قافله حسینی

از دانشنامه‌ی اسلامی
نسخهٔ تاریخ ‏۲۰ اکتبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۲:۱۲ توسط مهدی موسوی (بحث | مشارکت‌ها)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
Icon-encycolopedia.jpg

این صفحه مدخلی از کتاب فرهنگ عاشورا است

(احتمالا تصرف اندکی صورت گرفته است)


کاروانى که از مبدا عزت و آزادگى حرکت کرد و در مقصد شهادت بار افکند. قافله ‌حسینى روز ۲۸ رجب از مدینه بیرون آمد و سوم شعبان به مکه رسید. افراد کاروان عبارت‌ بودند از سیدالشهدا علیه السلام، فرزندان، برادران، برادرزادگان و عموزادگانش و نیز خانواده‌ خود و برخى از بستگان دیگر.

این کاروان روز ۸ ذی الحجه از مکه به سوى عراق حرکت‌ کرد. با همان نفرات قبلى اما با جمعى از پیروان او از مردم حجاز، کوفه و بصره که در ایام ‌اقامت وى در مکه به او پیوسته بودند. حضرت مقدار ده دینار و یک شتر در اختیار همراهان قرار داده بود که وسایل خود را بر آن حمل کنند.[۱]

این کاروان، دوم محرم در کربلا فرود آمد. پس از عاشورا، این قافله تبدیل به جمعى داغدار و دلسوخته و شهید داده‌ شد که به صورت اسیر، به کوفه وارد شدند. مردانشان همه شهید شده بودند و امام سجاد علیه السلام هم بیمار بود و قافله سالار، حضرت زینب‌ سلام الله علیها بود. در کوفه برخى از زنان، به بستگان ‌خود که ساکن کوفه بودند پیوستند.

ما کاروان رفته به تاراجیم * مردانمان شناگر رود خون

ما رهروان قافله صبریم * رسواگر فسانه هر افسون

فریاد و خشم و رنج و اسیرى‌مان * ما را سلاح کارى پیکار است

بانوى قهرمان عرب، زینب * ما را بزرگ و قافله سالار است[۲]

این قافله، پس از پیمودن راه طولانى و دشوار کوفه تا شام و شام تا مدینه، با بارى از غم‌ و اندوه به مدینه برگشت و بشیر، خبر بازگشت قافله اهل بیت‌ علیهم السلام را به مردم خبر داد و مدینه یکپارچه غرق شیون و عزا شد.

پانویس

  1. مقتل الحسين، مقرم، ص 194.
  2. از مؤلف، «قبله اين قبيله‌»، ص 93.

منابع

  • جواد محدثی، فرهنگ عاشورا، نشر معروف.
11.jpg
واقعه عاشورا
قبل از واقعه
شرح واقعه
پس از واقعه
بازتاب واقعه
وابسته ها