آیه 64 سوره یونس
| <<63 | آیه 64 سوره یونس | 65>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
آنها را پیوسته بشارت است هم در حیات دنیا (به مکاشفات در عالم خواب) و هم در آخرت (به نعمتهای بهشت). سخنان خدا را تغییر و تبدیلی نیست، این است فیروزی بزرگ.
آنان را در زندگی دنیا وآخرت مژده و بشارت است [در دنیا به وسیله وحی و در آخرت به خطاب خدا و گفتار فرشتگان] در کلمات خدا [که وعده ها و بشارت های اوست] هیچ دگرگونی نیست؛ این است کامیابی بزرگ.
در زندگى دنيا و در آخرت مژده براى آنان است. وعدههاى خدا را تبديلى نيست؛ اين همان كاميابى بزرگ است.
بشارت است ايشان را در دنيا و آخرت. سخن خدا دگرگون نمىشود. اين است كاميابى بزرگ.
در زندگی دنیا و در آخرت، شاد (و مسرور) ند؛ وعدههای الهی تخلّف ناپذیر است! این است آن رستگاری بزرگ!
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
البشرى: بشارت و بشرى خبر مسرت بخش. علّت اين تسميه آن است كه چون خبر مسرت بخش را شنيدن، اثر آن در بشره وجه ظاهر مى شود.
تبديل: عوض كردن . آن ، به معناى فاعل (عوض كننده) است. مثل : لا مُبَدِّلَ لِكَلِماتِ اللَّهِ.[۱]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
لَهُمُ الْبُشْرى فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ فِي الْآخِرَةِ لا تَبْدِيلَ لِكَلِماتِ اللَّهِ ذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ «64»
براى آنان (اولياى خدا) در زندگى دنيا و آخرت بشارت است. تبديل و تغييرى در سخنان (و وعدههاى) الهى نيست و آن همان رستگارى بزرگ است.
نکته ها
بشارت اهل ايمان و تقوا، در دنيا از طريق خوابها و رؤياهاى صادقه، الهامات الهى، نزول آرامش و سكينه، خنثى شدن توطئهها، مستجاب شدن دعاها و ديدار معصومين به هنگام مرگ است و در آخرت نيز دريافت نعمتهاى الهى است.
همچنان كه رسول خدا صلى الله عليه و آله به مناسبت اين آيه فرمود: بشارت دنيوى همان خوابهاى
جلد 3 - صفحه 594
خوبى است كه در آن مژده است وبشارت اخروى بشارتى است كه لحظهى مرگ به او داده مىشود كه تو و كسانى كه تو را به سوى قبر حمل مىكنند، آمرزيده مىشويد. «1» و در روايتى امام باقر عليه السلام به ابوحمزهثمالى فرمود: لحظهى مرگ، محمّد و على عليهما السلام نزد مؤمن حاضر شده ومىفرمايند: به سوى ما بيا كه آيندهى تو بهتر از گذشته است و روح تو به روح خداوند ملحق مىشود. «2»
بشارتهاى خداوند به اوليايش در دنيا، در آيات ديگر قرآن آمده است كه نشان مىدهد اولياى خدا در همين دنيا نيز فائز و برندهاند، زيرا:
1. آرامش دارند. «أَلا بِذِكْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ» «3»
2. توكّل دارند. «فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ» «4»
3. امداد غيبى مىشوند. «وَ جُنُوداً لَمْ تَرَوْها» «5»
4. همواره پيروز هستند. «إِحْدَى الْحُسْنَيَيْنِ» «6»
5. بينش و نور دارند. «يَجْعَلْ لَكُمْ فُرْقاناً» «7»
6. در بن بست قرار نمىگيرند. «يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجاً» «8»
7. كارشان را بيهوده نمىبينند. «فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ خَيْراً يَرَهُ» «9»
8. از ملامتها نمىترسند. «لا يَخافُونَ لَوْمَةَ لائِمٍ» «10»
9. از مردم نمىترسند. «إِنَّ النَّاسَ قَدْ جَمَعُوا لَكُمْ فَاخْشَوْهُمْ فَزادَهُمْ إِيماناً» «11»
10. از طاغوت نمىترسند. «فَاقْضِ ما أَنْتَ قاضٍ» «12»
11. گرفتار حيرت نيستند. «يَهْدِيهِمْ رَبُّهُمْ بِإِيمانِهِمْ» «13»
12. محبوبيّت دارند. «سَيَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمنُ وُدًّا» «14»
13. كارهاى فانى خود را با رنگ الهى جاودانه مىكنند. «صِبْغَةَ اللَّهِ» «15»
«1». تفسير نورالثقلين.
«2». تفسير نورالثقلين.
«3». رعد، 28.
«4». آلعمران، 122.
«5». احزاب، 9.
«6». توبه، 52.
«7». انفال، 29.
«8». طلاق، 2.
«9». زلزال، 7.
«10». مائده، 54.
«11». آلعمران، 173.
«12». طه، 72.
«13». يونس، 9.
«14». مريم، 96.
«15». بقره، 138.
جلد 3 - صفحه 595
پیام ها
1- تنها اولياى خدا، هم دنيا دارند، هم آخرت. لَهُمُ الْبُشْرى فِي الْحَياةِ الدُّنْيا ... وَ فِي الْآخِرَةِ
2- وعدههاى الهى قطعى و حتمى است. لَهُمُ الْبُشْرى ... لا تَبْدِيلَ ...
3- رستگارى بزرگ براى كسانى است كه همواره ايمان و تقوا داشتهاند. آمَنُوا وَ كانُوا يَتَّقُونَ ... الْفَوْزُ الْعَظِيمُ
پانویس
- ↑ تفسیر احسن الحدیث، سید علی اکبر قرشی
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
