آیه 59 سوره زمر

از دانشنامه‌ی اسلامی
(تغییرمسیر از آیه ۵۹ زمر)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مشاهده آیه در سوره

بَلَىٰ قَدْ جَاءَتْكَ آيَاتِي فَكَذَّبْتَ بِهَا وَاسْتَكْبَرْتَ وَكُنْتَ مِنَ الْكَافِرِينَ

مشاهده آیه در سوره


<<58 آیه 59 سوره زمر 60>>
سوره : سوره زمر (39)
جزء : 24
نزول : مکه

ترجمه های فارسی

آری (ای بدبخت) آیات کتاب من که محقّقا برای (هدایت) تو آمد تو آن را تکذیب کردی و راه تکبر و سرکشی پیش گرفتی و از زمره کافران بد کیش گردیدی.

[ولی به او گویم:] آری، آیاتم به سوی تو آمد، پس تو آنها را انکار کردی و [در پذیرفتنش] تکبّر ورزیدی، و [نسبت به آن] از کافران بودی،

[به او گويند:] آرى، نشانه‌هاى من بر تو آمد و آنها را تكذيب كردى و تكبّر ورزيدى و از [جمله‌] كافران شدى.

آرى، آيات من براى تو نازل شد و تو گردنكشى كردى و از كافران بودى.

آری، آیات من به سراغ تو آمد، امّا آن را تکذیب کردی و تکبّر نمودی و از کافران بودی!

ترجمه های انگلیسی(English translations)

[They will be told,] ‘Yes, My signs certainly came to you, but you denied them and acted arrogantly and you were among the faithless.’

Aye! My communications came to you, but you rejected them, and you were proud and you were one of the unbelievers.

(But now the answer will be): Nay, for My revelations came unto thee, but thou didst deny them and wast scornful and wast among the disbelievers.

"(The reply will be:) 'Nay, but there came to thee my Signs, and thou didst reject them: thou wast Haughty, and became one of those who reject faith!'"

«إِسْتَکْبَرْتَ وَ کُنتَ»: واژه (نفْس) به صورت مذکّر و مؤنّث به کار می‌رود. در افعال (تَقُولَ) و (تَری) جنبه مؤنّث و در افعال بعدی جنبه مذکّر مورد نظر بوده است.

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

بَلى‌ قَدْ جاءَتْكَ آياتِي فَكَذَّبْتَ بِها وَ اسْتَكْبَرْتَ وَ كُنْتَ مِنَ الْكافِرِينَ «59»

آرى، آيات من به سراغ تو آمد، امّا آنها را تكذيب كردى و تكبّر ورزيدى و از كافران شدى.

نکته ها

مجرم در قيامت چند سخن دارد:

1. اقرار به كوتاهى. «فَرَّطْتُ فِي جَنْبِ اللَّهِ»

2. اقرار به مسخره كردن. «لَمِنَ السَّاخِرِينَ»

3. آرزوى هدايت. «لَوْ أَنَّ اللَّهَ هَدانِي»

4. آرزوى بازگشت به دنيا. «لَوْ أَنَّ لِي كَرَّةً»

خداوند اقرارهاى او را مى‌پذيرد امّا سخن سوم او را در اين آيه پاسخ مى‌دهد كه ما تو را هدايت كرديم تو خود نپذيرفتى و سخن چهارم او را در جاى ديگر پاسخ مى‌دهد كه اگر آنان به دنيا برگردند باز هم خلافكارند. «لَوْ رُدُّوا لَعادُوا» «1»

پیام ها

1- خداوند بدون اتمام حجّت، كسى را عذاب نمى‌كند. «بَلى‌ قَدْ جاءَتْكَ آياتِي»

2- تكذيب فورى و بدون تأمل، حاكى از روحيه تكبّر ولجاجت است. «فَكَذَّبْتَ»

«1». انعام، 28.

تفسير نور(10جلدى)، ج‌8، ص: 194



پانویس

منابع

مسابقه از خطبه ۱۹۱ نهج البلاغه