آیه 47 سوره مریم
| <<46 | آیه 47 سوره مریم | 48>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
باز ابراهیم گفت: سلامت باشی، من از خدای خود برای تو آمرزش خواهم خواست، که او بسیار در حقّ من مهربان است.
ابراهیم گفت: سلام بر تو، به زودی از پروردگارم برای تو آمرزش می خواهم؛ زیرا او همواره نسبت به من بسیار نیکوکار و مهربان است.
[ابراهيم] گفت: «درود بر تو باد، به زودى از پروردگارم براى تو آمرزش مىخواهم، زيرا او همواره نسبت به من پر مهر بوده است،
گفت: تو را سلامت باد. از پروردگارم برايت آمرزش خواهم خواست. زيرا او بر من مهربان است.
(ابراهیم) گفت: «سلام بر تو! من بزودی از پروردگارم برایت تقاضای عفو میکنم؛ چرا که او همواره نسبت به من مهربان بوده است!
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
حفيا: حفى: مهربان. احفاء مبالغه در سؤال يا در دانستن حال شخصى از اشخاص. «حفى» كسى است كه در سؤال مبالغه كند و نيز كسى است كه در عطا كردن لطف كند. اصل باب به معنى: آخر رساندن (مبالغه) است.[۱]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
قالَ سَلامٌ عَلَيْكَ سَأَسْتَغْفِرُ لَكَ رَبِّي إِنَّهُ كانَ بِي حَفِيًّا «47»
(ابراهيم از او جدا شد و) گفت: سلام بر تو، به زودى از پروردگارم براى تو آمرزش مىخواهم، زيرا او همواره نسبت به من بسيار مهربان بوده است.
نکته ها
كلمهى «حَفِيٌّ» به كسى گفته مىشود كه كمال نيكى و گرامىداشت را در حقّ ديگرى دارد «1» و گاهى به معناى عالم است.
در اين آيات، روحيّات مؤمن و كافر در گفتگوها به خوبى به چشم مىخورد:
الف: ابراهيم عاطفى حرف مىزند و عمويش با خشونت، ابراهيم چهار بار مىگويد: «يا أَبَتِ» ولى عموى بتپرستش حتّى يك بار نگفت: «يا بنى»
ب: ابراهيم با استدلال حرف مىزند، امّا آزر بىدليل سخن مىگويد. ابراهيم مىگويد: «لِمَ تَعْبُدُ ما لا يَسْمَعُ» عمو مىگويد: «آلِهَتِي»
ج: ابراهيم، دلسوزانه حرف مىزند، امّا آزر با تهديد جواب مىدهد.
د: ابراهيم، سلام مىكند، امّا آزر دستور فاصله گرفتن مىدهد. «وَ اهْجُرْنِي»
كم مباش از درخت سايه فكن
هر كه سنگت زند ثمر بخشش
استغفار حضرت ابراهيم، براى عموى بتپرستش به خاطر آن بود كه احتمال هدايت شدن اورا مىداد. «سَأَسْتَغْفِرُ لَكَ» ولى همين كه از هدايت عمو مأيوس شد، از او برائت جست.
«1». لسان العرب.
جلد 5 - صفحه 276
قرآن مىفرمايد: «وَ ما كانَ اسْتِغْفارُ إِبْراهِيمَ لِأَبِيهِ إِلَّا عَنْ مَوْعِدَةٍ وَعَدَها إِيَّاهُ فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهُ أَنَّهُ عَدُوٌّ لِلَّهِ تَبَرَّأَ مِنْهُ» «1»
پیام ها
1- مردان خدا در برابر تهديد وتحقير ديگران، صبور ودريا دلند. «قالَ سَلامٌ عَلَيْكَ»
2- سعى كنيم آتش خشم ديگران را با سخنان زيبا و آرامبخش، خاموش كنيم. لَأَرْجُمَنَّكَ ... قالَ سَلامٌ عَلَيْكَ
3- استغفار انبيا و اوليا، آثار خاصّى دارد. (و گرنه وعدهى استغفار نقش مهمى ندارد.) «سَأَسْتَغْفِرُ لَكَ»
4- قبول عذرخواهى، از شئون ربوبيّت است. «سَأَسْتَغْفِرُ لَكَ رَبِّي»
5- براى استغفار، زمانهاى خاصى اولويّت دارد. «سَأَسْتَغْفِرُ» يعنى در زمان مناسب دعا خواهم كرد.
6- از آداب دعا توجّه به ربوبيّت خداوند است. «رَبِّي»
7- در برابر تهديدهاى مخالفان، به ياد الطاف خدا باشيم. «إِنَّهُ كانَ بِي حَفِيًّا»
«1». توبه، 114.
پانویس
- ↑ تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
