آیه 53 سوره مؤمنون
| <<52 | آیه 53 سوره مؤمنون | 54>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
آنگاه مردم (با وجود این سفارش خدا) امر (دین) خود را پاره پاره کردند (و در آیین، فرقه فرقه شدند) و هر گروهی به آنچه نزد خود پسندیدند دلخوش گشتند.
پس کار [آیین] خود را میان خویش قطعه قطعه کردند [و گروه گروه شدند]، در حالی که هر گروهی به آن [آیینی] که نزد آنان است خوشحال و شادمانند [که آیینشان بر حق است.]
تا كار [دين]شان را ميان خود قطعه قطعه كردند [و] دسته دسته شدند: هر دستهاى به آنچه نزدشان بود، دل خوش كردند.
پس دين خود را فرقهفرقه كردند و هر فرقهاى به روشى كه برگزيده بود دلخوش بود.
امّا آنها کارهای خود را در میان خویش به پراکندگی کشاندند، و هر گروهی به راهی رفتند؛ (و عجب اینکه) هر گروه به آنچه نزد خود دارند خوشحالند!
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
- زبر: (بر وزن عنق): احزاب و دستهها. ناگفته نماند زبور به معنى كتاب حكمت با مطلق كتاب است جمع آن «زبر» آيد راغب گويد مراد از آن به طور استعاره احزاب است
- فرحون: فرح: شادمان متكبر. جمع آن فرحون است.[۱]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ إِنَّ هذِهِ أُمَّتُكُمْ أُمَّةً واحِدَةً وَ أَنَا رَبُّكُمْ فَاتَّقُونِ «52»
و البتّه اين امت شما امت واحدى است، و من پروردگار شما هستم؛ پس، از من پروا كنيد.
فَتَقَطَّعُوا أَمْرَهُمْ بَيْنَهُمْ زُبُراً كُلُّ حِزْبٍ بِما لَدَيْهِمْ فَرِحُونَ «53»
امّا مردم كارشان را در ميان خود به پراكندگى كشاندند، هر گروهى به راهى رفتند؛ و هر حزب و دستهاى به آنچه نزدشان بود دل خوش كردند.
نکته ها
كلمهى «زبر» جمع «زبره» (بر وزن لقمه) به معناى قسمتى از موى پشت سر حيوان است كه آن را جمع و از بقيه جدا مىكنند؛ سپس اين واژه به هر چيزى كه مجزّاى از ديگرى است گفته شده است. «1»
پیام ها
1- در جهان بينى دينى و از ديدگاه الهى تمام امّتها در حقيقت يك امّت هستند، «أُمَّةً واحِدَةً» زيرا:
- اصول دعوت همهى پيامبران الهى يكى است.
- نيازهاى فطرى و روحى و جسمى مردم يكى است.
- خالق و پروردگار همه يكى است.
2- تقوا و حفظ حريم، شايستهى مقام ربوبى است. «وَ أَنَا رَبُّكُمْ فَاتَّقُونِ»
3- ايجاد تفرقه، بلاى بزرگى است كه سابقهاى طولانى دارد. «فَتَقَطَّعُوا أَمْرَهُمْ»
4- تفرقهاندازى بىتقوايى است. فَاتَّقُونِ فَتَقَطَّعُوا ...
5- اساس تفرقه، خودخواهى انسانهاست. «كُلُّ حِزْبٍ بِما لَدَيْهِمْ فَرِحُونَ»
«1». تفسير نمونه.
تفسير نور(10جلدى)، ج6، ص: 108
پانویس
- ↑ تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی، ج7، ص128
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
