آیه 41 سوره انعام
| <<40 | آیه 41 سوره انعام | 42>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
-بلکه در آن هنگام تنها خدا را میخوانید تا اگر مشیّت او قرار گرفت شما را از سختی برهاند، و آنچه را که با خدا شریک قرار میدهید به کلی فراموش میکنید.
[قطعاً چنین نیست] بلکه فقط خدا را می خوانید، و او هم اگر بخواهد آسیب و گزندی که به سبب آن او را خوانده اید برطرف می کند، و [آن زمان است که] بت هایی که برای او شریک قرار می دهید، فراموش می کنید.
[نه،] بلكه تنها او را مىخوانيد، و اگر او بخواهد رنج و بلا را از شما دور مىگرداند، و آنچه را شريك [او] مىگردانيد فراموش مىكنيد.
نه، تنها او را مىخوانيد و اگر بخواهد آن رنجى را كه خدا را به خاطر آن مىخوانيد از ميان مىبرد و شما شريكى را كه براى او ساختهايد از ياد مىبريد.
(نه،) بلکه تنها او را میخوانید! و او اگر بخواهد، مشکلی را که بخاطر آن او را خواندهاید، برطرف میسازد؛ و آنچه را (امروز) همتای خدا قرارمیدهید، (در آن روز) فراموش خواهید کرد.
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
يكشف: كشف: زايل كردن. «يكشف» زايل مى كند.[۱]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
بَلْ إِيَّاهُ تَدْعُونَ فَيَكْشِفُ ما تَدْعُونَ إِلَيْهِ إِنْ شاءَ وَ تَنْسَوْنَ ما تُشْرِكُونَ «41»
بلكه (در هنگامههاى خطر) فقط او را مىخوانيد، پس اگر بخواهد آن رنجى كه خدا را به خاطر آن مىخوانيد بر طرف مىكند، و آنچه را براى خداوند شريك مىپنداشتيد (در روز قيامت) فراموش مىكنيد.
نکته ها
برداشتن عذاب، يا براى اتمام حجّت است، يا به خاطر تغيير حالات قوم. چنانكه در آيه 98 سورهى يونس مىفرمايد: «لَمَّا آمَنُوا كَشَفْنا عَنْهُمْ عَذابَ الْخِزْيِ» چون ايمان آوردند، عذاب خوارى و ذلّت را از آنان برداشتيم.
پیام ها
1- همه معبودهاى خيالى به هنگام برخورد انسان با حوادث فراموش مىشوند. «بَلْ إِيَّاهُ تَدْعُونَ ... وَ تَنْسَوْنَ ما تُشْرِكُونَ» آنان نه تنها فراموش، بلكه انكار مىشوند. چنانكه در آيهى ديگر مىخوانيم: «وَ اللَّهِ رَبِّنا ما كُنَّا مُشْرِكِينَ» «1» مشركان در قيامت با سوگند شرك خود را انكار مىكنند.
2- دعاى خالصانه، مستجاب مىشود. «بَلْ إِيَّاهُ تَدْعُونَ فَيَكْشِفُ»
3- يأس از غير خدا، سبب سرعت در استجابت دعاست. (حرف «فاء» در كلمهى «فَيَكْشِفُ»)
4- استجابت دعا، در اراده و مشيّت حكيمانهى خداوند است. فَيَكْشِفُ ... إِنْ شاءَ
«1». انعام، 23.
تفسير نور(10جلدى)، ج2، ص: 455
پانویس
- ↑ تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
