خورشید مغرب (کتاب): تفاوت بین نسخه‌ها

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
(صفحه‌ای تازه حاوی «بندانگشتی|خورشید مغرب (غیبت، انتظار، تکلیف) == معرفى اجمالى==...» ایجاد کرد)
 
 
(۳ نسخه‌ٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشده)
سطر ۱: سطر ۱:
[[پرونده:Ketab249.jpg|بندانگشتی|خورشید مغرب (غیبت، انتظار، تکلیف)]]
+
کتاب '''«خورشید مغرب»''' تألیف [[محمدرضا حکیمی|محمدرضا حکیمى]] (۱۳۱۴-۱۴۰۰ ش)، کتابى جامع درباره مباحث مختلف [[مهدویت|مهدویت]] به زبان فارسى است. مؤلف می‌کوشد ضمن طرح ابعاد گوناگونی از زندگی [[امام زمان عجل الله فرجه الشریف|امام زمان]] (عجل الله تعالی فرجه) مانند تولد، [[غیبت امام زمان (عجل الله تعالی فرجه)|غیبت]] و طول عمر ایشان، گفته‌های ادیان پیشین و نیز دیدگاه‌های مسلمانان را درباره منجی عالم بشریت بررسی کند.
 +
{{مشخصات کتاب
  
== معرفى اجمالى==
+
|عنوان=
  
 +
|تصویر= [[پرونده:Ketab249.jpg|240px|وسط]]
  
«خورشيد مغرب (غيبت، انتظار، تكليف)» اثر محمدرضا حكيمى، مطالبى است جامع درباره مباحث مختلف مهدويت كه به زبان فارسى و با بيانى علمى، ادبى، ساده و روان طرح شده است.
+
|نویسنده= محمدرضا حکیمی
  
كتاب در سال 1364ش نوشته شده و عنوان ديگر آن «خورشيد پنهان» مى‌باشد.
+
|موضوع= زندگی [[امام زمان عجل الله فرجه الشریف|امام زمان]]/مهدویت
  
انگيزه مؤلف، ابلاغ حقايق مذهبى، گسترش تربيت صحيح و برپايى قسط و عدالت در همه شئون جامعه، به‌ويژه در امور اقتصادى و معيشتى براى همگان بيان شده است.
+
|زبان= فارسی
  
== ساختار==
+
|تعداد جلد= ۱
  
 +
|عنوان افزوده1=
  
كتاب با مقدمه مؤلف در بيان انگيزه تأليف آغاز شده و مطالب در چهارده فصل، به‌گونه‌اى بيان شده است تا با استناد به آيات، روايات و منابع تاريخى و تحليل آنها، سيمايى كلى از مهدى موعود(عج) ارائه شود.
+
|افزوده1=
  
مؤلف سعى نموده است تا مسأله مهدويت را از زواياى علمى، عقلى، تاريخى، روايى، قرآنى و ملل و نحل مورد بحث و بررسى قرار دهد.
+
|عنوان افزوده2=
  
== گزارش محتوا==
+
|افزوده2=
  
 +
|لینک=
 +
}}
 +
==مؤلف==
 +
مرحوم [[محمدرضا حکیمی]] (۱۳۱۴ - ۱۴۰۰ ش) فقیه، فیلسوف و اندیشمند [[شیعه]] بود. او از شاگردان ممتاز [[شیخ مجتبی قزوینی]] و [[سید محمدهادی میلانی]] بود و از شیخ [[آقا بزرگ تهرانى]] موفق به [[اجازه (علم الحدیث)|اجازه]] شفاهى نقل [[احادیث]] [[اهل بیت]] علیهم السلام گردید.
  
فصل اول كتاب به اين نكته اشاره دارد كه اصل ولادت امام مهدى(عج) جزء مسلمات تاريخ بوده و علاوه بر مورخان و محدثان شيعه، بسيارى از علما و مورخان عامه نيز آن را يك واقعيت دانسته و در منابع، نام بيش از 65 تن از اين عالمان و نام كتاب‌هايشان ذكر شده است. گفتار پنج تن از ايشان در مورد ولادت مهدى(ع) آمده است كه عبارتند از: على‌بن حسين مسعودى، شمس‌الدين خلكان، شيخ عبدلله شبراوى، شيخ [[شعرانی، عبدالوهاب بن احمد|عبدالوهاب شعرانى]] و شيخ سليمان قندروزى.
+
وی در پاسداشت فکر دینى و معارف [[اسلام|اسلامى]] و حقایق شیعى و تبیین مبانى انقلابى، با قلم و سخن اداى وظیفه مى کرد و در فرصت هاى مناسب، تعالى اندیشه اسلامى را روشن مى ساخت.
  
در فصل دوم شمايل و سيرت دينى، سياسى، تربيتى، اجتماعى و اصلاحى حضرت مهدى(ع) با ابتناى بر روايات مورد بحث و بررسى قرار گرفته و دادگرى فراگير امام به تصوير كشيده شده و از اينكه چرا امام(ع) با شمشير به جهاد برمى‌خيزد و چگونه به آسمانها صعود و سفر مى‌كند، سخن رانده است.
+
از مرحوم حکیمی بیش از ۵۰ کتاب منتشر شده است، از جمله: حماسه غدیر، کلام جاودانه، ادبیات و تعهد در اسلام، مقام عقل، امام در عینیت جامعه و کتاب الحیاة به عنوان دائرةالمعارف اسلامی.
  
در فصل سوم به دنبال بررسى مسئله غيبت امام دوازدهم(ع)، مؤلف يكى از علت‌هاى ظاهرى و ملموس آن را چگونگى عملكرد دشمنان به‌ويژه هجوم مأموران خلافت عباسى به خانه [[امام حسن عسکری(ع)]] و جستجوى فرزند ايشان دانسته و غيبت صغرى، كبرى، نايبان خاص و عام را توضيح داده است.
+
==معرفی کتاب==
 +
نویسنده قبلا کتاب کم حجمی در پنجاه و یک صفحه و به همین نام (خورشید مغرب) نوشته بود، که کتاب حاضر، گسترش یافته همان کتاب است.  
  
در كتاب‌هاى پيشينيان به برخى از مدارك بشارت‌ها و پيشگويى‌هايى كه درباره مهدى(عج) و ظهور وى، در كتاب‌هاى مقدس و ديگر آثار پيشينيان آمده، در چند قسمت اشاره شده است:
+
کتاب «خورشید مغرب» در تبیین غیبت [[امام زمان عجل الله فرجه الشریف|حضرت ولی عصر]] (عجل الله تعالی فرجه) و ابعاد گوناگون این حرکت و با هدف روشن ساختن ابعاد گوناگون [[غیبت امام زمان (عجل الله تعالی فرجه)|غیبت]] امام زمان (علیه السلام) و وظایف منتظران واقعی در این زمان، به رشته تحریر درآمده است.
  
1- در دين زردشت، موعودهايى معرفى شده‌اند كه آنان را سوشيانت مى‌ناميدند. اين موعودها سه تن بوده‌اند كه آخرين و مهمترين آنها «سوشيانت پيروزگر» خوانده شده است.
+
این نوشتار قصد دارد مفهوم متعالی و مسئولیت‌ساز «[[انتظار ظهور امام زمان (عج)|انتظار]]» را در زمان غیبت توضیح دهد، که پس از مطالعه این کتاب می توان علاوه بر کسب اطلاعاتی در زمینه زندگی امام زمان(عج) در زمان غیبت، به مسئولیت های اجتماعی و بایدهای دینی یک منتظر حقیقی حضرت قائم(عج) پی برد. انگیزه مؤلف، ابلاغ حقایق مذهبى، گسترش تربیت صحیح و برپایى [[قسط]] و [[عدالت]] در همه شئون جامعه، به‌ویژه در امور اقتصادى و معیشتى براى همگان بیان شده است.
  
2- در آيين هندوان و كتاب‌هاى آنان از جمله «مهاباراتا» و «پورانه‌ها» سخن از نجات‌دهنده و موعود آمده است.
+
کتاب «خورشید مغرب» در سال ۱۳۶۴ شمسی نوشته شده و با عنوان «شمس المغرب» نیز به عربی ترجمه شده است.
  
3- در آيين بودا انتظار مطرح بوده و شخص مورد انتظار بوداى پنجم است.
+
==محتوای کتاب==
  
4- مؤلف معتقد است چون يهوديان به حضرت مسيح(ع) ايمان نياوردند، موعود آنان هنوز ظهور نكرده و با تأمل در مجموع آثار مقدس يهودى، چهره سه موعود را براى ايشان ترسيم مى‌كند: حضرت مسيح(عمحمد(ص) و مهدى(ع) و با بيان اينكه چون اين قوم به دو موعود قبلى نگرويدند، بايد در مورد مسئله موعود و انتظار، بسيار حساس و نگران بوده و از اينهمه اشارات و بشارات كه در كتاب‌ها و آيات خودشان آمده بسادگى و غفلت نگذرند.
+
مرحوم [[محمدرضا حکیمی]] با ادبیات زیبایی که حد مشترک تمام آثار ایشان است، درباره میلاد، شمایل، [[غیبت امام زمان (عجل الله تعالی فرجه)|غیبت]]، بشارتهای [[امام زمان عجل الله فرجه الشریف|حضرت مهدى]] (علیه السلام) در کتب پیشینیان، [[اهل سنت]]، [[شیعه]]، [[قرآن|قرآن کریم]] و اثبات وجودش از نظر علوم عقلی، علوم تجربی، فلسفه تربیتی، بررسی واژه انتظار سخن گفته است. مؤلف سعى نموده است تا مسأله [[مهدویت]] را از زوایاى علمى، عقلى، تاریخى، روایى، [[قرآن|قرآنى]] و ملل و نحل مورد بحث و بررسى قرار دهد.
  
5- در مسيحيت و كتاب‌هاى مقدس اين آيين، بشارت‌هاى بيشتر و روشن‌ترى درباره موعود آخرالزمان رسيده است و مؤلف علت آن را قرب زمان مى‌داند؛ زيرا با ظهور حضرت مسيح(ع)، زمان در مقياس كلى به ظهور حضرت مهدى(ع) نزديك‌تر شده است.
+
کتاب با مقدمه مؤلف در بیان انگیزه تألیف آغاز شده و مطالب در چهارده فصل، به‌گونه‌اى بیان شده است تا با استناد به [[آیه|آیات]]، [[حدیث|روایات]] و منابع تاریخى و تحلیل آنها، سیمایى کلى از [[امام مهدی|مهدى موعود]] (عجل الله تعالی فرجه) ارائه شود.
  
انجيل متى، لوقا، مرقس، برنابا و مكاشفات يوحنا از جمله كتب مقدسى هستند كه در آنها بشارت‌ها و اشارت‌هايى درباره آخرالزمان آمده است.
+
* فصل اول کتاب به این نکته اشاره دارد که اصل [[ولادت امام زمان علیه السلام|ولادت امام مهدى]](عج) جزء مسلمات تاریخ بوده و علاوه بر مورخان و محدثان [[شیعه|شیعه]]، بسیارى از علما و مورخان [[عامه]] نیز آن را یک واقعیت دانسته و در منابع، نام بیش از ۶۵ تن از این عالمان و نام کتاب‌هایشان ذکر شده است. گفتار پنج تن از این مورخان در مورد ولادت [[امام زمان عجل الله فرجه الشریف|حضرت مهدى]](ع) آمده است که عبارتند از: [[مسعودی|على‌ بن حسین مسعودى]] صاحب «[[مروج الذهب]]»، [[ابن خلکان]]، شیخ عبدالله شبراوى، شیخ عبدالوهاب شعرانى و شیخ سلیمان قندوزى صاحب «[[ینابیع الموده لذوی القربی (کتاب)|ینابیع الموده]]».
 +
* در فصل دوم، شمایل و سیرت دینى، سیاسى، تربیتى، اجتماعى و اصلاحى حضرت مهدى(ع) با ابتناى بر روایات، مورد بحث و بررسى قرار گرفته و دادگرى فراگیر امام به تصویر کشیده شده و از اینکه چرا امام(ع) با شمشیر به [[جهاد]] برمى‌خیزد و چگونه به آسمانها صعود و سفر مى‌کند، سخن رانده است.
 +
* در فصل سوم، مؤلف به دنبال بررسى مسئله [[غیبت امام زمان (عجل الله تعالی فرجه)|غیبت]] امام دوازدهم(ع)، یکى از علت‌هاى ظاهرى و ملموس آن را چگونگى عملکرد دشمنان به‌ویژه هجوم مأموران [[حکومت بنی عباس|خلافت عباسى]] به خانه [[امام حسن عسکری(ع)|امام حسن عسکری]](ع) و جستجوى فرزند ایشان دانسته و [[غیبت صغری|غیبت صغرى]]، [[غیبت کبری|غیبت کبرى]]، [[نواب اربعه|نایبان خاص]] و نواب عام را توضیح داده است.
 +
* در فصل چهارم، در کتاب‌هاى پیشینیان به برخى از مدارک بشارت‌ها و پیشگویى‌هایى که درباره امام مهدى(عج) و ظهور وى در کتاب‌هاى مقدس و دیگر آثار پیشینیان آمده، در چند قسمت اشاره شده است:
  
در فصل پنجم، نويسنده چهل كتاب مهم ازعلماى بزرگ اهل‌سنت كه مشتمل بر مباحثى از مهدى(ع) و مهدويت هستند و بيست كتاب مستقل و معتبر مانند صحاح سته و [[مسند الإمام أحمد بن حنبل|مسند احمد]] پيرامون حضرت مهدى(ع) را نام برده و سخنان كثيرى از علماى ايشان درباره وجود مقدس حضرت مهدى(ع) را نقل كرده است.
+
# در دین [[زرتشت|زردشت]]، موعودهایى معرفى شده‌اند که آنان را سوشیانت مى‌نامیدند. این موعودها سه تن بوده‌اند که آخرین و مهمترین آنها «سوشیانت پیروزگر» خوانده شده است.
 +
# در آیین هندوان و کتاب‌هاى آنان از جمله «مهاباراتا» و «پورانه‌ها» سخن از نجات‌دهنده و موعود آمده است.
 +
# در آیین بودا مسئله انتظار مطرح بوده و شخص مورد انتظار بوداى پنجم است.
 +
# مؤلف معتقد است چون [[یهود|یهودیان]] به [[حضرت عیسی علیه السلام|حضرت مسیح]](ع) ایمان نیاوردند، موعود آنان هنوز ظهور نکرده و با تأمل در مجموع آثار مقدس یهودى، چهره سه موعود را براى ایشان ترسیم مى‌کند: حضرت مسیح(ع)، [[پیامبر اسلام|حضرت محمد]](ص) و [[امام زمان عجل الله فرجه الشریف|حضرت مهدى]](ع) و با بیان اینکه چون این قوم به دو موعود قبلى نگرویدند، باید در مورد مسئله موعود و انتظار، بسیار حساس و نگران بوده و از اینهمه اشارات و بشارات که در کتاب‌های خودشان آمده بسادگى و غفلت نگذرند.
 +
# در [[مسیحیت]] و کتاب‌هاى مقدس این آیین، بشارت‌هاى بیشتر و روشن‌ترى درباره موعود [[آخر الزمان|آخرالزمان]] رسیده است و مؤلف علت آن را قرب زمان مى‌داند؛ زیرا با ظهور حضرت مسیح(ع)، زمان در مقیاس کلى به ظهور حضرت مهدى(ع) نزدیک‌تر شده است. [[انجیل متی|انجیل متى]]، [[انجیل لوقا|لوقا]]، [[انجیل مرقس|مرقس]]، [[انجیل برنابا|برنابا]] و مکاشفات یوحنا از جمله کتب مقدسى هستند که در آنها بشارت‌ها و اشارت‌هایى درباره آخرالزمان آمده است.
  
در فصل ششم بعد از بيان اين كه اعتقاد به مهدويت هيچ اختصاصى به شيعه نداشته؛ بلكه اين شيعه است كه به دليل فاطمى بودن و اينكه او فرزند يازدهمين امام شيعه است، به آن اختصاص دارد، شمارى از كتاب‌ها و آثار بزرگان تشيع دراين‌باره از جمله اصول [[الکافی|كافى]]، اكمال‌الدين، الغيبة را نام برده است.
+
* در فصل پنجم، نویسنده چهل کتاب مهم از علماى بزرگ [[اهل سنت|اهل‌سنت]] که مشتمل بر مباحثى از مهدى موعود(ع) و [[مهدویت]] هستند و بیست کتاب مستقل و معتبر مانند [[صحاح سته]] و [[مسند احمد بن حنبل (کتاب)|مسند احمد]] پیرامون حضرت مهدى(ع) را نام برده و سخنان کثیرى از علماى ایشان درباره وجود مقدس حضرت مهدى(ع) را نقل کرده است.
 +
* در فصل ششم، بعد از بیان این که اعتقاد به مهدویت هیچ اختصاصى به [[شیعه|شیعه]] نداشته؛ بلکه این شیعه است که به دلیل فاطمى بودن و اینکه او فرزند یازدهمین امام شیعه است، به آن اختصاص دارد، شمارى از کتاب‌ها و آثار بزرگان تشیع در این‌باره از جمله [[اصول کافی|اصول کافى]]، [[کمال الدین و تمام النعمه (کتاب)|اکمال‌الدین]]، [[الغیبة|الغیبة]] را نام برده است. استشهاد [[امام رضا علیه السلام|امام رضا]](ع) به [[انجیل|انجیل]] در مورد بشارت به ظهور منجى، اشاره به موعود آخرین و ذکر مشخصات او، بررسى مسئله غیبت در کتاب «بیان الفرقان و طلوع خورشید از مغرب» از دیگر مباحث این فصل است.
 +
* فصل هفتم و هشتم، به موضوع مهدى(ع) در [[قرآن|قرآن کریم]] اختصاص دارد. در قرآن، درباره مسائل آینده دوران، حوادث [[آخر الزمان|آخرالزمان]] و حکومت صالحان، گاه با اشاره و گاه به تصریح، سخن گفته شده و مفسران اسلامى این گونه [[آیه|آیات]] را طبق مدارک [[حدیث|حدیثى]] و [[تفسیر قرآن|تفسیرى]] مربوط به مهدى(ع) و ظهور آخرالزمان دانسته‌اند. مؤلف در ادامه بحث، به ده آیه از آیات قرآن کریم اشاره کرده و تفسیر آنها را که در مورد حضرت مهدى(ع) است از کتب تفسیرى نقل مى‌کند. فصل هشتم، مختص تفسیر و [[تأویل]] [[سوره قدر]] است.
 +
* در فصل نهم و دهم، مؤلف ابتدا نظرگاه‌هاى علوم عقلى را با عناوینى مانند معارف قرآن، در [[فلسفه]] الهى، سیاسى، اشراقى و اخوان الصفا، در [[علم کلام]] و اعتقادات، در مکاشفات و [[عرفان]] و نیز نظر یعقوب کندى، آثار وجودى حجت در عصر غیبت و نظام تکوینى و سامان اجتماعى را مورد بحث و بررسى دقیق قرار داده و در پایان تلاش کرده است تا وجود حضرت مهدى(ع) را از طریق علوم تجربى نیز به اثبات برساند. تلاش مؤلف در بخش علوم تجربى، تماماً معطوف به اثبات طول عمر حضرت است؛ به همین جهت، طول عمر را در زیست‌شناسى، قوانین طبیعى عام و خاص و در تجربه تاریخى به بحث مى‌گذارد.
 +
* در فصل یازدهم، جایگاه امام در فلسفه تربیتى و سیاسى مورد مطالعه قرار گرفته و به پنج پرسش در این موضوع پاسخ داده شده است. در این فصل، بر لزوم حضور رهبرى دینى در جامعه تأکید شده است تا با اقامه سیاست اسلامى در اجتماع، تحقق [[تربیت دینی]] را در افراد، عملى سازد و اجتماع را در سطح فرد و جمع، به سوى جامعه‌اى اسلامى سوق دهد. برخى از مباحث این فصل عبارتند از: غیبت امام مشکل اساسى تربیت و سیاست، تکلیف در عصر غیبت و تداوم رهبرى راه حل مشکل.
 +
* در فصل دوازدهم، تلاش شده است که پایه عقیدتى و تکلیفى مقاومت در حوزه اعتقادى و اقدامى مذهب [[شیعه]] تبیین شود و سپس به منظور برخوردارى از شناختى بیشتر درباره ابعاد مقاومت، به ابعادى که مقاومت در آنها ضرورى است اشاره کرده و به ضرورت حاکمیت دینى پرداخته و عدم امکان تجزیه در رهبرى را گوش‌زد کرده و وحدت قطب‌ها در جامعه اسلامى را مورد بحث قرار داده است. از نظر نویسنده، ابعادى که مقاومت در آنها ضرورى است عبارتند از: بعد دیندارى و دین‌آموزى، فرهنگى، اعتقادى، اقتصادى، سیاسى، نظامى، سازماندهى و بعد هنرى.
 +
* در فصل سیزدهم و چهاردهم، مفهوم [[انتظار ظهور امام زمان (عج)|انتظار]] در این چهار بخش تبیین شده است:
  
استشهاد [[امام رضا(ع)]] به انجيل در مورد بشارت به ظهور منجى، اشاره به موعود آخرين و ذكر مشخصات او، بررسى مسئله غيبت در كتاب بيان الفرقان و طلوع خورشيد از مغرب از ديگر مباحث اين فصل است.
+
# انتظار آفاق مقاومت، از [[هجرت پیامبر اسلام به مدینه|هجرت پیامبر]](ص) گرفته تا حماسه خورشیدى [[روز عاشورا|عاشورا]]؛
 +
# دعوت به حماسه و اقدام؛
 +
# نام «قائم» و قیام؛
 +
# ابعاد مکتب.
  
فصل هفتم و هشتم به موضوع مهدى در قرآن اختصاص دارد. در قرآن كريم، درباره مسائل آينده دوران، حوادث آخرالزمان و حكومت صالحان، گاه با اشاره و گاه به تصريح، سخن گفته شده و مفسران اسلامى اين گونه آيات را طبق مدارك حديثى و تفسيرى مربوط به مهدى(ع) و ظهور آخرالزمان دانسته‌اند.
+
==منابع==
  
مؤلف در ادامه بحث، به ده آيه از آيات قرآن كريم اشاره كرده و تفسير آنها را كه در مورد حضرت مهدى(ع) است از كتب تفسيرى نقل مى‌كند. فصل هشتم، مختص تفسير و تأويل سوره قدر است.
+
*«امام مهدى(عج) در آینه قلم، کارنامه منابع پیرامون امام مهدى(علیه‌السلام) و مهدویت»، قم، مؤسسه اطلاع‌رسانى اسلامى مرجع، ۱۳۸۸، ج۲، ص۸۵۶.
 +
*«آینه موعود معرفى و بررسى پانصد کتاب درباره امام زمان(ع)»، على دژاکام، قم: نهاد نمایندگى مقام معظم رهبرى در دانشگاهها، دفتر نشر معارف (۱۳۸۲)، ص۱۱۸.
 +
*سایت پاتوق کتاب فردا.
  
در فصل نهم و دهم مؤلف ابتدا نظرگاه‌هاى علوم عقلى را با عناوينى مانند معارف قرآن، در فلسفه الهى، سياسى، اشراقى و اخوان الصفا، در علم كلام و اعتقادات، در مكاشفات و عرفان و نيز نظر يعقوب كندى، آثار وجودى حجت در عصر غيبت و نظام تكوينى و سامان اجتماعى را مورد بحث و بررسى دقيق قرار داده و در پايان تلاش كرده است تا وجود حضرت مهدى(ع) را از طريق علوم تجربى نيز به اثبات برساند.
+
[[رده:منابع تاریخ زندگی امام مهدی(عج)]]
 
+
[[رده:کتابهای با موضوع امام مهدی (عج)]]
تلاش مؤلف در بخش علوم تجربى، تماماً معطوف به اثبات طول عمر حضرت است؛ به همين جهت طول عمر را در زيست‌شناسى، قوانين طبيعى عام و خاص و در تجربه تاريخى به بحث مى‌گذارد.
+
[[رده:مهدویت]]
 
 
در فصل يازدهم، جايگاه امام در فلسفه تربيتى و سياسى مورد مطالعه قرار گرفته و به پنج پرسش در اين موضوع پاسخ داده شده است.
 
 
 
در اين فصل، بر لزوم حضور رهبرى دينى در جامعه تأكيد شده است تا با اقامه سياست اسلامى در اجتماع، تحقق تربيت اسلامى را در افراد، عملى سازد و اجتماع را در سطح فرد و جمع، به سوى جامعه‌اى اسلامى سوق دهد.
 
 
 
برخى از مباحث اين فصل عبارتند از: غيبت امام مشكل اساسى تربيت و سياست، تكليف در عصر غيبت و تداوم رهبرى راه حل مشكل.
 
 
 
در فصل دوازدهم، تلاش شده است كه پايه عقيدتى و تكليفى مقاومت در حوزه اعتقادى و اقدامى مذهب شيعه تبيين شود و سپس به منظور برخوردارى از شناختى بيشتر درباره ابعاد مقاومت، به ابعادى كه مقاومت در آنها ضرورى است اشاره كرده و به ضرورت حاكميت دينى پرداخته و عدم امكان تجزيه در رهبرى را گوش‌زد كرده و وحدت قطب‌ها در جامعه اسلامى را مورد بحث قرار داده است.
 
 
 
از نظر نويسنده، ابعادى كه مقاومت در آنها ضرورى است عبارتند از: بعد ديندارى و دين‌آموزى، فرهنگى، اعتقادى، اقتصادى، سياسى، نظامى، سازماندهى و بعد هنرى.
 
 
 
در فصل سيزدهم و چهاردهم مفهوم انتظار در چهار بخش تبيين شده است:
 
 
 
1- انتظار آفاق مقاومت، از هجرت پيامبر(ص) گرفته تا حماسه خورشيدى عاشورا؛ 2- دعوت به حماسه و اقدام؛ 3- نام «قائم» و قيام؛ 4- ابعاد مكتب.
 
 
 
آنچه مؤلف همواره مورد تأكيد قرار داده، اين است كه جامعه در خط دين افتد؛ يعنى اين را به صلاح انسان تشخيص داده و اين تشخيص را به ديگران ابلاغ كرده و معتقد است كه ايجاد عدالت اجتماعى تنها با نابودسازى طاغوت سياسى ميسر نمى‌گردد بلكه بايد با طاغوت اقتصادى نيز مبارزه كرد.
 
 
 
== وضعيت كتاب==
 
 
 
 
 
فهرست مطالب در ابتدا و فهرست اعلام در انتهاى كتاب آمده است.
 
 
 
پاورقى‌ها به ذكر منابع و توضيح برخى كلمات و عبارات متن پرداخته است.
 
 
 
== منابع مقاله==
 
 
 
 
 
1- مقدمه و متن كتاب.
 
 
 
2- «امام مهدى(عج) در آينه قلم، كارنامه منابع پيرامون امام مهدى(عليه‌السلام) و مهدويت»، قم، مؤسسه اطلاع‌رسانى اسلامى مرجع،1388، جلد 2، ص 856.
 
 
 
3- دژاكام، على (1382) «آينه موعود معرفى و بررسى پانصد كتاب درباره امام زمان(ع)»، قم: نهاد نمايندگى مقام معظم رهبرى در دانشگاهها، دفتر نشر معارف، ص 118.
 
 
 
 
 
==منبع ==
 
ویکی نور
 

نسخهٔ کنونی تا ‏۳۱ اوت ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۴۷

کتاب «خورشید مغرب» تألیف محمدرضا حکیمى (۱۳۱۴-۱۴۰۰ ش)، کتابى جامع درباره مباحث مختلف مهدویت به زبان فارسى است. مؤلف می‌کوشد ضمن طرح ابعاد گوناگونی از زندگی امام زمان (عجل الله تعالی فرجه) مانند تولد، غیبت و طول عمر ایشان، گفته‌های ادیان پیشین و نیز دیدگاه‌های مسلمانان را درباره منجی عالم بشریت بررسی کند.

Ketab249.jpg
نویسنده محمدرضا حکیمی
موضوع زندگی امام زمان/مهدویت
زبان فارسی
تعداد جلد ۱

مؤلف

مرحوم محمدرضا حکیمی (۱۳۱۴ - ۱۴۰۰ ش) فقیه، فیلسوف و اندیشمند شیعه بود. او از شاگردان ممتاز شیخ مجتبی قزوینی و سید محمدهادی میلانی بود و از شیخ آقا بزرگ تهرانى موفق به اجازه شفاهى نقل احادیث اهل بیت علیهم السلام گردید.

وی در پاسداشت فکر دینى و معارف اسلامى و حقایق شیعى و تبیین مبانى انقلابى، با قلم و سخن اداى وظیفه مى کرد و در فرصت هاى مناسب، تعالى اندیشه اسلامى را روشن مى ساخت.

از مرحوم حکیمی بیش از ۵۰ کتاب منتشر شده است، از جمله: حماسه غدیر، کلام جاودانه، ادبیات و تعهد در اسلام، مقام عقل، امام در عینیت جامعه و کتاب الحیاة به عنوان دائرةالمعارف اسلامی.

معرفی کتاب

نویسنده قبلا کتاب کم حجمی در پنجاه و یک صفحه و به همین نام (خورشید مغرب) نوشته بود، که کتاب حاضر، گسترش یافته همان کتاب است.

کتاب «خورشید مغرب» در تبیین غیبت حضرت ولی عصر (عجل الله تعالی فرجه) و ابعاد گوناگون این حرکت و با هدف روشن ساختن ابعاد گوناگون غیبت امام زمان (علیه السلام) و وظایف منتظران واقعی در این زمان، به رشته تحریر درآمده است.

این نوشتار قصد دارد مفهوم متعالی و مسئولیت‌ساز «انتظار» را در زمان غیبت توضیح دهد، که پس از مطالعه این کتاب می توان علاوه بر کسب اطلاعاتی در زمینه زندگی امام زمان(عج) در زمان غیبت، به مسئولیت های اجتماعی و بایدهای دینی یک منتظر حقیقی حضرت قائم(عج) پی برد. انگیزه مؤلف، ابلاغ حقایق مذهبى، گسترش تربیت صحیح و برپایى قسط و عدالت در همه شئون جامعه، به‌ویژه در امور اقتصادى و معیشتى براى همگان بیان شده است.

کتاب «خورشید مغرب» در سال ۱۳۶۴ شمسی نوشته شده و با عنوان «شمس المغرب» نیز به عربی ترجمه شده است.

محتوای کتاب

مرحوم محمدرضا حکیمی با ادبیات زیبایی که حد مشترک تمام آثار ایشان است، درباره میلاد، شمایل، غیبت، بشارتهای حضرت مهدى (علیه السلام) در کتب پیشینیان، اهل سنت، شیعه، قرآن کریم و اثبات وجودش از نظر علوم عقلی، علوم تجربی، فلسفه تربیتی، بررسی واژه انتظار سخن گفته است. مؤلف سعى نموده است تا مسأله مهدویت را از زوایاى علمى، عقلى، تاریخى، روایى، قرآنى و ملل و نحل مورد بحث و بررسى قرار دهد.

کتاب با مقدمه مؤلف در بیان انگیزه تألیف آغاز شده و مطالب در چهارده فصل، به‌گونه‌اى بیان شده است تا با استناد به آیات، روایات و منابع تاریخى و تحلیل آنها، سیمایى کلى از مهدى موعود (عجل الله تعالی فرجه) ارائه شود.

  • فصل اول کتاب به این نکته اشاره دارد که اصل ولادت امام مهدى(عج) جزء مسلمات تاریخ بوده و علاوه بر مورخان و محدثان شیعه، بسیارى از علما و مورخان عامه نیز آن را یک واقعیت دانسته و در منابع، نام بیش از ۶۵ تن از این عالمان و نام کتاب‌هایشان ذکر شده است. گفتار پنج تن از این مورخان در مورد ولادت حضرت مهدى(ع) آمده است که عبارتند از: على‌ بن حسین مسعودى صاحب «مروج الذهب»، ابن خلکان، شیخ عبدالله شبراوى، شیخ عبدالوهاب شعرانى و شیخ سلیمان قندوزى صاحب «ینابیع الموده».
  • در فصل دوم، شمایل و سیرت دینى، سیاسى، تربیتى، اجتماعى و اصلاحى حضرت مهدى(ع) با ابتناى بر روایات، مورد بحث و بررسى قرار گرفته و دادگرى فراگیر امام به تصویر کشیده شده و از اینکه چرا امام(ع) با شمشیر به جهاد برمى‌خیزد و چگونه به آسمانها صعود و سفر مى‌کند، سخن رانده است.
  • در فصل سوم، مؤلف به دنبال بررسى مسئله غیبت امام دوازدهم(ع)، یکى از علت‌هاى ظاهرى و ملموس آن را چگونگى عملکرد دشمنان به‌ویژه هجوم مأموران خلافت عباسى به خانه امام حسن عسکری(ع) و جستجوى فرزند ایشان دانسته و غیبت صغرى، غیبت کبرى، نایبان خاص و نواب عام را توضیح داده است.
  • در فصل چهارم، در کتاب‌هاى پیشینیان به برخى از مدارک بشارت‌ها و پیشگویى‌هایى که درباره امام مهدى(عج) و ظهور وى در کتاب‌هاى مقدس و دیگر آثار پیشینیان آمده، در چند قسمت اشاره شده است:
  1. در دین زردشت، موعودهایى معرفى شده‌اند که آنان را سوشیانت مى‌نامیدند. این موعودها سه تن بوده‌اند که آخرین و مهمترین آنها «سوشیانت پیروزگر» خوانده شده است.
  2. در آیین هندوان و کتاب‌هاى آنان از جمله «مهاباراتا» و «پورانه‌ها» سخن از نجات‌دهنده و موعود آمده است.
  3. در آیین بودا مسئله انتظار مطرح بوده و شخص مورد انتظار بوداى پنجم است.
  4. مؤلف معتقد است چون یهودیان به حضرت مسیح(ع) ایمان نیاوردند، موعود آنان هنوز ظهور نکرده و با تأمل در مجموع آثار مقدس یهودى، چهره سه موعود را براى ایشان ترسیم مى‌کند: حضرت مسیح(ع)، حضرت محمد(ص) و حضرت مهدى(ع) و با بیان اینکه چون این قوم به دو موعود قبلى نگرویدند، باید در مورد مسئله موعود و انتظار، بسیار حساس و نگران بوده و از اینهمه اشارات و بشارات که در کتاب‌های خودشان آمده بسادگى و غفلت نگذرند.
  5. در مسیحیت و کتاب‌هاى مقدس این آیین، بشارت‌هاى بیشتر و روشن‌ترى درباره موعود آخرالزمان رسیده است و مؤلف علت آن را قرب زمان مى‌داند؛ زیرا با ظهور حضرت مسیح(ع)، زمان در مقیاس کلى به ظهور حضرت مهدى(ع) نزدیک‌تر شده است. انجیل متى، لوقا، مرقس، برنابا و مکاشفات یوحنا از جمله کتب مقدسى هستند که در آنها بشارت‌ها و اشارت‌هایى درباره آخرالزمان آمده است.
  • در فصل پنجم، نویسنده چهل کتاب مهم از علماى بزرگ اهل‌سنت که مشتمل بر مباحثى از مهدى موعود(ع) و مهدویت هستند و بیست کتاب مستقل و معتبر مانند صحاح سته و مسند احمد پیرامون حضرت مهدى(ع) را نام برده و سخنان کثیرى از علماى ایشان درباره وجود مقدس حضرت مهدى(ع) را نقل کرده است.
  • در فصل ششم، بعد از بیان این که اعتقاد به مهدویت هیچ اختصاصى به شیعه نداشته؛ بلکه این شیعه است که به دلیل فاطمى بودن و اینکه او فرزند یازدهمین امام شیعه است، به آن اختصاص دارد، شمارى از کتاب‌ها و آثار بزرگان تشیع در این‌باره از جمله اصول کافى، اکمال‌الدین، الغیبة را نام برده است. استشهاد امام رضا(ع) به انجیل در مورد بشارت به ظهور منجى، اشاره به موعود آخرین و ذکر مشخصات او، بررسى مسئله غیبت در کتاب «بیان الفرقان و طلوع خورشید از مغرب» از دیگر مباحث این فصل است.
  • فصل هفتم و هشتم، به موضوع مهدى(ع) در قرآن کریم اختصاص دارد. در قرآن، درباره مسائل آینده دوران، حوادث آخرالزمان و حکومت صالحان، گاه با اشاره و گاه به تصریح، سخن گفته شده و مفسران اسلامى این گونه آیات را طبق مدارک حدیثى و تفسیرى مربوط به مهدى(ع) و ظهور آخرالزمان دانسته‌اند. مؤلف در ادامه بحث، به ده آیه از آیات قرآن کریم اشاره کرده و تفسیر آنها را که در مورد حضرت مهدى(ع) است از کتب تفسیرى نقل مى‌کند. فصل هشتم، مختص تفسیر و تأویل سوره قدر است.
  • در فصل نهم و دهم، مؤلف ابتدا نظرگاه‌هاى علوم عقلى را با عناوینى مانند معارف قرآن، در فلسفه الهى، سیاسى، اشراقى و اخوان الصفا، در علم کلام و اعتقادات، در مکاشفات و عرفان و نیز نظر یعقوب کندى، آثار وجودى حجت در عصر غیبت و نظام تکوینى و سامان اجتماعى را مورد بحث و بررسى دقیق قرار داده و در پایان تلاش کرده است تا وجود حضرت مهدى(ع) را از طریق علوم تجربى نیز به اثبات برساند. تلاش مؤلف در بخش علوم تجربى، تماماً معطوف به اثبات طول عمر حضرت است؛ به همین جهت، طول عمر را در زیست‌شناسى، قوانین طبیعى عام و خاص و در تجربه تاریخى به بحث مى‌گذارد.
  • در فصل یازدهم، جایگاه امام در فلسفه تربیتى و سیاسى مورد مطالعه قرار گرفته و به پنج پرسش در این موضوع پاسخ داده شده است. در این فصل، بر لزوم حضور رهبرى دینى در جامعه تأکید شده است تا با اقامه سیاست اسلامى در اجتماع، تحقق تربیت دینی را در افراد، عملى سازد و اجتماع را در سطح فرد و جمع، به سوى جامعه‌اى اسلامى سوق دهد. برخى از مباحث این فصل عبارتند از: غیبت امام مشکل اساسى تربیت و سیاست، تکلیف در عصر غیبت و تداوم رهبرى راه حل مشکل.
  • در فصل دوازدهم، تلاش شده است که پایه عقیدتى و تکلیفى مقاومت در حوزه اعتقادى و اقدامى مذهب شیعه تبیین شود و سپس به منظور برخوردارى از شناختى بیشتر درباره ابعاد مقاومت، به ابعادى که مقاومت در آنها ضرورى است اشاره کرده و به ضرورت حاکمیت دینى پرداخته و عدم امکان تجزیه در رهبرى را گوش‌زد کرده و وحدت قطب‌ها در جامعه اسلامى را مورد بحث قرار داده است. از نظر نویسنده، ابعادى که مقاومت در آنها ضرورى است عبارتند از: بعد دیندارى و دین‌آموزى، فرهنگى، اعتقادى، اقتصادى، سیاسى، نظامى، سازماندهى و بعد هنرى.
  • در فصل سیزدهم و چهاردهم، مفهوم انتظار در این چهار بخش تبیین شده است:
  1. انتظار آفاق مقاومت، از هجرت پیامبر(ص) گرفته تا حماسه خورشیدى عاشورا؛
  2. دعوت به حماسه و اقدام؛
  3. نام «قائم» و قیام؛
  4. ابعاد مکتب.

منابع

  • «امام مهدى(عج) در آینه قلم، کارنامه منابع پیرامون امام مهدى(علیه‌السلام) و مهدویت»، قم، مؤسسه اطلاع‌رسانى اسلامى مرجع، ۱۳۸۸، ج۲، ص۸۵۶.
  • «آینه موعود معرفى و بررسى پانصد کتاب درباره امام زمان(ع)»، على دژاکام، قم: نهاد نمایندگى مقام معظم رهبرى در دانشگاهها، دفتر نشر معارف (۱۳۸۲)، ص۱۱۸.
  • سایت پاتوق کتاب فردا.
مسابقه از خطبه ۸۳ نهج البلاغه