آیه 53 سوره نساء: تفاوت بین نسخه‌ها

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
(صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|أَمْ لَهُمْ نَصِيبٌ مِنَ الْمُلْكِ فَإِذًا لَا يُؤْتُونَ النَّ...» ایجاد کرد)
 
(جایگزینی تفاسیر)
 
(۳ نسخه‌ٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشده)
سطر ۴۱: سطر ۴۱:
 
</tabber>
 
</tabber>
 
==معانی کلمات آیه==
 
==معانی کلمات آیه==
«أَمْ»: آیا. بلکه آیا. «مُلْک»: حکومت و سلطنت. سلطه و قدرت. «نَقِیراً»: نقطه‌ای در پشت هسته خرما. گودی سوراخ‌گونه‌ای در پشت هسته خرما. چیز کم و بی‌ارزش را بدان مثل می‌زنند، همان گونه که در فارسی به پشیز و سرسوزن مثل می‌زنند.
+
ملك: (بضم- م) حكومت. اداره امور.
 +
 
 +
نقير: خال يا فرو رفتگى كوچكى است در پشت هسته خرما، گويى منقارى به آنجا زده اند (قاموس قرآن)،
 +
چيز سبك و حقير را با آن مثل زنند و نيز به معنى تراشه است.<ref>تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی</ref>
  
 
== تفسیر آیه ==
 
== تفسیر آیه ==
<tabber>
+
<tafsir sura="4" ayeh="53" />
تفسیر نور=
 
 
 
===تفسیر نور (محسن قرائتی)===
 
 
 
{{ نمایش فشرده تفسیر|
 
أَمْ لَهُمْ نَصِيبٌ مِنَ الْمُلْكِ فَإِذاً لا يُؤْتُونَ النَّاسَ نَقِيراً «53»
 
 
 
آيا براى آنان (يهوديان) بهره‌اى از حكومت است؟ كه در آن هنگام ذرّه‌اى به مردم نمى‌دادند.
 
 
 
===نکته ها===
 
 
 
«نَقير» يا گودى پشت هسته‌ى خرماست، و يا آن چيزى است كه پرندگان با منقار خود برمى‌دارند و كنايه از امر ناچيز و اندك است.
 
 
 
امام باقر عليه السلام درباره‌ى‌ «نَصِيبٌ مِنَ الْمُلْكِ» فرمود: مقصود امامت و خلافت است و مقصود از «الناس» ما اهل‌بيت هستيم. «1» يعنى اگر كسانى به قدرت برسند به اندازه نخ هسته‌ى خرمايى به اهل‌بيت عليهم السلام قدرت نخواهند داد.
 
 
 
در تفسير مجمع‌البيان آمده كه يهود به قدرى انحصار طلبند كه اگر قدرتى به دست آورند، به ديگران نمى‌دهند. اين معنى، با روحيّه‌ى بخل و تنگ نظرى يهود، سازگارتر است.
 
 
 
«1». كافى، ج 1، ص 205.
 
 
 
جلد 2 - صفحه 84
 
 
 
===پیام ها===
 
 
 
1- از قضاوت‌هاى نابجاى ديگران درباره‌ى دينتان نگران نباشيد. «أَمْ لَهُمْ نَصِيبٌ»
 
 
 
2- حكومتِ نامحدود، مخصوص خداوند است. هر فرد و قومى گوشه‌اى از حكومت را آن هم براى چند روزى بدست مى‌گيرد. «نَصِيبٌ مِنَ الْمُلْكِ»
 
 
 
3- دشمنان خود را بشناسيد، كه اگر به قدرت برسند، شمارا به كلّى ناديده مى‌گيرند. لا يُؤْتُونَ النَّاسَ‌ ...
 
 
 
4- كسى كه حكومت و قدرت را بدست مى‌گيرد بايد به فكر رفاه مردم باشد.
 
 
 
نَصِيبٌ مِنَ الْمُلْكِ‌ ... لا يُؤْتُونَ‌
 
}}
 
 
 
|-|
 
اثنی عشری=
 
 
 
===تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)===
 
 
 
{{نمایش فشرده تفسیر|
 
 
 
 
 
أَمْ لَهُمْ نَصِيبٌ مِنَ الْمُلْكِ فَإِذاً لا يُؤْتُونَ النَّاسَ نَقِيراً (53)
 
 
 
پس بيان بخل و حسد ايشان را مى‌فرمايد:
 
 
 
أَمْ لَهُمْ نَصِيبٌ مِنَ الْمُلْكِ‌: نيست براى ايشان بهره‌اى از پادشاهى، تا آنكه مردمان تابع ايشان شوند در آنچه امر نمايند. و لازم باشد اطاعت آنها در اين حكم كه: هؤُلاءِ أَهْدى‌ مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا سَبِيلًا. چون زعم يهود آن بود كه‌
 
 
 
تفسير اثنا عشرى، ج‌2، ص: 466
 
 
 
ايشان به ملك و نبوت از غير خود سزاوارترند، بدين سبب از متابعت عرب ننگ داشتند و مى‌گفتند آخر منصب ملك دارى و حكم گزارى و پيغمبرى به ما خواهد رسيد. حق تعالى فرمود: ايشان را از ملك بهره‌اى نيست، و اگر فرضا از ملك و مال بهره‌مند شوند، فَإِذاً لا يُؤْتُونَ النَّاسَ نَقِيراً: پس آن هنگام ندهند مردمان يا پيغمبر و اصحاب او را مگر به مقدار خطى كه در پشت هسته خرماست. اين مبالغه است در شدت شح و بخل ايشان كه در وقت پادشاهى، به فقير نقيرى را مضايقه كنند. پس به هنگام فقر و فاقه و مذلت و خوارى، پيداست كه چه چيز به كسى دهند.
 
 
 
 
 
}}
 
|-|
 
روان جاوید=
 
===تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)===
 
{{نمایش فشرده تفسیر|
 
أَمْ لَهُمْ نَصِيبٌ مِنَ الْمُلْكِ فَإِذاً لا يُؤْتُونَ النَّاسَ نَقِيراً (53)
 
 
 
ترجمه‌
 
 
 
آيا مر ايشانرا بهره است از پادشاهى پس آنهنگام نميدهند مردمانرا چيز كمى.
 
 
 
تفسير
 
 
 
يعنى اگر نصيبى از پادشاهى دنيا داشتند كمتر چيزى از آنرا باهلش نميدادند در كافى از حضرت باقر (ع) روايت نموده است كه مراد بملك امامت و خلافت است و مراد از مردم مائيم و نقير نقطه است كه در وسط هسته است فيض ره فرموده تخصيص ناس بآنها شايد براى آن باشد كه دنيا براى ايشان خلق شده و خلافت حق آنانست و اگر اموال در دست آنها بود مردم منتفع ميشدند و چون ايشان از حقوقشان محروم شدند مردم هم از حقوق و منافعشان باز ماندند پس آنها بمنزله تمام مردمند و وارد شده است كه مائيم ناس و شيعيان مايند اشباه الناس و ساير ناسند نسناس حقير عرض ميكنم بيان ايشان براى روايت اخير مناسب است ولى روايت اولى كه مفسر آيه است‌
 
 
 
جلد 2 صفحه 67
 
 
 
احتياج باين بيان ندارد زيرا كه در آنروايت بيان مصداق و مراد واقعى از لفظ ناس شده است نه بيان مفهوم تا اختصاص مدلول لفظى بآنها فهميده شود و اللّه اعلم.
 
}}
 
|-|
 
اطیب البیان=
 
===اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)===
 
{{نمایش فشرده تفسیر|
 
أَم‌ لَهُم‌ نَصِيب‌ٌ مِن‌َ المُلك‌ِ فَإِذاً لا يُؤتُون‌َ النّاس‌َ نَقِيراً (53)
 
 
 
آيا ‌از‌ ‌براي‌ ‌اينکه‌ كفار و مشركين‌ نصيبي‌ ‌از‌ سلطنت‌ و مملكت‌ ‌است‌ ‌که‌ يهود بطمع‌ ‌آن‌ گرويدند بآنها و چنانچه‌ ‌براي‌ ‌آنها‌ ‌اگر‌ ‌بود‌ مسلما بيهود و ‌غير‌ يهود نقيري‌ نميدادند.
 
 
 
أَم‌ لَهُم‌ نَصِيب‌ٌ مِن‌َ المُلك‌ِ استفهام‌ انكاري‌ ‌است‌ ديگر ‌بعد‌ ‌از‌ فتح‌ اسلام‌ مشركين‌ روي‌ خوشي‌ نخواهند ديد ‌تا‌ دامنه‌ قيامت‌ بلكه‌ محتاج‌ شدند بتبعيت‌ اسلام‌ و اظهار اسلام‌ ‌تا‌ آزاد شوند.
 
 
 
(فاذا) ‌يعني‌ ‌بر‌ فرض‌ ‌که‌ ‌اگر‌ رياستي‌ ‌ يا ‌ سلطنتي‌ موقتا پيدا كنند نفعي‌ ‌از‌ ‌آنها‌ بغير نخواهد رسيد بلكه‌ دارند مردم‌ ‌را‌ ميدوشند و روغن‌ ‌آنها‌ ‌را‌ ميگيرند و بار ‌خود‌ ‌را‌ سنگين‌ ميكنند چنانچه‌ مشاهده‌ ميشود ‌در‌ دعات‌ باطله‌ و رؤساء جور و ارباب‌ ضلالت‌.
 
 
 
لا يُؤتُون‌َ النّاس‌َ نَقِيراً نقير شيئي‌ قليل‌ و ناچيزي‌ ‌است‌ ‌که‌ بحساب‌ نميآيد ‌يعني‌ ‌حتي‌ خردلي‌ نم‌ ‌پس‌ نميدهند و كساني‌ ‌که‌ بطمع‌ اطراف‌ ‌آنها‌ ميچرخند نااميد و مأيوس‌ ميشوند جز ضلالت‌ و گمراهي‌ بهره‌اي‌ ندارند.
 
}}
 
|-|
 
برگزیده تفسیر نمونه=
 
 
 
===برگزیده تفسیر نمونه===
 
{{نمایش فشرده تفسیر|
 
 
 
}}
 
|-|
 
  
سایر تفاسیر=
 
سایرتفاسیر این آیه را می توانید در سایت قرآن مشاهده کنید:
 
  
==تفسیر های فارسی==
 
==={{ترجمه تفسیر المیزان|سوره=4 |آیه=53}}===
 
==={{تفسیر خسروی|سوره=4 |آیه=53}}===
 
==={{تفسیر عاملی|سوره=4 |آیه=53}}===
 
==={{تفسیر جامع|سوره=4 |آیه=53}}===
 
  
==تفسیر های عربی==
 
==={{تفسیر المیزان|سوره=4 |آیه=53}}===
 
==={{تفسیر مجمع البیان|سوره=4 |آیه=53}}===
 
==={{تفسیر نور الثقلین|سوره=4 |آیه=53}}===
 
==={{تفسیر الصافی|سوره=4 |آیه=53}}===
 
==={{تفسیر الکاشف|سوره=4 |آیه=53}}===
 
</tabber>
 
  
 
==پانویس==
 
==پانویس==

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۵ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۲۷

مشاهده آیه در سوره

أَمْ لَهُمْ نَصِيبٌ مِنَ الْمُلْكِ فَإِذًا لَا يُؤْتُونَ النَّاسَ نَقِيرًا

مشاهده آیه در سوره


<<52 آیه 53 سوره نساء 54>>
سوره : سوره نساء (4)
جزء : 5
نزول : مدینه

ترجمه های فارسی

مگر آنان که از احسان به خلق به هسته خرمایی بخل می‌ورزند بهره‌ای از مُلک خدا خواهند یافت؟

آیا آنان را بهره ای از حکومت است [که بخواهند چیزی به مردم دهند و کارساز دنیا و آخرتشان باشند، اگر هم بهره ای باشد] در این صورت به اندازه گودی پشت هسته خرما به مردم نمی پردازند.

آيا آنان نصيبى از حكومت دارند؟ [اگر هم داشتند،] به قدر نقطه پشت هسته خرمايى [چيزى‌] به مردم نمى‌دادند.

يا از پادشاهى نصيبى برده‌اند؟ كه در اين صورت به قدر آن گودى كه بر پشت هسته خرماست به مردم سودى نمى‌رسانند.

آیا آنها [= یهود] سهمی در حکومت دارند (که بخواهند چنین داوری کنند)؟ در حالی که اگر چنین بود، (همه چیز را در انحصار خود می‌گرفتند،) و کمترین حق را به مردم نمی‌دادند.

ترجمه های انگلیسی(English translations)

Do they have a share in sovereignty? If so, they will not give those people [so much as] a speck on a date-stone!

Or have they a share in the kingdom? But then they would not give to people even the speck in the date stone.

Or have they even a share in the Sovereignty? Then in that case, they would not give mankind even the speck on a date-stone.

Have they a share in dominion or power? Behold, they give not a farthing to their fellow-men?

معانی کلمات آیه

ملك: (بضم- م) حكومت. اداره امور.

نقير: خال يا فرو رفتگى كوچكى است در پشت هسته خرما، گويى منقارى به آنجا زده اند (قاموس قرآن)، چيز سبك و حقير را با آن مثل زنند و نيز به معنى تراشه است.[۱]

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

أَمْ لَهُمْ نَصِيبٌ مِنَ الْمُلْكِ فَإِذاً لا يُؤْتُونَ النَّاسَ نَقِيراً «53»

آيا براى آنان (يهوديان) بهره‌اى از حكومت است؟ كه در آن هنگام ذرّه‌اى به مردم نمى‌دادند.

نکته ها

«نَقير» يا گودى پشت هسته‌ى خرماست، و يا آن چيزى است كه پرندگان با منقار خود برمى‌دارند و كنايه از امر ناچيز و اندك است.

امام باقر عليه السلام درباره‌ى‌ «نَصِيبٌ مِنَ الْمُلْكِ» فرمود: مقصود امامت و خلافت است و مقصود از «الناس» ما اهل‌بيت هستيم. «1» يعنى اگر كسانى به قدرت برسند به اندازه نخ هسته‌ى خرمايى به اهل‌بيت عليهم السلام قدرت نخواهند داد.

در تفسير مجمع‌البيان آمده كه يهود به قدرى انحصار طلبند كه اگر قدرتى به دست آورند، به ديگران نمى‌دهند. اين معنى، با روحيّه‌ى بخل و تنگ نظرى يهود، سازگارتر است.

«1». كافى، ج 1، ص 205.

جلد 2 - صفحه 84

پیام ها

1- از قضاوت‌هاى نابجاى ديگران درباره‌ى دينتان نگران نباشيد. «أَمْ لَهُمْ نَصِيبٌ»

2- حكومتِ نامحدود، مخصوص خداوند است. هر فرد و قومى گوشه‌اى از حكومت را آن هم براى چند روزى بدست مى‌گيرد. «نَصِيبٌ مِنَ الْمُلْكِ»

3- دشمنان خود را بشناسيد، كه اگر به قدرت برسند، شمارا به كلّى ناديده مى‌گيرند. لا يُؤْتُونَ النَّاسَ‌ ...

4- كسى كه حكومت و قدرت را بدست مى‌گيرد بايد به فكر رفاه مردم باشد.

نَصِيبٌ مِنَ الْمُلْكِ‌ ... لا يُؤْتُونَ‌



پانویس

  1. تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی

منابع

مسابقه از خطبه ۱۹۱ نهج البلاغه