آیه 40 سوره انبیاء

از دانشنامه‌ی اسلامی
(تغییرمسیر از آیه ۴۰ انبیاء)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مشاهده آیه در سوره

بَلْ تَأْتِيهِمْ بَغْتَةً فَتَبْهَتُهُمْ فَلَا يَسْتَطِيعُونَ رَدَّهَا وَلَا هُمْ يُنْظَرُونَ

مشاهده آیه در سوره


<<39 آیه 40 سوره انبیاء 41>>
سوره : سوره انبیاء (21)
جزء : 17
نزول : مکه

ترجمه های فارسی

بلکه واقعه مرگ و قیامت ناگهانی فرا رسد و آنها را مبهوت و حیران کند که نه قدرت بر رد آن داشته و نه بر تأخیر آن مهلتی توانند یافت.

بلکه ناگهان به آنان می رسد، پس چنان مبهوتشان می کند که نه قدرت دارند آن را بازگردانند، و نه [برای به تأخیر افتادنش] مهلت می یابند.

بلكه [آتش‌] به طور ناگهانى به آنان مى‌رسد و ايشان را بهت‌زده مى‌كند [به گونه‌اى‌] كه نه مى‌توانند آن را برگردانند و نه به آنان مهلت داده مى‌شود.

اما نه، قيامت به ناگهان فراز آيد و حيرانشان سازد و از عهده بازگرداندن آن برنيايند و مهلتشان ندهند.

(آری، این مجازات الهی) بطور ناگهانی به سراغشان می‌آید و مبهوتشان می‌کند؛ آنچنان که توانایی دفع آن را ندارند، و به آنها مهلت داده نمی‌شود!

ترجمه های انگلیسی(English translations)

Indeed, it will overtake them suddenly, dumbfounding them. So they will neither be able to avert it, nor will they be granted any respite.

Nay, it shall come on them all of a sudden and cause them to become confounded, so they shall not have the power to avert it, nor shall they be respited.

Nay, but it will come upon them unawares so that it will stupefy them, and they will be unable to repel it, neither will they be reprieved.

Nay, it may come to them all of a sudden and confound them: no power will they have then to avert it, nor will they (then) get respite.

معانی کلمات آیه

تبهتهم: بهت (بر وزن عقل): تحيّر. بهتان دروغى است كه شخص را مبهوت و متحيّر مى‏ كند.[۱]

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

بَلْ تَأْتِيهِمْ بَغْتَةً فَتَبْهَتُهُمْ فَلا يَسْتَطِيعُونَ رَدَّها وَ لا هُمْ يُنْظَرُونَ «40»

بلكه (اين آتش) ناگهان به سراغشان خواهد آمد و آنانرا بهت‌زده خواهد كرد. پس (ديگر) نه قدرت دفع آن را دارند و نه به آنان مهلتى داده خواهد شد.

پیام ها

1- فكر كه مختل شد، توانايى نيز مختل مى‌شود. (بهت زدگى فكرى، قدرت را مى‌گيرد.) «فَتَبْهَتُهُمْ فَلا يَسْتَطِيعُونَ»

2- مهلت دادن به كفّار، سنّت الهى در دنياست، نه آخرت. «وَ لا هُمْ يُنْظَرُونَ»



پانویس

  1. تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی

منابع

مسابقه از خطبه ۱۱۴ نهج البلاغه