آیه 34 سوره نمل

از دانشنامه‌ی اسلامی
(تغییرمسیر از آیه ۳۴ نمل)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مشاهده آیه در سوره

قَالَتْ إِنَّ الْمُلُوكَ إِذَا دَخَلُوا قَرْيَةً أَفْسَدُوهَا وَجَعَلُوا أَعِزَّةَ أَهْلِهَا أَذِلَّةً ۖ وَكَذَٰلِكَ يَفْعَلُونَ

مشاهده آیه در سوره


<<33 آیه 34 سوره نمل 35>>
سوره : سوره نمل (27)
جزء : 19
نزول : مکه

ترجمه های فارسی

بلقیس گفت: پادشاهان چون به دیاری حمله آرند آن کشور را ویران سازند و عزیزترین اشخاص مملکت را ذلیل‌ترین افراد گیرند و رسم و سیاستشان بر این کار خواهد بود.

گفت: همانا پادشاهان هنگامی که [با ابزار، ادوات جنگی و سپاهی رزمی] وارد شهری می شوند، آن را تباه می کنند و عزیزان اهلش را به ذلت و خواری می نشانند و [آنان] همواره چنین می کنند!

[ملكه‌] گفت: «پادشاهان چون به شهرى درآيند، آن را تباه و عزيزانش را خوار مى‌گردانند، و اين گونه مى‌كنند.»

زن گفت: پادشاهان چون به قريه‌اى درآيند، تباهش مى‌كنند و عزيزانش را ذليل مى‌سازند. آرى چنين كنند.

گفت: پادشاهان هنگامی که وارد منطقه آبادی شوند آن را به فساد و تباهی می‌کشند، و عزیزان آنجا را ذلیل می‌کنند؛ (آری) کار آنان همین‌گونه است!

ترجمه های انگلیسی(English translations)

She said, ‘Indeed when kings enter a town, they devastate it, and make the mightiest of its people the weakest. That is how they act.

She said: Surely the kings, when they enter a town, ruin it and make the noblest of its people to be low, and thus they (always) do;

She said: Lo! kings, when they enter a township, ruin it and make the honour of its people shame. Thus will they do.

She said: "Kings, when they enter a country, despoil it, and make the noblest of its people its meanest thus do they behave.

معانی کلمات آیه

  • اعزة: عزيزها.
  • اذلة: ذليلها.[۱]

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

قالَتْ إِنَّ الْمُلُوكَ إِذا دَخَلُوا قَرْيَةً أَفْسَدُوها وَ جَعَلُوا أَعِزَّةَ أَهْلِها أَذِلَّةً وَ كَذلِكَ يَفْعَلُونَ «34»

(بلقيس) گفت: بى شك، هرگاه پادشاهان به منطقه‌ى آبادى وارد شوند (و هجوم برند،) آن جا را به تباهى مى‌كشند و عزيزان آن جا را ذليل مى‌كنند و اين، سيره‌ى هميشگى آنان است.

پیام ها

1- اعتراف به روحيّات وخصلت‌هاى پادشاهان، نشانه‌ى شهامتِ بلقيس است.

قالَتْ إِنَّ الْمُلُوكَ‌ ...

2- بلقيس هم دغدغه‌ى شكست از سليمان و هم دلبستگى به آبادى كشور خود داشت. «أَفْسَدُوها وَ جَعَلُوا أَعِزَّةَ أَهْلِها أَذِلَّةً»

3- تنها به قدرت خود تكيه نكنيد؛ ديگران را نيز به حساب آوريد. (اطرافيان بلقيس مى‌گفتند: «نَحْنُ أُولُوا قُوَّةٍ وَ أُولُوا بَأْسٍ شَدِيدٍ»، ولى بلقيس هشدار داد كه قدرت سليمان را كم نپنداريد). قالَتْ إِنَّ الْمُلُوكَ‌ ...

4- شيوه‌ى حكومت‌هاى غير الهى، ايجاد فساد و ذلّت در بين منطقه و مردم است. «كَذلِكَ يَفْعَلُونَ»

5- آفت حكومت وقدرت، سلطه‌طلبى، جنگ افروزى و ويرانگرى است.

جلد 6 - صفحه 419

الْمُلُوكَ‌ ... أَفْسَدُوها وَ جَعَلُوا أَعِزَّةَ أَهْلِها أَذِلَّةً



پانویس

  1. تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی، ج‏7، ص455

منابع

مسابقه از خطبه ۱۱۴ نهج البلاغه