آیه 32 سوره انبیاء
| <<31 | آیه 32 سوره انبیاء | 33>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
و آسمان را سقفی محفوظ و طاقی محکم آفریدیم، و این کافران از مشاهده آیات آن اعراض میکنند.
و آسمان را سقفی محفوظ قرار دادیم در حالی که آنان [از تأمل و دقت در] نشانه های آن [که گواه توحید، ربوبیّت و قدرت خداست] روی گردانند.
و آسمان را سقفى محفوظ قرار داديم، و[لى] آنان از [مطالعه در] نشانههاى آن اِعراض مىكنند.
و آسمان را سقفى مصون از تعرض كرديم و باز هم از عبرتهاى آن اعراض مىكنند.
و آسمان را سقف محفوظی قرار دادیم؛ ولی آنها از آیات آن رویگردانند.
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
«السَّمَآء»: مراد کواکب و نجوم موجود در گستره فضای نزدیک به ما، یا به عبارت دیگر، آسمان دنیا است که بر اثر تماسک و تجاذب از سقوط محفوظ و مصونند. یا این که مراد از آسمان، جوی است که همچون سقفی گرداگرد زمین را فرا گرفته است و آن را در برابر شهابها و سنگهای سرگردان و اشعّه کیهانی نگاه میدارد و از انهدام حفظ میکند.
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ جَعَلْنَا السَّماءَ سَقْفاً مَحْفُوظاً وَ هُمْ عَنْ آياتِها مُعْرِضُونَ «32»
و آسمان را سقفى محفوظ قرار داديم، و آنها از نشانههاى آن روى گردانند.
نکته ها
زمين داراى دو نوع حفاظت است، يكى از درون و ديگرى از بيرون. يكى به واسطه كوهها، از تحركات و فشار گازهاى درونى كه باعث زلزله و لرزشهاى شديد است، و ديگرى بوسيله هواى آسمان و جوّى كه گرداگرد زمين را فراگرفته است، از بمباران شبانه روزى شهاب سنگها، شعاع كشندهى نور خورشيد واشعههاى مرگبار كيهانى كه دائماً زمين را در معرض خطرناكترين تهديدها قرار مىدهد.
شايد مراد از محفوظ بودن آسمان، حفاظت آسمانها از آمد و رفت شيطانها باشد، چنانكه در جاى ديگر مىفرمايد: «وَ حَفِظْناها مِنْ كُلِّ شَيْطانٍ رَجِيمٍ» «1»
پیام ها
1- آفرينش آسمان روى حساب و هدف است. «جَعَلْنَا السَّماءَ سَقْفاً مَحْفُوظاً»
2- نه تنها زمين كه آسمانها نيز حفظ مىشوند. «مَحْفُوظاً» (حفظ مىشوند از اينكه بر انسانها سقوط كنند)
3- آسمان، هم حافظ است «سَقْفاً» و هم محفوظ. «مَحْفُوظاً»
4- آسمان داراى نشانههايى از قدرت و حكمت الهى است. «آياتِها»
5- هر چه خداوند بر عبرت آموزى و هدايت پذيرى از آيات و نشانههاى قدرت خويش تأكيد مىفرمايد، امّا انسان غافل و مغرو از آن اعراض مىكند. «عَنْ آياتِها مُعْرِضُونَ»
«1». حجر، 17.
تفسير نور(10جلدى)، ج5، ص: 447
پانویس
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
