آیه 97 سوره مؤمنون

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مشاهده آیه در سوره

وَقُلْ رَبِّ أَعُوذُ بِكَ مِنْ هَمَزَاتِ الشَّيَاطِينِ

مشاهده آیه در سوره


<<96 آیه 97 سوره مؤمنون 98>>
سوره : سوره مؤمنون (23)
جزء : 18
نزول : مکه

ترجمه های فارسی

و بگو: بارالها، من از وسوسه و فریب شیاطین (انس و جن) به تو پناه می‌آورم.

و بگو: پروردگارا! از وسوسه های شیطان ها به تو پناه می آورم،

و بگو: «پروردگارا، از وسوسه‌هاى شيطانها به تو پناه مى‌برم.

بگو: اى پروردگار من، از وسوسه‌هاى شيطان به تو پناه مى‌آورم.

و بگو: «پروردگارا! از وسوسه‌های شیاطین به تو پناه می‌برم!

ترجمه های انگلیسی(English translations)

Say, ‘My Lord! I seek Your protection from the promptings of devils,

And say: O my Lord! I seek refuge in Thee from the evil suggestions of the Shaitans;

And say: My Lord! I seek refuge in Thee from suggestions of the evil ones,

And say "O my Lord! I seek refuge with Thee from the suggestions of the Evil Ones.

معانی کلمات آیه

  • همزات: از جمله معانى همز، دفع و طرد است «همزه: دفعه و ضربه» همزه (بر وزن كلمه) به معنى يك دفعه طرد كردن است جمع آن همزات است و آن اين است كه شيطان انسان را به طرف گناه دفع كند و خلاصه. آن به معنى وساوس شيطانى است.[۱]

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

ادْفَعْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ السَّيِّئَةَ نَحْنُ أَعْلَمُ بِما يَصِفُونَ «96»

(اى پيامبر!) بدى را به بهترين روش دفع كن. (در مقام انتقام و مقابله به مثل مباش) ما به آنچه مخالفان توصيف مى‌كنند آگاه‌تريم. (مى‌دانيم كه مشركان مرا به گرفتن فرزند وشريك وتو را به سحر وجادو توصيف مى‌كنند)

تفسير نور(10جلدى)، ج‌6، ص: 127

وَ قُلْ رَبِّ أَعُوذُ بِكَ مِنْ هَمَزاتِ الشَّياطِينِ «97»

و بگو: پروردگارا! من از وسوسه‌هاى شيطان‌ها به تو پناه مى‌برم.

وَ أَعُوذُ بِكَ رَبِّ أَنْ يَحْضُرُونِ «98»

و پناه مى‌برم به تو اى پروردگار! از اين كه آنان نزد من حاضر شوند.

پیام ها

1- پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله تحت تربيت خداوند و مأمور برخورد به بهترين شيوه با بدى‌هاى دشمنان است. «ادْفَعْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ»

2- بدى را مى‌توان با بدى پاسخ داد ولى اين، براى رهبر شايسته نيست. «ادْفَعْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ»

3- ايمان ما به علم خداوند، عامل صبر وحلم در ماست. «نَحْنُ أَعْلَمُ»

4- پناه دادن از شئون ربوبيّت است. «رَبِّ أَعُوذُ بِكَ»

5- پيامبران نيز بايد به خدا پناه ببرند. «قُلْ رَبِّ أَعُوذُ بِكَ»

6- پناه بردن به خداوند بايد مكرر و جدى باشد. (تكرار «أَعُوذُ»)

7- تنها پناهگاه مطمئن خداست. «بِكَ»

8- يكى از راه‌هاى نفوذ شيطان، اشاره‌ها و وسوسه‌هاى او نسبت به برخوردهاى بد ما با ديگران است. «هَمَزاتِ»

9- شياطين، متعدّد و وسوسه‌هاى آنان نيز گوناگون است. «هَمَزاتِ الشَّياطِينِ»

10- شيطان‌ها در انبيا نيز طمع دارند. «هَمَزاتِ الشَّياطِينِ»

11- بالاتر از وسوسه، حضور شيطان‌هاست. «أَنْ يَحْضُرُونِ»

12- حضور افراد فاسد ومفسد در جامعه، مقدّمه فساد ديگران است. «يَحْضُرُونِ»

تفسير نور(10جلدى)، ج‌6، ص: 128



پانویس

  1. تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی، ج‏7، ص151

منابع

مسابقه از خطبه ۱۱۴ نهج البلاغه