عمرو بن قرظة الانصاری
«عمرو بن قرظه انصاری» از شهداى کربلا است و نامش در زیارت ناحیه مقدسه نیز آمده است. پدر او (قرظه) از اصحاب امام على علیه السلام و از خزرجیانى بود که به کوفه آمد و آنجا ماندگار شد و در رکاب على علیه السلام با دشمنانش جنگید.
عمرو بن قرظه، از کوفه آمد و در کربلا، روز ششم محرم به امام حسین علیه السلام پیوست. امام در گفتگوهایش با عمر بن سعد، او را براى مکالمه مى فرستاد و او جواب مى آورد، تا آن که شمر از کوفه آمد و این مذاکره قطع شد.[۱]
عمرو بن قرظه روز عاشورا نیز جلوى سید الشهدا علیه السلام ایستاده بود و تیرهاى دشمن را با سینه و پیشانى خود به جان مى خرید و این گونه از جان امام محافظت مى کرد. پس زخمهاى زیادى بر پیکرش نشست و به امام خطاب کرد که: اى پسر پیامبر! آیا وفا کردم؟ حضرت فرمود: آرى! تو پیش از من به بهشت مى روى. از من به پیامبر سلام برسان و بگو که من در پى تو مى آیم ... سپس او افتاد و شهید شد.[۲]
برخى هم شهادتش را در عرصه میدان و پس از رجز و رزم گفته اند. رجز او چنین بود:
قد علمتُ کتیبة الانصار * انّى سأحمى حوزة الذمار
ضرب غلام غیر نکس شارى * دونَ حسین مُهجتى و دارى[۳]
پانویس
منابع
- فرهنگ عاشورا، جواد محدثی، نشر معروف.
| قبل از واقعه | |||
| شرح واقعه |
| ||
| پس از واقعه | |||
| بازتاب واقعه | |||
| وابسته ها | |||




