عمر بن علی
«عمر بن علی بن ابیطالب»، از فرزندان امام علی علیهالسلام بود که در روز عاشورا و در رکاب امام حسین علیهالسلام به شهادت رسید.
پس از ابوبکر بن على، برادرش عمر بن على به منظور جهاد در راه خدا قیام کرد و این رجزها را میخواند:
اضربکم و لا أرى فیکم زحر ذاک الشقى بالنبى قد کفر
یا زحر یا زحر، تدان من عمر لعلک الیوم تبوء من سقر
شر مکان فی حریق و سعر لانک الجاحد یا شر البشر
من شما را مى زنم و زحر را در میان شما نمى بینم. آن زحرى که شقى است و به رسول خدا کافر شده است. اى زحر، اى زحر، نزدیک من بیا، شاید امروز جایگاه تو در جهنم باشد. دوزخ که از لحاظ سوزندگى و شعله ورى بدترین مکان است. زیرا تو اى بدترین مردم منکر حق و حقیقت مىباشى.
سپس به شدت مشغول کارزار شد و این رجز را خواند:
خلوا عُداة الله خلوا عن عمر خلوا عن اللیث العبوس المکفهر
یضربکم بسیفه و لا یفر ولیس فیها کالجبان المنجحر
اى دشمنان خدا! عمر را واگذارید و فرار کنید. شیر خشمناک را واگذارید. او با شمشیر غضبناک خود شما را مى زند و فرار نمى کند. او در میدان جنگ خائف و فرارى نیست.[۱]
عمر بن علی علیهالسلام، اول قاتل برادر خود (زحر بن بدر) را به جهنم فرستاد، پس رجزخوانان خود را بر صف منافقان زد و بسیارى از ایشان را بر خاک انداخت تا آن که به پدر بزرگوار خود ملحق گردید و شهید شد.[۲]
پانویس
 |
|||
| قبل از واقعه | |||
| شرح واقعه |
| ||
| پس از واقعه | |||
| بازتاب واقعه | |||
| وابسته ها | |||
