آیه 25 سوره نمل
| <<24 | آیه 25 سوره نمل | 26>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
تا خدای را که (نور او) در آسمان و زمین هر پنهان (در ظلمت عدم) را به عرصه ظهور آورد و بر نهان و آشکار شما آگاه است پرستش نکنند.
[و شیطان آنان را این گونه فریب داده] تا برای خدا سجده نکنند، همان که نهان در آسمان ها و زمین را بیرون می آورد و آنچه را پنهان می دارید و آنچه را آشکار می کنید، می داند.
[آرى، شيطان چنين كرده بود] تا براى خدايى كه نهان را در آسمانها و زمين بيرون مىآورد و آنچه را پنهان مىداريد و آنچه را آشكار مىنماييد مىداند، سجده نكنند؛
چرا خدايى را كه نهان آسمانها و زمين را آشكار مىكند و هر چه را پنهان مىداريد يا آشكار مىسازيد مىداند، سجده نكنند؟
چرا برای خداوندی سجده نمیکنند که آنچه را در آسمانها و زمین پنهان است خارج (و آشکار) میسازد، و آنچه را پنهان میدارید یا آشکار میکنید میداند؟!
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
- خبء: پوشاندن. نهان كردن. «خبأ الشيء خبأ: ستره» در نهج البلاغه حكمت 148 فرموده: «المرء مخبوء تحت لسانه» مرد در زير زبانش پنهان است، آن در آيه، به معنى مفعول (مخبوء) است.[۱]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
أَلَّا يَسْجُدُوا لِلَّهِ الَّذِي يُخْرِجُ الْخَبْءَ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ يَعْلَمُ ما تُخْفُونَ وَ ما تُعْلِنُونَ «25»
(جلوه دادن شيطان، اعمال مردم را براى آن است) كه آنان سجده نكنند براى خداوندى كه چيزهاى ناپيداى آسمانها وزمين را بيرون مىآورد (و آشكار مىكند) و عملكرد نهان و آشكار شمارا مىداند.
اللَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ «26»
خداوندى كه معبودى جز او نيست (و) پروردگار عرش بزرگ است.
نکته ها
كلمهى «خبء» به معناى پوشيده و پنهان است. حضرت على عليه السلام مىفرمايد: «المرء مخبوء تحت لسانه» «1» ارزش و شخصيّت انسان در زير زبانش مخفى است.
تا مرد سخن نگفته باشد
عيب و هنرش نهفته باشد
نمونهى بيرون آوردن مخفىها در آسمانها و زمين؛ رويش گياهان و بارش باران است.
خوشه در درون دانه مخفى است وقدرت الهى، آن را از دل دانه بيرون مىآورد. همهى چيزهايى كه از قوّه به فعليّت در مىآيند مصداق همين آيهى «يُخْرِجُ الْخَبْءَ» هستند.
پیام ها
تفسير نور(10جلدى) ج6 ص413
1- هدف شيطان از تزيين بدىهاى مردم آن است كه آنان براى خدا سجده نكنند. «زَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطانُ- أَلَّا يَسْجُدُوا»
2- كسى كه در برابر خدا سجده نكند، حيوان هم از او انتقاد مىكند. «أَلَّا يَسْجُدُوا»
3- سجده، مظهر خداپرستى است. «أَلَّا يَسْجُدُوا لِلَّهِ»
4- عوامل طبيعى، ابزار ووسايل قدرتنمايى خدا هستند. «يُخْرِجُ الْخَبْءَ» گرچه آب، خاك و نور نقش دارند، ولى بيرون آورنده حقيقى اوست.
«1». نهجالبلاغه، حكمت 140.
جلد 6 - صفحه 414
5- عالم محضر خداست. «يَعْلَمُ ما تُخْفُونَ وَ ما تُعْلِنُونَ»
بر او علم يك ذرّه پوشيده نيست
كه پنهان و پيدا به نزدش يكى است
6- از دلايل سجدهى ما، قدرت او، «يُخْرِجُ الْخَبْءَ» علم او، «يَعْلَمُ» يكتايى او، «لا إِلهَ إِلَّا هُوَ» و ربوبيّت و عظمت اوست. «رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ»
پانویس
- ↑ تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی، ج7، ص442
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
