آیه 15 سوره فاطر

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مشاهده آیه در سوره

۞ يَا أَيُّهَا النَّاسُ أَنْتُمُ الْفُقَرَاءُ إِلَى اللَّهِ ۖ وَاللَّهُ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيدُ

مشاهده آیه در سوره


<<14 آیه 15 سوره فاطر 16>>
سوره : سوره فاطر (35)
جزء : 22
نزول : مکه

ترجمه های فارسی

ای مردم، شما همه به خدا فقیر و محتاجید و تنها خداست که بی‌نیاز و غنیّ بالذّات و ستوده صفات است.

ای مردم! شمایید نیازمندان به خدا، و فقط خدا بی نیاز و ستوده است.

اى مردم، شما به خدا نيازمنديد، و خداست كه بى‌نياز ستوده است.

اى مردم، همه شما به خدا نيازمنديد. اوست بى‌نياز و ستودنى.

ای مردم شما (همگی) نیازمند به خدائید؛ تنها خداوند است که بی‌نیاز و شایسته هر گونه حمد و ستایش است!

ترجمه های انگلیسی(English translations)

O mankind! You are the ones who stand in need of Allah, and Allah—He is the All-sufficient, the All-laudable.

O men! you are they who stand in need of Allah, and Allah is He Who is the Self-sufficient, the Praised One.

O mankind! Ye are the poor in your relation to Allah. And Allah! He is the Absolute, the Owner of Praise.

O ye men! It is ye that have need of Allah: but Allah is the One Free of all wants, worthy of all praise.

معانی کلمات آیه

«الْحَمِیدُ»: شایسته سپاس و ستایش در همه حال. ذاتاً ستوده.

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

يا أَيُّهَا النَّاسُ أَنْتُمُ الْفُقَراءُ إِلَى اللَّهِ وَ اللَّهُ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيدُ «15»

اى مردم! اين شماييد كه به خداوند نياز داريد و (تنها) خداوند، بى‌نياز و ستوده است.

نکته ها

دعوت خدا از مردم، نشانه‌ى نياز او به مردم نيست. همان گونه كه اگر گفتيم مردم خانه‌هاى خود را رو به خورشيد بسازند، اين دعوت نشانه‌ى نياز خورشيد به ما نيست، بلكه نشانه‌ى نياز ما به نور است. «أَنْتُمُ الْفُقَراءُ إِلَى اللَّهِ»

يكى از راه‌هاى مبارزه با غرور و تكبّر، دعوت انسان به درگاه خداست تا انسان به ضعف و جهل و فقر و نياز خود پى ببرد. «أَنْتُمُ الْفُقَراءُ»

پیام ها

1- هيچ كس از خدا بى نياز نيست. «يا أَيُّهَا النَّاسُ»

2- همه‌ى موجودات فقيرند، ليكن چون انسان ادّعا و سركشى مى‌كند بايد مهار شود. «يا أَيُّهَا النَّاسُ»

3- نقش واسطه‌ها و وسايل و علل را قبول داريم، امّا تمام اسباب و علل نيز در تأثيرگذارى به او محتاجند. «هُوَ الْغَنِيُّ»

4- غنّى واقعى و مطلق و كامل، تنها اوست. «وَ اللَّهُ هُوَ الْغَنِيُّ»

5- معمولًا اغنيا، محبوب نيستند و در تيررس جسارت‌ها، حسادت‌ها، رقابت‌ها و سرقت‌ها هستند امّا خداوند، غنى حميد است. «وَ اللَّهُ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيدُ»

6- خداوند غناى خود را در راه رفع نياز و نفع مخلوقات به كار مى‌برد و لذا مورد ستايش است. «الْغَنِيُّ الْحَمِيدُ»

تفسير نور(10جلدى)، ج‌7، ص: 487



پانویس

منابع

آرشیو عکس و تصویر

مسابقه از خطبه ۱۱۴ نهج البلاغه