شوذب
«شوذَب بن عبدالله همدانی» غلام شاكر بن عبدالله همدانى، از شيعيان برجسته كوفه و یکی از شهدای کربلا است. وی از انقلابيون حماسى و جنگجوی نامآوری بود که در جنگهای سهگانه امام علی علیهالسلام یعنی جنگ جمل، جنگ صفین و جنگ نهروان شرکت کرد.
شوذب، مردی عابد، مخلص و از حفّاظ حديث بود و از امیرالمؤمنین علیه السلام حدیث شنيده و نقل مى كرد. گفتهاند او مجلسى داشت كه شيعيان کوفه به حضورش مى آمدند تا از او حديث بشنوند.[۱]
وى همراه عابس شاکری، نامه مسلم بن عقيل را از كوفه به مكه خدمت امام حسين علیه السلام رساند و از مكه همراه امام شد و به كربلا آمد. در روز عاشورا پس از شهادت حنظلة بن اسعد شبامی، عابس از شوذب پرسید: چه فکری در سر داری و چه می خواهی بکنی؟ گفت: در کنار تو و برای یاری فرزند رسول خدا صلی الله علیه وآله می جنگم تا کشته شوم. گفت: اکنون که چنین تصمیمی داری خدمت امام برو... شوذب به حضور امام علیه السلام رسید و پس از سلام و کسب اجازه از آن بزرگوار، به میدان شتافت و دلاورانه جنگید و پس از به هلاکت رسانیدن گروهی از دشمن، خود نیز بعد از ظهر عاشورا در كهنسالى به فیض بزرگ شهادت نایل گشت.
در زیارت ناحیه مقدسه و زیارت رجبیّه از وی چنین یاد شده است: «السلام علی شوذب مولی شاکر».
پانویس
- ↑ ذخیرة الدارین، ص۲۵۱؛ ابصار العین، ص۱۲۹؛ تنقیح المقال، ج۲، ص۸۸.
منابع
- فرهنگ عاشورا، جواد محدثی، نشر معروف.
- "شوذب"، ویکی فقه.
 |
|||
| قبل از واقعه | |||
| شرح واقعه |
| ||
| پس از واقعه | |||
| بازتاب واقعه | |||
| وابسته ها | |||
