آیه 26 سوره فصلت
| <<25 | آیه 26 سوره فصلت | 27>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
و کافران (به مردم) گفتند: به این قرآن گوش فرا ندهید و سخنان لغو و باطل در آن القاء کنید تا مگر بر او غالب شوید.
کافران گفتند: به این قرآن گوش ندهید و [هنگام قرائتش] سخنان لهو و بیهوده [و سر و صداهای بی معنا] در آن افکنید [تا کسی نشنود!] شاید که پیروز شوید.
و كسانى كه كافر شدند گفتند: «به اين قرآن گوش مدهيد و سخن لغو در آن اندازيد، شايد شما پيروز شويد.»
كافران گفتند: به اين قرآن گوش مدهيد و سخن بيهوده بدان بياميزيد، شايد پيروز گرديد.
کافران گفتند: «گوش به این قرآن فراندهید؛ و به هنگام تلاوت آن جنجال کنید، شاید پیروز شوید!»
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
- الغوا: لغو: كلام بىفائده، در قاموس گويد: شىء بىاعتناء، كلام باشد يا غير آن، «لغى يلغو و يلغى: اتى باللغو» وَ الْغَوْا فِيهِ يعنى در آن لغو و بيهوده داخل كنيد، به وقت قرائت آن داد و بيداد كنيد.[۱]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لا تَسْمَعُوا لِهذَا الْقُرْآنِ وَ الْغَوْا فِيهِ لَعَلَّكُمْ تَغْلِبُونَ «26»
و كسانى كه كفر ورزيدند گفتند: «به اين قرآن گوش ندهيد و در (هنگام تلاوت) آن، (سخن) لغو و باطل بيافكنيد تا شايد پيروز شويد.»
فَلَنُذِيقَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا عَذاباً شَدِيداً وَ لَنَجْزِيَنَّهُمْ أَسْوَأَ الَّذِي كانُوا يَعْمَلُونَ «27»
پس قطعاً به آنان كه كفر ورزيدند عذاب سختى مىچشانيم و حتماً آنان را به بدترين كارى كه انجام مىدادند كيفر خواهيم داد.
ذلِكَ جَزاءُ أَعْداءِ اللَّهِ النَّارُ لَهُمْ فِيها دارُ الْخُلْدِ جَزاءً بِما كانُوا بِآياتِنا يَجْحَدُونَ «28»
سزاى دشمنان خدا همين است كه برايشان به خاطر انكار دائمى آيات ما، آتشى باشد كه هميشه در آن جا بمانند.
نکته ها
جملهى «وَ الْغَوْا فِيهِ» يعنى با هر كلام يا عمل لغوى مانند سوت كشيدن، كف زدن، جار و جنجال، افسانه بافى، ايجاد ترديد و سؤالات نابجا مسير حقّ را منحرف كنيد.
پیام ها
1- تبليغات سوء عليه دين، هميشه بوده است. «قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لا تَسْمَعُوا»
2- كسانى كه حرف منطقى ندارند، مردم را از شنيدن حرف منطقى ديگران نيز منع مىكنند. لا تَسْمَعُوا ...
3- شنيدنِ قرآن، داراى جاذبه و اثر بخشى خاص است كه دشمنان از آن هراس دارند. «لا تَسْمَعُوا لِهذَا الْقُرْآنِ»
جلد 8 - صفحه 334
4- پيامبر اسلام همواره به تبليغ مشغول بود و كفّار از اين صحنهها رنج مىبردند. «لا تَسْمَعُوا»
5- دشمن، هم مردم را از شنيدن قرآن منع مىكند و هم براى مبارزه با آن از طريق هوچيگرى و هياهو تلاش مىكند. لا تَسْمَعُوا ... وَ الْغَوْا
6- ابزار كار كفّار، ياوه سرايى است. «وَ الْغَوْا فِيهِ»
7- ايجاد پارازيت در كلام حقّ كار كفّار است. «وَ الْغَوْا فِيهِ»
8- دشمن حتّى با احتمال پيروزى دست به كار مىشود. «لَعَلَّكُمْ»
9- دشمن هميشه به ياران خود نويد پيروزى مىدهد. «تَغْلِبُونَ»
10- كيفر كسانى كه عليه قرآن تبليغات سوء مىكنند و مردم را از شنيدن آن باز مىدارند و به كار لغو دستور مىدهند، بسيار سخت است. (حرف لام در اوّلِ جملههاى «فَلَنُذِيقَنَ و لَنَجْزِيَنَّهُمْ» و حرف نون در آخر آنها و كلمهى «شديد» نشانهى سختترين نوع عذاب است).
11- هوچيگرى و مانعتراشى كفّار، از كفرشان بدتر و مبناى كيفر آنان است. لَنَجْزِيَنَّهُمْ أَسْوَأَ الَّذِي ...
12- دشمن قرآن، دشمن خداست. «ذلِكَ جَزاءُ أَعْداءِ اللَّهِ»
13- كيفر انكار آگاهانه و دائمى، دوزخ ابدى است. «لَهُمْ فِيها دارُ الْخُلْدِ جَزاءً بِما كانُوا بِآياتِنا يَجْحَدُونَ»
پانویس
- ↑ تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی، ج9، ص428
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
