آیه 32 سوره صافات

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مشاهده آیه در سوره

فَأَغْوَيْنَاكُمْ إِنَّا كُنَّا غَاوِينَ

مشاهده آیه در سوره


<<31 آیه 32 سوره صافات 33>>
سوره : سوره صافات (37)
جزء : 23
نزول : مکه

ترجمه های فارسی

و ما شما را بدین سبب گمراه کردیم که خود گمراه بودیم.

[سبک مغزی و تعصّب شما زمینه گمراهی شما شد] پس ما شما را گمراه کردیم؛ زیرا خودمان گمراه بودیم،

و شما را گمراه كرديم، زيرا خودمان گمراه بوديم!»

ما شما را گمراه كرديم و خود نيز گمراه بوديم.

ما شما را گمراه کردیم، همان گونه که خود گمراه بودیم!

ترجمه های انگلیسی(English translations)

So we perverted you, for we were perverse [ourselves].’

So we led you astray, for we ourselves were erring.

Thus we misled you. Lo! we were (ourselves) astray.

"We led you astray: for truly we were ourselves astray."

معانی کلمات آیه

  • اغويناكم: اغواء: به راه هلاكت بردن. گمراه كردن.[۱]

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

وَ ما كانَ لَنا عَلَيْكُمْ مِنْ سُلْطانٍ بَلْ كُنْتُمْ قَوْماً طاغِينَ «30»

و ما را بر شما سلطه و غلبه‌اى نبود بلكه شما خود گروهى سركش بوديد.

فَحَقَّ عَلَيْنا قَوْلُ رَبِّنا إِنَّا لَذائِقُونَ «31»

پس وعده (عذاب) پروردگارمان بر ما محقّق شد و بدون شك ما چشندگان عذابيم.

فَأَغْوَيْناكُمْ إِنَّا كُنَّا غاوِينَ «32» فَإِنَّهُمْ يَوْمَئِذٍ فِي الْعَذابِ مُشْتَرِكُونَ «33»

پس ما شما را گمراه كرديم (امّا نه با قهر) زيرا كه ما خود نيز منحرف بوديم. پس آنان در آن روز، در عذاب الهى مشتركند.

پیام ها

1- پيشوايان كفر، هم به گمراهى خود اعتراف مى‌كنند و هم مسئوليّت اغفال و گمراه كردن پيروان خود را مى‌پذيرند. «فَأَغْوَيْناكُمْ» ولى مسئوليّت قهر و غلبه و سلطه را نمى‌پذيرند. «ما كانَ لَنا عَلَيْكُمْ مِنْ سُلْطانٍ»

2- زمينه و عامل انحراف، از درون منحرفان است نه بر اثر فشار بيرون. «كُنْتُمْ قَوْماً طاغِينَ»

3- بالاخره پيشوايان شرك در روز قيامت به توحيد و ربوبيّت الهى اعتراف مى‌كنند. «قَوْلُ رَبِّنا»

4- در دنيا وعده و وعيد خداوند به گوش سران شرك رسيده است و از روى تعمّد منكر شده‌اند. «قَوْلُ رَبِّنا»

5- انسان موجودى آزاد از جبر اجتماعى و فرهنگى است. «بَلْ كُنْتُمْ قَوْماً طاغِينَ»

6- گمراه بودن، زمينه‌ى گمراه كردن است. «فَأَغْوَيْناكُمْ إِنَّا كُنَّا غاوِينَ»

7- خداوند در عذاب پيشوايان و پيروان كفر عادل است. «فِي الْعَذابِ مُشْتَرِكُونَ»

8- مردم عادى هم در پديد آمدن نظام و يا افراد فاسد و هم در رشد و تقويت و

جلد 8 - صفحه 26

بقاى ظلم آنان مؤثّرند. زيرا اگر سهم يا اثرى نداشته باشند در عذاب شريك نمى‌بودند. «فِي الْعَذابِ مُشْتَرِكُونَ»



پانویس

  1. تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی، ج9، ص132

منابع

مسابقه از خطبه ۱۱۴ نهج البلاغه