عمرو بن خالد الصیداوی

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو

«عمرو بن خالد صیداوی» از بزرگان کوفه و طایفه بنى اسد و یکى از شهدای کربلا است. او از شیعیان بااخلاص اهل بیت علیهم‌السلام بود که در کوفه به یارى مسلم بن عقیل برخاست و چون کوفیان به مسلم خیانت کردند، چاره‌اى جز اختفا ندید.

صیداوی پس از شنیدن خبر شهادت قیس بن مسهر -پیک امام حسین علیه‌السلام- و رسیدن امام به منزلگاه حاجز، به همراه غلامش سعد بن عبدالله و جنادة بن حارث و مجمع بن عبدالله عائذی و پسر او عائذ و غلام نافع بن هلال، از کوفه خارج شدند و طرِّماح بن عدى را که براى تهیه آذوقه به کوفه آمده بود، راهنماى خود قرار دادند. طرّماح او و همراهانش را به سرعت و از بیراهه حرکت داد، زیرا از راهها نگهبانى مى شد و خطر دستگیرى وجود داشت. تا این که سرانجام، در منزلگاه عذیب الهجانات به امام حسین علیه‌السلام پیوستند.

برخى نوشته‌اند که حر بن یزید ریاحی که مأمور بردن امام حسین علیه‌السلام نزد ابن زیاد بود، پس از اطلاع از پیوستن این چند نفر به امام، درصدد برآمد آنان را دستگیر کند. اما امام علیه‌السلام قاطعانه از آنان حمایت کرد و پس از گفتگویی بین ایشان، موضوع خاتمه یافت.

عمرو بن خالد به همراه غلامش و جابر بن حارث و مجمع بن عبدالله، در نخستین درگیرى روز عاشورا وارد نبرد شدند. لشکریان عمر بن سعد آنان را محاصره کردند و از دیگر یاران حسین علیه‌السلام جدایشان ساختند. در این حال عباس بن على علیه‌السلام به کمک ایشان شتافت و در حالى که مجروح بودند نجاتشان داد. ولى بار دیگر دشمن نزدیک شد و آنان حمله کردند و چندان جنگیدند تا شهید شدند.

نقل شده که عمرو بن خالد روز عاشورا به امام حسین علیه‌السلام عرض کرد: یا ابا عبدالله فدایت شوم! تصمیم گرفته ام به یاران شهیدت بپیوندم و دوست ندارم زنده بمانم و تو را میان اهل و عیالت، تنها و کشته ببینم. حضرت فرمود: به میدان برو، ما هم ساعتى بعد به تو ملحق خواهیم شد، و او به میدان رفت و جنگید تا به شهادت رسید.

در زیارت ناحیه مقدسه، نام عمرو بن خالد صیداوى، عمر و غلامش، سعید ثبت گردیده است: «السلام علی عمر بن خالد الصیداوی والسلام علی سعید مولاه».

منابع

11.jpg
واقعه عاشورا
قبل از واقعه
شرح واقعه
پس از واقعه
بازتاب واقعه
وابسته ها
مسابقه از خطبه ۱۸۳ نهج البلاغه