شداد بن اوس

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
Icon-encycolopedia.jpg

این صفحه مدخلی از دانشنامه جهان اسلام است

(احتمالا تصرف اندکی صورت گرفته است)


«شَدّاد بن أوس بن ثابت انصاری» (م ۵۸ ق)، محدّث و صحابی بزرگوار پیامبر اسلام صلی الله علیه وآله بود و به زهد شهرت داشت. شدّاد از یاران امام علی علیه‌السلام نیز به‌شمار می‌رفت و روایاتی در فضائل آن حضرت نقل کرده است.

نسب و خاندان

شدّاد بن أوس از قبیله بنی‌حُدَیله بود که نسب آنها به عمرو بن مالک‌ بن نجّار می‌رسید.[۱] وی برادرزاده حسان بن ثابت، شاعر مشهور صدر اسلام بود.[۲] کنیه او را أبویعلی و أبوعبدالرحمن ذکر کرده‌اند.[۳]

پدرش أوس بن ثابت، از جمله انصاری بود که در بیعت عقبه حضور داشت[۴] و به گفته ابن‌سعد،[۵] عثمان بن عفان بعد از مهاجرت مسلمانان از مکه به مدینه، در خانه اوس‌ بن ثابت اقامت گزید. همچنین پیامبر در جریان عقد مؤاخات میان مهاجران و انصار، میان اوس‌ بن ثابت و عثمان پیمان برادری بست.[۶] ابن‌ سعد[۷] و ابن‌عبدالبر[۸] از شهادت اوس در جنگ احد سخن گفته‌اند.

شدّاد بن أوس چهار پسر به نامهای یعلی، محمد، عبدالوهاب و منذر، و دختری با نام خزرج داشت.[۹]

فعالیت‌های اجتماعی و علمی

درباره شداد بن أوس و حضور او در غزوات پیامبر اختلاف‌ نظر وجود دارد. برخی از حضور او در غزوه بدر سخن گفته‌اند، اما بخاری[۱۰] در این مطلب تردید کرده است. شدّاد پس از فتح شام در زمان خلیفه دوم به امارت حِمص گماشته شد.[۱۱]

شدّاد بر اساس برخی شواهد، از نظر مواضع سیاسی و گرایش کلامی، به علویان گرایش داشته است[۱۲] و وقتی معاویه از او خواست بر منبر از امام علی علیه‌السلام بدگویی کند، از این کار سرباز زد.[۱۳] همچنین، نپیوستن به اصحاب جمل و یاری کردن امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام[۱۴] و نقل روایات فضائل علی علیه‌السلام، از دیگر شواهد این امر است.

شداد بن أوس به زهد شهرت داشت و معاصرانش او را بدین خصلت ستوده‌اند.[۱۵] درباره عبادت و ورع وی داستانهایی نقل شده است.[۱۶]

شدّاد از کعب‌الأحبار نقل روایت کرده و از وی أسامة بن عمیر هُذَلی، خالد بن مَعدان، پسرانش محمد و یعلی و کسان دیگری روایت کرده‌اند.[۱۷] روایات وی در صحاح سته نقل شده است.[۱۸]

وفات

محمد ابن‌سعد[۱۹] بدون اشاره به تاریخ دقیق، از مهاجرت شداد به بیت‌المقدّس سخن گفته و اشاره کرده که شدّاد تا اواخر عمر خود در آنجا به‌سر برده است.[۲۰] شدّاد بن اوس سرانجام در سال ۵۸ هجری در ۷۵ سالگی در بیت‌المقدّس درگذشت و همانجا مدفون شد.[۲۱]

ابوحاتم رازی[۲۲] از محمد بن عبدالرحمن، نواده او نام برده و به اقامت او در بیت‌المقدس اشاره کرده است. وی از پدر و جدش، شداد بن أوس روایت کرده و از او ابراهیم‌ بن محمد بن یوسف فریابی حدیث نقل کرده است.[۲۳]

پانویس

  1. ↑ رجوع کنید به ابن‌خیاط، ص۱۵۶؛ الاستیعاب، ابن‌عبدالبر، ج۱، ص۱۱۷؛ تاریخ دمشق، ابن‌عساکر، ج۲۲، ص۴۰۵، ۴۱۷.
  2. ↑ طبقات، ابن‌سعد، ج۳، ص۵۰۳، ج۷، ص۴۰۱؛ ابوحاتم رازی، ج۲، قسم۱، ص۳۲۸.
  3. ↑ رجوع کنید به ابن‌عبدالبر، ج۲، ص۶۹۴؛ الاصابة، ابن‌حجر، ج۳، ص۳۱۹.
  4. ↑ طبقات، ابن‌سعد، ج۳، ص۵۰۳؛ الاستیعاب، ابن‌عبدالبر، ج۱، ص۱۱۷.
  5. ↑ طبقات، ج۳، ص۵۵ـ۵۶.
  6. ↑ ابن‌سعد، ج۳، ص۵۶.
  7. ↑ طبقات، ج۳، ص۵۰۳.
  8. ↑ الاستیعاب، ج۱، ص۱۱۷.
  9. ↑ ابن‌عساکر، ج۲۲، ص۴۰۹؛ مزی، ج۱۲، ص۳۹۲.
  10. ↑ الصحیح، ج۲، قسم۲، ص۲۲۴.
  11. ↑ مزی، ج۱۲، ص۳۹۰.
  12. ↑ رجوع کنید به ابن‌عساکر، ج۲۲، ص۴۱۶.
  13. ↑ رجوع کنید به الارشاد، مفید، ص۹۶ـ۹۷.
  14. ↑ رجوع کنید به خزاز قمی، ص۱۸۰ـ۱۸۲.
  15. ↑ رجوع کنید به ابن‌عبدالبر، ج۲، ص۶۹۴ـ۶۹۵؛ ابن‌عساکر، ج۲۲، ص۴۱۰.
  16. ↑ رجوع کنید به ابن‌عساکر، ج۲۲، ص۴۱۵ـ۴۱۶؛ مزی، ج۱۲، ص۳۹۱.
  17. ↑ رجوع کنید به مزی، ج۱، ص۳۹۰.
  18. ↑ رجوع کنید به مزی، ج۱۲، ص۳۹۲.
  19. ↑ طبقات، ج۷، ص۴۰۱.
  20. ↑ رجوع کنید به ابن‌عبدالبر، ج۲، ص۶۹۴.
  21. ↑ ابن‌حبان، ج۳، ص۱۸۵ـ۱۸۶؛ مزی، ج۱۲، ص۳۹۲؛ ابن‌سعد، ج۷، ص۴۰۱.
  22. ↑ ج۳، قسم۲، ص۳۱۵.
  23. ↑ ابوحاتم رازی، همانجا.

منابع

مسابقه از خطبه ۸۳ نهج البلاغه