آیه 16 سوره سجدة: تفاوت بین نسخهها
(تغییرمسیر به آیه ۱۶ سجده) |
(جایگزینی تفاسیر) |
||
| (۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشده) | |||
| سطر ۱: | سطر ۱: | ||
| − | + | {{قرآن در قاب|تَتَجَافَىٰ جُنُوبُهُمْ عَنِ الْمَضَاجِعِ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ خَوْفًا وَطَمَعًا وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ يُنْفِقُونَ|سوره=32|آیه =16}} | |
| + | {{مشخصات آیه | ||
| + | |شماره آیه = 16 | ||
| + | |شماره بعدی = 17 | ||
| + | |شماره قبلی = 15 | ||
| + | |سوره= سجدة | ||
| + | |شماره سوره= 32 | ||
| + | |جزء= 21 | ||
| + | |نزول = مکه | ||
| + | }} | ||
| + | ==ترجمه های فارسی== | ||
| + | <tabber> | ||
| + | الهی قمشهای= | ||
| + | (شبها) پهلو از بستر خواب تهی کنند و با بیم و امید (و ناله اشتیاق در نماز شب) خدای خود را بخوانند و آنچه روزی آنها کردهایم (به مسکینان) انفاق کنند. | ||
| + | |-| | ||
| + | انصاریان= | ||
| + | [ملازم بستر استراحت و خواب نیستند، بلکه] پهلوهایشان از خوابگاه هایشان دور می شود در حالی که همواره پروردگارشان را به علت بیم [از عذاب] و امید [به رحمت و پاداش] می خوانند و از آنچه آنان را روزی داده ایم، انفاق می کنند. | ||
| + | |-| | ||
| + | فولادوند= | ||
| + | پهلوهايشان از خوابگاهها جدا مىگردد [و] پروردگارشان را از روى بيم و طمع مىخوانند، و از آنچه روزيشان دادهايم انفاق مىكنند. | ||
| + | |-| | ||
| + | آیتی= | ||
| + | از بستر خواب پهلو تهى مىكنند، پروردگارشان را با بيم و اميد مىخوانند و از آنچه به آنها دادهايم انفاق مىكنند. | ||
| + | |-| | ||
| + | مکارم شیرازی= | ||
| + | پهلوهایشان از بسترها در دل شب دور میشود (و بپا میخیزند و رو به درگاه خدا می آورند) و پروردگار خود را با بیم و امید میخوانند، و از آنچه به آنان روزی دادهایم انفاق میکنند! | ||
| + | </tabber> | ||
| + | ==ترجمه های انگلیسی(English translations)== | ||
| + | <tabber> | ||
| + | Qarai= | ||
| + | {{چپ به راست|Their sides vacate their beds to supplicate their Lord in fear and hope, and they spend out of what We have provided them.}} | ||
| + | |-| | ||
| + | Shakir= | ||
| + | {{چپ به راست|Their sides draw away from (their) beds, they call upon their Lord in fear and in hope, and they spend (benevolently) out of what We have given them.}} | ||
| + | |-| | ||
| + | Pickthall= | ||
| + | {{چپ به راست|Who forsake their beds to cry unto their Lord in fear and hope, and spend of that We have bestowed on them.}} | ||
| + | |-| | ||
| + | yusufali= | ||
| + | {{چپ به راست|Their limbs do forsake their beds of sleep, the while they call on their Lord, in Fear and Hope: and they spend (in charity) out of the sustenance which We have bestowed on them.}} | ||
| + | </tabber> | ||
| + | ==معانی کلمات آیه== | ||
| + | *'''تتجافى''': جفو: كنار شدن و دور شدن «جفا جفاء: لم يلزم مكانه» تجافى نيز كنار شدن است تَتَجافى جُنُوبُهُمْ عَنِ الْمَضاجِعِ پهلويشان از خوابگاهها كنار مىشود يعنى از خواب بر مىخيزند. | ||
| + | *'''جنوب''': جنب پهلو. جنوب: پهلوها. «الجنب .... شق الانسان و غيره» پس به معنى طرف نيز آيد. | ||
| + | *'''مضاجع''': ضجع: دراز كشيدن (خوابيدن) مضجع: خوابگاه، جمع آن مضاجع است.<ref>تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی ، ج8، ص: 289</ref> | ||
| + | |||
| + | ==نزول== | ||
| + | |||
| + | ابوعبیدة الخداء از [[امام باقر]] علیهالسلام نقل نماید که این آیه درباره [[امیرالمؤمنین]] على علیهالسلام و پیروان او از شیعیان ما نازل گردیده که در ابتداى شب میخوابند و وقتى که ثلث شب گذشت با حال ترس و خوف از خدا و رغبت و میل شدید در طاعت او براى [[عبادت]] از خواب برمیخیزند و خداوند لطف و عنایت خویش را براى آنان به رسول خویش طى این آیه آشکار ساخت.<ref> کتاب من لایحضره الفقیه.</ref> | ||
| + | |||
| + | و نیز درباره نزول این آیه سه قول هم گفته اند: اول حسن بصرى و مجاهد گویند: درباره متهجدان و شب زنده داران است که در دل شب از خواب برمیخیزند و [[نماز شب]] میخوانند<ref> تفسیر کشف الاسرار.</ref>، دوم؛ درباره جماعتى از انصار نازل شده که فاصله بین [[نماز مغرب]] و عشاء را با خواندن نماز به هم مى پیوستند و آن نماز را صلوة الاوّابین گویند<ref> البته نماز مزبور به عقیده عامه است چنان که در صحیح ترمذى و تفسیر کشف الاسرار ذکر شده است.</ref> چنان که بزار نیز آن را از بلال روایت نموده است، سوم این آیه در مدح کسانى است که نماز عشاء و صبح را به جماعت گذارند.<ref> تفاسیر روض الجنان از خاصه و کشف الاسرار از عامه.</ref> | ||
| + | == تفسیر آیه == | ||
| + | <tafsir sura="32" ayeh="16" /> | ||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | ==پانویس== | ||
| + | <div style="font-size:smaller"><references/></div> | ||
| + | |||
| + | ==منابع== | ||
| + | * [[تفسیر نور]]، [[محسن قرائتی]]، [[تهران]]:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم | ||
| + | * [[اطیب البیان فی تفسیر القرآن]]، [[سید عبدالحسین طیب]]، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم | ||
| + | * [[تفسیر اثنی عشری]]، [[حسین حسینی شاه عبدالعظیمی]]، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول | ||
| + | * [[تفسیر روان جاوید]]، [[محمد ثقفی تهرانی]]، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم | ||
| + | * [[برگزیده تفسیر نمونه]]، [[ناصر مکارم شیرازی]] و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش | ||
| + | * [[تفسیر راهنما]]، [[علی اکبر هاشمی رفسنجانی]]، [[قم]]:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم | ||
| + | * محمدباقر محقق، [[نمونه بینات در شأن نزول آیات]] از نظر [[شیخ طوسی]] و سایر مفسرین خاصه و عامه. | ||
| + | |||
| + | |||
| + | |||
| + | [[رده:آیات سوره سجدة]] | ||
| + | [[رده:ترجمه و تفسیر آیات قرآن]] | ||
| + | [[رده:آیات دارای شان نزول]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۱ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۳۱
| <<15 | آیه 16 سوره سجدة | 17>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
(شبها) پهلو از بستر خواب تهی کنند و با بیم و امید (و ناله اشتیاق در نماز شب) خدای خود را بخوانند و آنچه روزی آنها کردهایم (به مسکینان) انفاق کنند.
[ملازم بستر استراحت و خواب نیستند، بلکه] پهلوهایشان از خوابگاه هایشان دور می شود در حالی که همواره پروردگارشان را به علت بیم [از عذاب] و امید [به رحمت و پاداش] می خوانند و از آنچه آنان را روزی داده ایم، انفاق می کنند.
پهلوهايشان از خوابگاهها جدا مىگردد [و] پروردگارشان را از روى بيم و طمع مىخوانند، و از آنچه روزيشان دادهايم انفاق مىكنند.
از بستر خواب پهلو تهى مىكنند، پروردگارشان را با بيم و اميد مىخوانند و از آنچه به آنها دادهايم انفاق مىكنند.
پهلوهایشان از بسترها در دل شب دور میشود (و بپا میخیزند و رو به درگاه خدا می آورند) و پروردگار خود را با بیم و امید میخوانند، و از آنچه به آنان روزی دادهایم انفاق میکنند!
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
- تتجافى: جفو: كنار شدن و دور شدن «جفا جفاء: لم يلزم مكانه» تجافى نيز كنار شدن است تَتَجافى جُنُوبُهُمْ عَنِ الْمَضاجِعِ پهلويشان از خوابگاهها كنار مىشود يعنى از خواب بر مىخيزند.
- جنوب: جنب پهلو. جنوب: پهلوها. «الجنب .... شق الانسان و غيره» پس به معنى طرف نيز آيد.
- مضاجع: ضجع: دراز كشيدن (خوابيدن) مضجع: خوابگاه، جمع آن مضاجع است.[۱]
نزول
ابوعبیدة الخداء از امام باقر علیهالسلام نقل نماید که این آیه درباره امیرالمؤمنین على علیهالسلام و پیروان او از شیعیان ما نازل گردیده که در ابتداى شب میخوابند و وقتى که ثلث شب گذشت با حال ترس و خوف از خدا و رغبت و میل شدید در طاعت او براى عبادت از خواب برمیخیزند و خداوند لطف و عنایت خویش را براى آنان به رسول خویش طى این آیه آشکار ساخت.[۲]
و نیز درباره نزول این آیه سه قول هم گفته اند: اول حسن بصرى و مجاهد گویند: درباره متهجدان و شب زنده داران است که در دل شب از خواب برمیخیزند و نماز شب میخوانند[۳]، دوم؛ درباره جماعتى از انصار نازل شده که فاصله بین نماز مغرب و عشاء را با خواندن نماز به هم مى پیوستند و آن نماز را صلوة الاوّابین گویند[۴] چنان که بزار نیز آن را از بلال روایت نموده است، سوم این آیه در مدح کسانى است که نماز عشاء و صبح را به جماعت گذارند.[۵]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
تَتَجافى جُنُوبُهُمْ عَنِ الْمَضاجِعِ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ خَوْفاً وَ طَمَعاً وَ مِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ «16»
(مؤمنان، به هنگام شب،) پهلوهايشان از بسترها دور مىماند (و) پروردگارشان را از روى بيم و اميد مىخوانند، و از آنچه به آنان روزى دادهايم انفاق مىكنند.
پیام ها
1- سحر خيزى و دل كندن از رختخواب، يكى ديگر از نشانههاى مؤمنان است.
تَتَجافى جُنُوبُهُمْ ...
2- عبادتهايى كه با نوعى رياضت و خفا همراه باشد ارزش بيشترى دارد.
«تَتَجافى»
3- مؤمن، نه مأيوس است، نه مغرور، هم بيم دارد، هم اميد. «يَدْعُونَ رَبَّهُمْ خَوْفاً وَ طَمَعاً»
جلد 7 - صفحه 312
4- تواضع، سحرخيزى و انفاق، خصلت دايمى مؤمنان است. «لا يَسْتَكْبِرُونَ- يَدْعُونَ- يُنْفِقُونَ» (همه با صيغهى مضارع آمده است.)
5- رابطهى شبانه با خداوند، بايد با رسيدگى به محرومان همراه باشد. «يَدْعُونَ- يُنْفِقُونَ»
6- مورد انفاق، تنها مال نيست، بلكه شامل علم و آبرو و ديگر سرمايههاى انسان نيز مىشود. «مِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ»
پانویس
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
- محمدباقر محقق، نمونه بینات در شأن نزول آیات از نظر شیخ طوسی و سایر مفسرین خاصه و عامه.
