آیه 38 سوره فصلت
| <<37 | آیه 38 سوره فصلت | 39>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
پس اگر کافران (از پرستش خدا) تکبر و بزرگ منشی ورزند فرشتگان (و قوای بینهایت عالم بالا) که نزد خدایند شب و روز بیهیچ خستگی و ملال به تسبیح و طاعت حضرت حق مشغولند.
و اگر [از پرستش خدای یکتا] تکبّر ورزند، پس [باید بدانند چنین نیست که پرستش کننده ای برای او وجود ندارد،] کسانی که نزد پروردگار تواند [از فرشتگانی که شمار آنان را جز خدا نمی داند] شب و روز برای او تسبیح می گویند و [از تسبیح گویی] ملول و خسته نمی شوند.
پس اگر كبر ورزيدند، كسانى كه در پيشگاه پروردگار تواند شبانهروز او را نيايش مىكنند و خسته نمىشوند.
اگر آنان تكبر مىورزند، آنها كه در نزد پروردگار تو هستند بىآنكه ملول شوند شب و روز تسبيح او مىگويند.
و اگر (از عبادت پروردگار) تکبّر کنند، کسانی که نزد پروردگار تو هستند شب و روز برای او تسبیح میگویند و خسته نمیشوند!
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
- لا يسئمون: سئم: ملالت و دلتنگى از مفصّل بودن شىء.[۱]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
فَإِنِ اسْتَكْبَرُوا فَالَّذِينَ عِنْدَ رَبِّكَ يُسَبِّحُونَ لَهُ بِاللَّيْلِ وَ النَّهارِ وَ هُمْ لا يَسْأَمُونَ «38»
و اگر (گروهى از مردم از عبادت خداوند) تكبّر ورزيدند، پس (باكى نيست زيرا) كسانى (از فرشتگان) كه نزد پروردگارت هستند شب و روز براى او تسبيح مىگويند و خسته نمىشوند.
پیام ها
1- سرپيچى از سجده و عبادت، نمونه بارز استكبار است. وَ اسْجُدُوا لِلَّهِ ... فَإِنِ اسْتَكْبَرُوا
2- تكبّر مانع بندگى است. وَ اسْجُدُوا ... فَإِنِ اسْتَكْبَرُوا ...
3- با عرضه كردن الگوهاى برتر، غرور متكبران را بشكنيد. اگر انسانهاى متكبّر سجده نمىكنند مهم نيست، زيرا فرشتگان بدون خستگى سجده مىكنند.
«فَالَّذِينَ عِنْدَ رَبِّكَ يُسَبِّحُونَ»
4- خداوند پيامبرش را در برابر مستكبران دلدارى مىدهد. «فَالَّذِينَ عِنْدَ رَبِّكَ»
5- اگر همهى انسانها نيز عبادت الهى را ترك كنند فرشتگان و جهان هستى تسليم خدا هستند. «فَإِنِ اسْتَكْبَرُوا فَالَّذِينَ عِنْدَ رَبِّكَ يُسَبِّحُونَ»
كى شود دريا ز پوز سگ نجس
كى شود خورشيد از پف منطمس
گر جملهى كائنات كافر گردند
بر دامن كبريايش ننشيند گرد
6- تسبيح، كار فرشتگان است و تسبيح گويان زمينى، شبيه فرشتگان هستند.
«يُسَبِّحُونَ لَهُ»
7- تسبيح، قلّهى عبادت است. (در آيه قبل سخن از عبادت بود، در اين آيه سخن از تسبيح است) إِيَّاهُ تَعْبُدُونَ ... يُسَبِّحُونَ لَهُ
8- شب و روز، وسيله شناخت خدا و عبادت او هستند نه آنكه خود پرستش شوند. يُسَبِّحُونَ لَهُ بِاللَّيْلِ ...
جلد 8 - صفحه 348
9- عبادت در شب، مورد تأكيد بيشترى است. نام شب قبل از روز آمده است).
«بِاللَّيْلِ وَ النَّهارِ»
10- فرشتگان شبانه روز، تسبيحگو هستند. (كلمه «يُسَبِّحُونَ» نشانه استمرار است به علاوه كلمه شب و روز نيز نشانه دوام است.)
11- فرشتگان در تسبيح خداوند اخلاص دارند، يُسَبِّحُونَ لَهُ ... و نفرمود:
«يُسَبِّحُونَهُ» پس ما نيز اخلاص داشته باشيم.
پانویس
- ↑ تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی، ج9، ص429
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
