موسی کاظم علیه السلام|امام کاظم]] (علیه السلام) به [[هشام بن حکم]]: «{{متن حدیث|جاهِد نفسَک لِتردّها مِن هواها فإنّه واجبٌ علیک کجهادِ عدوّک}}»؛ با نفس خود به مبارزه برخیز تا آن را از خواسته­ های [نادرستش] دور کنی. این مبارزه همانند جهاد با دشمن بر تو واجب است. <ref>برای مشاهده دیگر روایت جهاد اکبر مراجعه کنید: [https://ahlolbait.com/content/3191 جهاد اکبر در احادیث]</ref>
  
−
«هر کس که از مقام پروردگارش بیم داشته باشد و جلوی نفس را از هوی پرستی بگیرد، مأوی و جایگاه او بهشت است.»
+
==مقدمات جهاد اکبر==
 +
[[امام خمینی]] برای جهاد با نفس، مقدمات و راه‌هایی برشمرده است:<ref>چهل حدیث، ص 6-58.</ref>
  
−
*{{متن قرآن|«أفرأیت من اتخذ الهه هواه»}}<ref>(جاثیه/23)</ref>
+
*تحصیل [[علم]]
 +
*[[نیت|نیّت]]
 +
*یادآوری نعمت‌های الهی
 +
*حفظ حدود [[شرع]]
 +
*دوری از [[محبت دنیا]]
  
−
«آیا دیدی آن کسی را که هوای نفس خودش را معبود خویش قرار داده است؟»
+
==شرایط جهاد اکبر==
  
−
==جهاد اکبر در روایات==
+
باید دقت داشت این روش کاملاً به صورت «خود تربیتی» انجام می شود:
  
−
پيامبر عظيم الشّان اسلام فرمود:
+
* [[تفکر]]: بدان که اول شرط مجاهدۀ با نفس و حرکت به جانب حق تعالی، تفکر است؛ که آن هم دارای مراتب و درجاتی است.<ref>همان، ص 198.</ref> استاد شهید [[مرتضی مطهری]] در توضیح این قسمت می فرماید: تفکر در احوال نفس، یعنی خود [[انسان]] موضوع تفکر خویش باشد؛ که این هم دو جور است: الف. یک وقت خود انسان به عنوان یک مبحث علمی، موضوع تفکر است که این قسم، داخل مرتبۀ دوم تفکر می شود. ب. یک وقت تفکر انسان دربارۀ کارهای خودش است، دربارۀ این که چگونه تصمیم بگیرد، چگونه کار کند، چه کارهایی را انجام دهد، با چه نیت و انگیزه ای آن کار را انجام دهد و... این قسم در مرتبۀ سوم تفکر، مقصود ما می باشد.<ref>تعلیم و تربیت در اسلام، ص 241.</ref>
−
«جاهدوا أهواءكم كما تجاهدون أعدائكم».
+
* عزم: آن عبارت است از بناگذاری و تصمیم بر ترک معاصی و انجام واجبات و جبران آنچه از او فوت شده در ایّام حیات.<ref>شرح چهل حدیث، ص 7.</ref>
−
(با هواهاى نفسانيتان همانگونه جهاد كنيد كه با دشمنانتان).
+
* [[توبه]]: در سه مرحله است: ندامت و پشیمانی از [[گناهان]] و تقصیرات گذشته؛ عزم و تصمیم قاطع بر برگشت ننمودن بر آن گناهان؛ ردّ و جبران [[حق الناس]]، حق النفس و حق الله، و در هر حال، جلب کردن رضایت آن ها.<ref>همان، ص 278.</ref>
−
.<ref>ترجمه و تحقيق مفردات الفاظ قرآن، ج‌1، ص 423</ref>
+
* مشارطه: آن است که انسان پیش از شروع در کار، با خویشتن شرط و عهد  کند که از جادۀ مستقیم [[شرع]] خارج نشود؛ خواسته های حق تعالی را عمل کند؛ بلکه  بر  خواسته های خود مقدّم دارد و هیچ گاه از طلب [[رضا|رضای]] خداوند و [[آخرت]] جویی غفلت نورزد.<ref>سه دستورالعمل برای خودسازی، ص 34.</ref> [[ملا محمدمهدی نراقی|ملاّ مهدی نراقی]] تمثیل زیبایی در این زمینه دارد و می فرماید: بدان که [[عقل]] به مانند تاجری است در مسیر آخرت که سرمایه اش عمر است و با کمک نَفْس،  آن را به کار می گیرد. بنابراین نفس به مانند شریک عقل است که در مال او به تجارت  می پردازد. و سود این تجارت، به دست آوردن [[اخلاق]] فاضله و [[عمل صالح|اعمال صالح]] است که  انسان را به سوی سعادت و نعمت ابدی رهنمون شود. ضرر آن در صورتی است که گناهان و خطاها از او سرزند که منتهی به [[عذاب]] دردناک [[دوزخ]] گردد... و مدت این تجارت، طول عمر است. همان طوری که تاجر با شریکش در ابتدا مشارطه و معاهده می بندد و بعد، مراقب او خواهد بود، و در آخر هم به محاسبه با او می پردازد، و اگر با [[خیانت]] و ضرر و تضییع سرمایه مواجه شود، به مؤاخذه و معاقبۀ او می پردازد و چه بسا از او غرامت می طلبد، همچنین عقل در مشارکت خود با نفس باید این امور را رعایت کند.<ref>جامع السعادات، ج 3، ص 93.</ref>
 +
* [[مراقبه]]: یعنی این که سالک، در طول فعالیت های روزمرّه، مدام مراقب حال و وضع خود باشد، تا مطابق عهد و پیمانی که با خود بسته، عمل کند. [[علامه طباطبايى|علاّمه طباطبایی]] در این باره می گوید: مراقبه آن است که بنده به هنگام عمل، حق تعالی را در نظر بگیرد و خود را در محضر [[خداوند]] بیند و کشیک نفس کشد که مبادا از فرمان و خواستۀ مولیٰ سر باز زند و راه دگر گیرد و عصیان ورزد و به لهو و لعب پردازد.<ref>سه دستورالعمل برای خودسازی، ص 34.</ref>
 +
* محاسبه: عبارت است از این که حساب نفس را بکشی در این شرطی که با خدای خود کردی، که آیا به جا آوردی و با ولیّ نعمت خود در این معامله جزئی خیانت نکردی؟<ref>شرح چهل حدیث، ص 9.</ref>
 +
* مُعاتبه: فرد پس از محاسبه، اگر مشاهده کرد که  مطابق عهد و پیمانی که بسته، عمل نکرده است، باید به مجرّد مشاهدۀ خلاف، نفس  خود را بازخواست کند و او را مورد سرزنش و عتاب قرار دهد.<ref>رسالۀ لقاءالله ، ص 104.</ref>
 +
* مُعاقبه: اگر انسان مطابق قول و قراری که بسته، عمل کرده، اما مقدار کمی هم تخلّف داشته باشد، مسأله معاقبه مطرح می شود.<ref>تعلیم و تربیت در اسلام، ص 237.</ref>
  
−
امام على عليه السلام :
+
==موانع جهاد اکبر==
 +
برخی موانع  جهاد اکبر عبارتند از:
  
−
«أفْضَلُ الجِهادِ جِهادُ النَّفْسِ عنِ الهَوى ، و فِطامُها عَن لَذّاتِ الدُّنيا.»
+
*[[غرور]]، [[تکبر]] و خودبرتربینی
−
برترين جهاد، مبارزه كردن با هواى نفْس و باز گرفتن آن از لذّتهاى دنياست.
+
*فرصت‌‌سوزی و [[تسویف]]
 +
*[[عجب|عُجب]] و خودپسندی
  
−
امام على عليه السلام :
+
==نتیجه جهاد اکبر==
  
−
«غايةُ المُجاهَدَةِ أنْ يُجاهِدَ المَرءُ نَفْسَهُ.»
+
{{متن قرآن|«وَالَّذِينَ جَاهَدُوا فِينَا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنَا وَإِنَّ اللَّهَ لَمَعَ الْمُحْسِنِينَ»}}؛<ref>[https://wiki.ahlolbait.com/%D8%A2%DB%8C%D9%87_69_%D8%B3%D9%88%D8%B1%D9%87_%D8%B9%D9%86%DA%A9%D8%A8%D9%88%D8%AA سوره عنکبوت:۶۹.]</ref>
−
نهايت جهاد، مبارزه انسان با نفْس خويش است.
+
و آنهایى که در راه ما تلاش مى ‌کنند، به طور قطع به راههاى خودمان آنان را راهنمایى مى‌ کنیم؛ زیرا که خداوند با نیکوکاران است.
  
−
امام على عليه السلام :
+
معناى ‌«جَاهَدُوا فِينَا» این است که جهادشان همواره در راه [[خدا]] است، و این تعبیر کنایه از این است که: جهادشان در امورى است که متعلق به خداى تعالى است، چه جهاد در راه عقیده باشد، و چه در راه عمل، و چون جهادشان در راه خدا است هیچ عاملى ایشان را از [[ایمان]] به خدا و اطاعت اوامر و نواحى او باز نمى ‌دارد. در اینجا خداى تعالى براى خود راه‌هایى نشان مى‌ دهد «لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنَا»، و راه‌ها هر چه باشد بالاخره به درگاه او منتهى مى ‌شود، براى اینکه راه را براى این راه مى‌ گویند که به سوى صاحب راه منتهى مى‌ شود، و آن صاحب راه منظور اصلى از راه است.<ref>ترجمه تفسیر المیزان، ج‌۱۶، ص ۲۲۸</ref>
  
−
«اعلَموا أنَّ الجِهادَ الأكْبَرَ جِهادُ النَّفْسِ، فاشْتَغِلوا بجِهادِ أنْفُسِكُم تَسْعَدوا.»
+
همچنین در آیه دیگر خداوند می فرماید جایگاه چنین فردی [[بهشت]] است:
−
بدانيد كه جهاد اكبر جهاد با نفْس است، پس به جهاد با نفْسهاى خويش پردازيد تا نيك بخت شويد.
+
{{متن قرآن|«وَأَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِ وَنَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوَىٰ فَإِنَّ الْجَنَّةَ هِيَ الْمَأْوَىٰ»}}؛<ref>[https://wiki.ahlolbait.com/%D8%B3%D9%88%D8%B1%D9%87_%D9%86%D8%A7%D8%B2%D8%B9%D8%A7%D8%AA/%D9%85%D8%AA%D9%86_%D9%88_%D8%AA%D8%B1%D8%AC%D9%85%D9%87 سوره نازعات، آیات ۴۰-۴۱.]</ref> هر کس که از مقام پروردگارش بیم داشته باشد و جلوی نفس را از هوی پرستی بگیرد، مأوی و جایگاه او بهشت است.
  
−
امام باقر عليه السلام :
+
[[محمدتقی بهجت فومنی|آیت‌الله محمدتقی بهجت]] می فرماید: هر روز، یک روایت از کتاب «جهاد با نفس» [[وسائل الشیعه (کتاب)|وسائل‌الشیعه]] را مطالعه کنید. در واضحاتش بیشتر [[فکر]] کنید. بعد این را در خودتان می‌بینید که سر یک سال، عوض شده‌اید.<ref>نکته‌های ناب، ص ۱۴۳</ref> اگر انسان در مواقع شدت و خطر در صحنه‌های [[گناه]]، خدا را یاد کند و آن را بر فعل [[حرام]] ترجیح دهد و حلوای به این لذیذی را برای خدا ترک کند، خدا می‌داند که چه حلوایی نصیبش می‌شود.<ref>در محضر بهجت، ج ۳، ص ۲۰۷.</ref>
−
 
 
−
«لا فَضيلةَ كالجِهادِ ، و لا جِهادَ كمُجاهَدةِ الهوى.»
 
−
هيچ فضيلتى چون جهاد نيست و هيچ جهادى مانند مبارزه با هواى نفس نمى باشد .
 
−
 
 
−
امام صادق عليه السلام :
 
−
 
 
−
«إنَّ النّبيَّ صلى الله عليه و آله بَعثَ بسَرِيّة، فلَمّا رَجَعوا قالَ: مَرْحَبا بقَومٍ قَضَوُا الجِهادَ الأصْغَرَ و بَقِيَ الجِهادُ الأكْبَرُ . قيلَ : يا رسولَ اللّه ِ ، و ما الجِهادُ الأكْبَرُ ؟ قالَ: جِهادُ النَّفْسِ.»
 
−
پيامبر صلى الله عليه و آله سپاهى را به جنگ گسيل داشت؛ وقتى برگشتند فرمود: خوشامد مى گويم به گروهى كه جهاد اصغر را انجام دادند، اما جهاد اكبر همچنان مانده است. عرض شد: اى پيامبر خدا! جهاد اكبر چيست؟ فرمود: جهاد با نفْس.<ref>میزان الحکمه،ج 2</ref>
 
−
 
 
−
===وجوب جهاد با نفس===
 
−
 
 
−
شیخ حرّ عاملی در کتاب وسائل الشیعه در باب صد و یک، 1 910 حدیث در پیرامون "جهاد با نفس" برگزیده و آن­ها را سامان داده است. در این باب ده حدیث آورده شده است و مفاد آن­ها این است که مبارزه با نفس و اقدام به درمان بیماری­های نفسانی برانسان طالب کمال و سعادت، لازم و واجب است.
 
−
واژه­ ی وجوب هرچند در هیچ­یک از احادیث این باب ذکر نشده، اما در برخی دیگر از احادیث مربوط به همین موضوع که در این باب ذکر نشده، آمده است مانند این سخن امام کاظم(ع) به هشام ا­بن الحکم: جاهد نفسک لتردّها من هواها فإنّه واجب علیک کجهاد عدوّک([1]: با نفس خود به مبارزه برخیز تا آن را از خواسته­ های [نادرستش] دور کنی. این مبارزه همانند جهاد با دشمن بر تو فرض و واجب است. افزون بر این، همین­که جهاد با نفس در برخی از روایات جهاد اکبر نامیده شده و در برخی دیگر أفضل الجهاد دانسته شده است و ما می­دانیم که جهاد با دشمن از واجبات است، جهاد با نفس هم همانند جهاد با دشمن واجب، بلکه از آن واجب­تر است.<ref>http://www.hawzah.net</ref>
 
−
 
 
−
 
 
−
==نتیجه جهاد اکبر==
 
−
 
 
−
{{متن قرآن|« وَ الَّذينَ جاهَدُوا فينا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنا وَ إِنَّ اللَّهَ لَمَعَ الْمُحْسِنين‌ »}}<ref>سوره عنکبوت/69</ref>
 
−
و آنهايى كه در راه ما تلاش مى ‌كنند، به طور قطع به راههاى خودمان آنان را راهنمايى مى‌ كنيم؛ زيرا كه خداوند با نيكوكاران است.
 
−
 
 
−
معناى ‌« جاهَدُوا فِينا» اين است كه جهادشان همواره در راه ما است، و اين تعبير كنايه از اين است كه: جهادشان در امورى است كه متعلق به خداى تعالى است، چه جهاد در راه عقيده باشد، و چه در راه عمل، و چون جهادشان در راه خدا است هيچ عاملى ايشان را از ايمان به خدا و اطاعت اوامر و نواحى او باز نمى ‌دارد.
 
−
« لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنا » در اينجا خداى تعالى براى خود سبيل‌هايى نشان مى‌ دهد، و راه‌هاهر چه باشد بالآخره به درگاه او منتهى مى ‌شود، براى اينكه راه را براى اين راه مى‌ گويند كه به سوى صاحب راه منتهى مى‌ شود، و آن صاحب راه منظور اصلى از راه است.<ref>ترجمه تفسير الميزان، ج‌16، ص 228</ref>
 
  
 
==پانویس==
 
==پانویس==
−
<references/>
+
<references />
 +
==منابع==
  
−
==منابع==
 
−
*قران کریم
 
−
*تفسیر المیزان
 
 
*ترجمه و تحقیق مفردات الفاظ قرآن
 
*ترجمه و تحقیق مفردات الفاظ قرآن
−
*فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت علیهم‌السلام، جمعى از پژوهشگران زیر نظر سید محمود هاشمى شاهرودى، جلد ‌3، ص 145.
+
*تفسیر المیزان، علامه طباطبایی
−
*مرتضی مطهری، فلسفه و اخلاق
+
*فلسفه و اخلاق، مرتضی مطهری
−
*محمدی ری شهری، میزان الحکمه
+
*میزان الحکمه، محمد محمدی ری‌شهری
 +
*"جهاد اکبر و مراتب تحقّق آن از دیدگاه امام خمینی رحمه الله"، جمشید مطهری طشی
  
 
[[رده:اخلاق فردی]]
 
[[رده:اخلاق فردی]]
 
[[رده:صفات پسندیده]]
 
[[رده:صفات پسندیده]]
 +
[[رده: مقاله های مهم]]
 +
 +
{{سنجش کیفی
 +
|سنجش=شده
 +
|شناسه= متوسط
 +
|عنوان بندی مناسب= خوب
 +
|کفایت منابع و پی نوشت ها= خوب
 +
|رعایت سطح مخاطب عام= خوب
 +
|رعایت ادبیات دانشنامه ای= خوب
 +
|جامعیت= متوسط
 +
|رعایت اختصار= خوب
 +
|سیر منطقی= متوسط
 +
|کیفیت پژوهش= خوب
 +
|رده= دارد
 +
}}

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۱ اکتبر ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۱۹

«جهاد اکبر» به معنی جهاد بزرگتر، تعبیری است که در حدیثی از پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله برای مبارزه با نفس آمده است؛ یعنی مخالفت با آن دسته از خواهش‌های نفسانی که انسان را وادار به مخالفت با خداوند متعال و سرپیچى از دستورهاى او مى‌کند. در این روایت، پیامبر اکرم جهاد با دشمن بیرونى را به «جهاد اصغر» تعبیر نمودند تا اهمیت مبارزه با نفس را گوشزد نمایند. هدف از این جهاد، ترک شهوت‌هاى شیطانى و گردن نهادن به دستورهاى خداوند و پیراستن نفس از صفات ناشایست و آراستن آن به صفات نیکو است.

جهاد در لغت و اصطلاح

«جِهاد» واژه‌ای‌ عربی‌ است‌ از ریشه‌ «جهد» به‌ معنای‌ مشقت‌، تلاش‌، مبالغه‌ در کار به‌ نهایت‌ چیزی‌ رسیدن‌ و توانایی‌.[۱] مهم‌ترین‌ مفهوم‌ اصطلاحی‌ این‌ واژه‌ در متون‌ دینی‌، همانند کاربرد عام‌ آن‌، گونه‌ای‌ خاص‌ از تلاش‌ است‌ یعنی‌ مبارزه‌ کردن‌ در راه‌ خدا با جان‌، مال‌ و دارایی های‌ دیگر خود با هدف‌ گسترش‌ اسلام‌ یا دفاع‌ از آن‌.[۲]

در متون‌ دینی‌، علاوه‌ بر این‌ معنای‌ خاص‌ و اصطلاحی‌، جهاد به‌ مفهوم‌ لغوی‌ و عام‌ خود نیز بسیار بکار رفته‌ است‌، مانند کاربرد تعبیر «جهاد اكبر‌‌‌‌‌‌‌» درباره‌ مجاهدت‌ و تلاش‌ نفس‌ در برابر شیطان‌ و هوای‌ نفس.[۳] در احادیث‌ برخی‌ از کارها به‌ مثابه‌ جهاد شمرده‌ شده‌اند که‌ ظاهراً برای‌ ارج‌ نهادن‌ به‌ این‌ کارها بوده‌ است‌، مانند امر به‌ معروف‌ و نهی‌ از منکر، سخن‌ گفتن‌ به‌ عدالت‌ در برابر سلطان‌ ستمگر، تلاش‌ برای‌ زنده‌ کردن‌ سنتی‌ نیکو در جامعه‌، خوب‌ شوهرداری‌ کردن‌ زن‌ و تلاش‌ مرد برای‌ کسب‌ روزی‌ حلال‌ برای‌ خانواده‌.[۴]

آیت‌الله محمدعلی ناصری می فرماید: نفس، چیز عجیبی است؛ اگرچه در باطن سلطانِ بدن است و تمام قوا و ارواح بدن در اختیار اوست، لکن خودسر و خودخواه و ما را بیچاره کرده است، هر کاری کرده است همین نفس کرده است. مبارزه با نفس یعنی دلش یک چیزهایی را می‌خواهد ولی به او نمی‌دهد. مثلا من دلم می‌خواهد که نگاه به نامحرم بکنم ولی نمی‌کنم. این جهاد [اکبر] است. [۵]

جهاد اکبر در قرآن

در توضیح معنای جهاد اکبر گفته شده است که منظور از جهاد نفس، مبارزه با نفس امّاره است. تعبیر نفس امّاره برگرفته از آیه ای از «سوره یوسف» است که از زبان حضرت یوسف نقل می کند: «وَمَا أُبَرِّئُ نَفْسِي إِنَّ النَّفْسَ لَأَمَّارَةٌ بِالسُّوءِ إِلَّا مَا رَحِمَ رَبِّي»؛[۶] «من نفس خود را تبرئه نمی کنم چرا که مسلما نفس پیوسته به بدی ها امر می کند مگر آن که پروردگارم رحم کند.»

مفسرین در توضیح معنای نفس اماره گفته اند: نفس سرکش است که انسان را به گناه فرمان مى ‌دهد و به هر سو مى‌ کشاند و لذا اماره‌ اش گفته ‌اند. در این مرحله هنوز عقل و ایمان آن‌ قدرت را نیافته که نفس سرکش را مهار زند و آن را رام کند، بلکه در بسیارى از موارد در برابر او تسلیم مى‌ گردد و یا اگر بخواهد گلاویز شود، نفس سرکش او را شکست مى ‌دهد و همه بدبختیهاى انسان از آن است.[۷]

در مواردی دیگری نیز بعضی از مفسرین منظور از جهاد در برخی آیات قرآن را «جهاد نفس» گرفته اند؛ همچون آیه: «وَجَاهِدُوا فِي اللَّهِ حَقَّ جِهَادِهِ»[۸] است.[۹] همچنین در آیه «إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَالَّذِينَ هَاجَرُوا وَجَاهَدُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أُولَٰئِكَ يَرْجُونَ رَحْمَتَ اللَّهِ»[۱۰] هم مفهوم جهاد نفس از مصادیق جهاد در راه خدا دانسته شده است.

برخی مفسران، جهاد در آیه «وَالَّذِينَ جَاهَدُوا فِينَا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنَا»[۱۱] را هم به معنایی عام و شامل جهاد نفس (جهاد اکبر) گرفته‌اند.[۱۲]

جهاد اکبر در روایات

روایت مشهور پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله در مورد «جهاد اکبر» که در منابع شیعه آمده است، روایتی است که امام صادق علیه السلام آن را روایت نموده اند: عليّ بن إبراهيم عن أبيه عن النّوفليّ عن السّكونيّ عن أبی عبداللّه عليه السّلام: أنّ النّبيّ صلّى اللّه عليه وآله بعث بسريّة فلمّا رجعوا قال: مرحبا بقوم قضوا الجهاد الأصغر و بقی الجهاد الأكبر. قيل: يا رسول اللّه! و ما الجهاد الأكبر؟ قال: جهاد النّفس»؛ پيامبر صلّى اللّه عليه و آله لشكرى را به جنگ فرستاد. پس هنگامی كه برگشتند فرمود: «آفرين باد به گروهى كه به جاى آوردند جهاد كوچك را، و به جاى ماند بر آنها جهاد بزرگ.» گفته شد اى پيغمبر خدا جهاد بزرگ چيست؟ فرمود: «جهاد با نفس».[۱۳]

برخی دیگر از روایات در باب جهاد اکبر چنین است:

  • پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله: أفْضَلُ الجِهادِ أنْ تُجاهِدَ نَفْسَكَ و هوَاكَ في ذاتِ اللّهِ تعالى؛ برترين جهاد اين است كه به خاطر خداوند متعال با نفْس و هواهاى نفسانيت جهاد كنى.[۱۴]
  • امام على علیه السلام: «أفْضَلُ الجِهادِ جِهادُ النَّفْسِ عنِ الهَوى و فِطامُها عَن لَذّاتِ الدُّنیا»؛ برترین جهاد، مبارزه کردن با هواى نفْس و باز گرفتن آن از لذّتهاى دنیاست.[۱۵]
  • امام على علیه السلام: «غایةُ المُجاهَدَةِ أنْ یجاهِدَ المَرءُ نَفْسَهُ»؛ نهایت جهاد، مبارزه انسان با نفْس خویش است.[۱۶]
  • امام على علیه السلام: «اعلَموا أنَّ الجِهادَ الأکبَرَ جِهادُ النَّفْسِ، فاشْتَغِلوا بجِهادِ أنْفُسِکم تَسْعَدوا»؛ بدانید که جهاد اکبر جهاد با نفْس است، پس به جهاد با نفْسهاى خویش پردازید تا نیک بخت شوید.[۱۷]
  • امام باقر علیه السلام: «لا فَضیلةَ کالجِهادِ، و لا جِهادَ کمُجاهَدةِ الهوى»؛ هیچ فضیلتى چون جهاد نیست و هیچ جهادى مانند مبارزه با هواى نفس نمى باشد.[۱۸]
  • امام کاظم (علیه السلام) به هشام بن حکم: «جاهِد نفسَک لِتردّها مِن هواها فإنّه واجبٌ علیک کجهادِ عدوّک»؛ با نفس خود به مبارزه برخیز تا آن را از خواسته­ های [نادرستش] دور کنی. این مبارزه همانند جهاد با دشمن بر تو واجب است. [۱۹]

مقدمات جهاد اکبر

امام خمینی برای جهاد با نفس، مقدمات و راه‌هایی برشمرده است:[۲۰]

شرایط جهاد اکبر

باید دقت داشت این روش کاملاً به صورت «خود تربیتی» انجام می شود:

  • تفکر: بدان که اول شرط مجاهدۀ با نفس و حرکت به جانب حق تعالی، تفکر است؛ که آن هم دارای مراتب و درجاتی است.[۲۱] استاد شهید مرتضی مطهری در توضیح این قسمت می فرماید: تفکر در احوال نفس، یعنی خود انسان موضوع تفکر خویش باشد؛ که این هم دو جور است: الف. یک وقت خود انسان به عنوان یک مبحث علمی، موضوع تفکر است که این قسم، داخل مرتبۀ دوم تفکر می شود. ب. یک وقت تفکر انسان دربارۀ کارهای خودش است، دربارۀ این که چگونه تصمیم بگیرد، چگونه کار کند، چه کارهایی را انجام دهد، با چه نیت و انگیزه ای آن کار را انجام دهد و... این قسم در مرتبۀ سوم تفکر، مقصود ما می باشد.[۲۲]
  • عزم: آن عبارت است از بناگذاری و تصمیم بر ترک معاصی و انجام واجبات و جبران آنچه از او فوت شده در ایّام حیات.[۲۳]
  • توبه: در سه مرحله است: ندامت و پشیمانی از گناهان و تقصیرات گذشته؛ عزم و تصمیم قاطع بر برگشت ننمودن بر آن گناهان؛ ردّ و جبران حق الناس، حق النفس و حق الله، و در هر حال، جلب کردن رضایت آن ها.[۲۴]
  • مشارطه: آن است که انسان پیش از شروع در کار، با خویشتن شرط و عهد کند که از جادۀ مستقیم شرع خارج نشود؛ خواسته های حق تعالی را عمل کند؛ بلکه بر خواسته های خود مقدّم دارد و هیچ گاه از طلب رضای خداوند و آخرت جویی غفلت نورزد.[۲۵] ملاّ مهدی نراقی تمثیل زیبایی در این زمینه دارد و می فرماید: بدان که عقل به مانند تاجری است در مسیر آخرت که سرمایه اش عمر است و با کمک نَفْس، آن را به کار می گیرد. بنابراین نفس به مانند شریک عقل است که در مال او به تجارت می پردازد. و سود این تجارت، به دست آوردن اخلاق فاضله و اعمال صالح است که انسان را به سوی سعادت و نعمت ابدی رهنمون شود. ضرر آن در صورتی است که گناهان و خطاها از او سرزند که منتهی به عذاب دردناک دوزخ گردد... و مدت این تجارت، طول عمر است. همان طوری که تاجر با شریکش در ابتدا مشارطه و معاهده می بندد و بعد، مراقب او خواهد بود، و در آخر هم به محاسبه با او می پردازد، و اگر با خیانت و ضرر و تضییع سرمایه مواجه شود، به مؤاخذه و معاقبۀ او می پردازد و چه بسا از او غرامت می طلبد، همچنین عقل در مشارکت خود با نفس باید این امور را رعایت کند.[۲۶]
  • مراقبه: یعنی این که سالک، در طول فعالیت های روزمرّه، مدام مراقب حال و وضع خود باشد، تا مطابق عهد و پیمانی که با خود بسته، عمل کند. علاّمه طباطبایی در این باره می گوید: مراقبه آن است که بنده به هنگام عمل، حق تعالی را در نظر بگیرد و خود را در محضر خداوند بیند و کشیک نفس کشد که مبادا از فرمان و خواستۀ مولیٰ سر باز زند و راه دگر گیرد و عصیان ورزد و به لهو و لعب پردازد.[۲۷]
  • محاسبه: عبارت است از این که حساب نفس را بکشی در این شرطی که با خدای خود کردی، که آیا به جا آوردی و با ولیّ نعمت خود در این معامله جزئی خیانت نکردی؟[۲۸]
  • مُعاتبه: فرد پس از محاسبه، اگر مشاهده کرد که مطابق عهد و پیمانی که بسته، عمل نکرده است، باید به مجرّد مشاهدۀ خلاف، نفس خود را بازخواست کند و او را مورد سرزنش و عتاب قرار دهد.[۲۹]
  • مُعاقبه: اگر انسان مطابق قول و قراری که بسته، عمل کرده، اما مقدار کمی هم تخلّف داشته باشد، مسأله معاقبه مطرح می شود.[۳۰]

موانع جهاد اکبر

برخی موانع جهاد اکبر عبارتند از:

نتیجه جهاد اکبر

«وَالَّذِينَ جَاهَدُوا فِينَا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنَا وَإِنَّ اللَّهَ لَمَعَ الْمُحْسِنِينَ»؛[۳۱] و آنهایى که در راه ما تلاش مى ‌کنند، به طور قطع به راههاى خودمان آنان را راهنمایى مى‌ کنیم؛ زیرا که خداوند با نیکوکاران است.

معناى ‌«جَاهَدُوا فِينَا» این است که جهادشان همواره در راه خدا است، و این تعبیر کنایه از این است که: جهادشان در امورى است که متعلق به خداى تعالى است، چه جهاد در راه عقیده باشد، و چه در راه عمل، و چون جهادشان در راه خدا است هیچ عاملى ایشان را از ایمان به خدا و اطاعت اوامر و نواحى او باز نمى ‌دارد. در اینجا خداى تعالى براى خود راه‌هایى نشان مى‌ دهد «لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنَا»، و راه‌ها هر چه باشد بالاخره به درگاه او منتهى مى ‌شود، براى اینکه راه را براى این راه مى‌ گویند که به سوى صاحب راه منتهى مى‌ شود، و آن صاحب راه منظور اصلى از راه است.[۳۲]

همچنین در آیه دیگر خداوند می فرماید جایگاه چنین فردی بهشت است: «وَأَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِ وَنَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوَىٰ فَإِنَّ الْجَنَّةَ هِيَ الْمَأْوَىٰ»؛[۳۳] هر کس که از مقام پروردگارش بیم داشته باشد و جلوی نفس را از هوی پرستی بگیرد، مأوی و جایگاه او بهشت است.

آیت‌الله محمدتقی بهجت می فرماید: هر روز، یک روایت از کتاب «جهاد با نفس» وسائل‌الشیعه را مطالعه کنید. در واضحاتش بیشتر فکر کنید. بعد این را در خودتان می‌بینید که سر یک سال، عوض شده‌اید.[۳۴] اگر انسان در مواقع شدت و خطر در صحنه‌های گناه، خدا را یاد کند و آن را بر فعل حرام ترجیح دهد و حلوای به این لذیذی را برای خدا ترک کند، خدا می‌داند که چه حلوایی نصیبش می‌شود.[۳۵]

پانویس

  1. ↑ خلیل‌ بن‌ احمد؛ ابن‌سکیت‌؛ جوهری‌؛ ابن‌اثیر، ذیل‌ «جهد».
  2. ↑ رجوع کنید به ابن‌عابدین‌، ج‌۳، ص‌۲۱۷؛ هیکل‌، ج‌۱، ص‌۴۴
  3. ↑ رجوع کنید به حر عاملی‌، ج‌۱۵، ص‌۱۶۱؛ نجفی‌، ج‌۲۱، ص‌۳۵۰؛ نیز رجوع کنید به جهادنفس‌
  4. ↑ رجوع کنید به کلینی‌، ج‌۴، ص‌۲۵۹، ج‌۵، ص‌۹۱۰، ۱۲، ۶۰، ۸۸؛ مناوی‌، ج‌۳، ص‌۳۶۶؛ حر عاملی‌، ج‌۱۶، ص‌۳۴؛ هیکل‌، ج‌۱، ص‌۱۰۹-۱۱۰
  5. ↑ https://eitaa.com/naseri_ir/2876
  6. ↑ سوره یوسف، آیه ۵۳.
  7. ↑ تفسیر نمونه، ج‌۹، ص۴۳۶- ۴۳۸
  8. ↑ سوره حج، آیه 78.
  9. ↑ ر.ک: راغب اصفهانی، ذیل «جهد»؛ طوسی، ذیل آیه.
  10. ↑ سوره بقره، آیه ۲۱۸.
  11. ↑ سوره عنکبوت، آیه ۶۹.
  12. ↑ ر.ک: قرطبی ؛ طباطبائی، ذیل آیه.
  13. ↑ فروع كافى، ج ۵، ص ١٢ «كتاب جهاد» «باب وجوه جهاد» ، حديث ٣
  14. ↑ كنز العمّال : ۱۱۲۶۵.
  15. ↑ غرر الحكم: ۳۲۳۲.
  16. ↑ همان: ۶۳۷۰.
  17. ↑ همان: ۱۱۰۰۵.
  18. ↑ تحف العقول : 286.
  19. ↑ برای مشاهده دیگر روایت جهاد اکبر مراجعه کنید: جهاد اکبر در احادیث
  20. ↑ چهل حدیث، ص 6-58.
  21. ↑ همان، ص 198.
  22. ↑ تعلیم و تربیت در اسلام، ص 241.
  23. ↑ شرح چهل حدیث، ص 7.
  24. ↑ همان، ص 278.
  25. ↑ سه دستورالعمل برای خودسازی، ص 34.
  26. ↑ جامع السعادات، ج 3، ص 93.
  27. ↑ سه دستورالعمل برای خودسازی، ص 34.
  28. ↑ شرح چهل حدیث، ص 9.
  29. ↑ رسالۀ لقاءالله ، ص 104.
  30. ↑ تعلیم و تربیت در اسلام، ص 237.
  31. ↑ سوره عنکبوت:۶۹.
  32. ↑ ترجمه تفسیر المیزان، ج‌۱۶، ص ۲۲۸
  33. ↑ سوره نازعات، آیات ۴۰-۴۱.
  34. ↑ نکته‌های ناب، ص ۱۴۳
  35. ↑ در محضر بهجت، ج ۳، ص ۲۰۷.

منابع

  • ترجمه و تحقیق مفردات الفاظ قرآن
  • تفسیر المیزان، علامه طباطبایی
  • فلسفه و اخلاق، مرتضی مطهری
  • میزان الحکمه، محمد محمدی ری‌شهری
  • "جهاد اکبر و مراتب تحقّق آن از دیدگاه امام خمینی رحمه الله"، جمشید مطهری طشی



مسابقه از خطبه ۸۳ نهج البلاغه