آیه 70 سوره ص
| <<69 | آیه 70 سوره ص | 71>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
و به من وحی نمیرسد جز اینکه من با بیان روشن و آشکار (خلق را از عذاب خدا) بترسانم.
به من وحی نمی شود جز برای اینکه بیم دهنده ای آشکارم.
به من هيچ [چيز] وحى نمىشود، جز اينكه من هشداردهندهاى آشكارم.
تنها از آن روى به من وحى مىشود كه بيمدهندهاى روشنگر هستم.
تنها چیزی که به من وحی میشود این است که من انذارکننده آشکاری هستم!»
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
«إِن یُوحی»: وحی نمیشود. حرف (إِنْ) نافیه است. نائب فاعل (یُوحی) ضمیر مستتر است. یعنی: مَا یُوحی إِلَیَّ حالُ الْمَلإِ الأعْلی. یا این که: مَا یُوحی إِلَیَّ الَّذِی یُوحی مِنَ الأمُورِ الْغَیْبِیَّةِ ... إِلاّ لأنِّی نَذِیرٌ مُبِینٌ مِنْ جِهَتِهِ تَعَالی. «إِلاّ أَنَّمَا أَنَا ...»: مگر بدان خاطر که من. معنی حصر بدان میماند که به کسی گفته شود: لَمْ تُسْتَقْضَ یَا فُلانُ إِلاّ لِأَنَّکَ عالِمٌ عامِلٌ مُرْشِدٌ. ای فلانی! از تو داوری خواسته نمیشود مگر بدان خاطر که تو دانا هستی و به دانش خود عمل میکنی و راهنمای دیگرانی.
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
قُلْ إِنَّما أَنَا مُنْذِرٌ وَ ما مِنْ إِلهٍ إِلَّا اللَّهُ الْواحِدُ الْقَهَّارُ «65»
بگو: من فقط بيم دهندهام و هيچ معبودى جز خداوند يكتاى قهار و مقتدر نيست.
رَبُّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما بَيْنَهُمَا الْعَزِيزُ الْغَفَّارُ «66»
پروردگار آسمانها وزمين وآنچه ميان آن دو است، نفوذناپذير وبسيار آمرزنده.
قُلْ هُوَ نَبَأٌ عَظِيمٌ «67» أَنْتُمْ عَنْهُ مُعْرِضُونَ «68» ما كانَ لِي مِنْ عِلْمٍ بِالْمَلَإِ الْأَعْلى إِذْ يَخْتَصِمُونَ «69»
بگو: او خبر بزرگى است، كه شما از او رويگردانيد. براى من نسبت به عالم بالا هيچ آگاهى نبود، آن گاه كه (درباره او با يكديگر) مجادله مىكردند.
إِنْ يُوحى إِلَيَّ إِلَّا أَنَّما أَنَا نَذِيرٌ مُبِينٌ «70»
به من چيزى وحى نمىشود مگر از آن رو كه من هشدار دهندهاى آشكارم.
نکته ها
«قهار» به معناى قدرت قاهرهاى است كه همهى قدرتها، مقهور و محكوم او هستند.
در روايات مىخوانيم كه: «نَبَأٌ عَظِيمٌ» علىّ بن ابىطالب است و خود حضرت فرمود: «انا النبأ العظيم» «1» چنانكه در دعاى ندبه نيز خطاب به حضرت مهدى عليه السلام مىگوييم: «يا بن النباء العظيم»
اين معنا با ضمير «هُوَ» كه در مورد انسان به كار مىرود، نه اشيا، سازگارتر است.
مراد از «ملا اعلى» همان «افق اعلى» است كه در سورهى نجم مىخوانيم: «وَ هُوَ بِالْأُفُقِ الْأَعْلى» و هدف معراج، بالا بردن سطح علمى پيامبر بود. «لِنُرِيَهُ مِنْ آياتِنا»
بنابراين شايد آيات مذكور اين مطلب را دنبال مىكنند كه:
اى پيامبر! به مردم بگو: علىّ بن ابيطالب خبر بزرگى است كه برخى از شما مسلمانان از او
«1». كافى، ج 8، ص 30.
جلد 8 - صفحه 124
اعراض مىكنيد (و به سراغ ديگرى مىرويد).
من از عالم بالا بىخبر بودم آنگاه كه مردم بر ولايت او مخاصمه مىكردند ولى در سفر معراج، امامت على بن ابيطالب مطرح و تثبيت شد و فكر نكنيد امامت او نظر شخصى من است، هر چه هست وحى الهى است.
البتّه اين معنا با استمداد از روايات متعدّد و رهنمود تفسير اطيبالبيان استفاده شد ولى تفاسير ديگر اين آيه را مقدّمهى آيات بعد در مورد آفرينش آدم دانستهاند.
پیام ها
1- وظيفه و جايگاه پيامبر بايد به مردم اعلام شود. «قُلْ»
2- جايى كه غفلت همه را فراگرفته، بايد از زاويهى انذار سخن گفت. «إِنَّما أَنَا مُنْذِرٌ»
3- انسان با خطرها و آسيبهايى روبرو است كه بواسطه انذار انبيا مىتواند رهائى يابد. «أَنَا مُنْذِرٌ»
4- نقش هشدار و انذار در تربيت، بيش از نقش بشارت است. «أَنَا مُنْذِرٌ»
5- انذار، زمانى مؤثّر است كه از سرچشمهى قدرت باشد. «أَنَا مُنْذِرٌ- الْواحِدُ الْقَهَّارُ»
6- اقتدار، در سايهى وحدت است. «الْواحِدُ الْقَهَّارُ» (در قرآن شش مورد كلمهى قهار آمده كه در كنار همهى آنها كلمهى واحد است).
7- همه هستى تحت يك مديريّت و اراده است. «الْواحِدُ الْقَهَّارُ رَبُّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ»
8- خداوند تمام هستى را پرورش مىدهد و همه را رو به كمال مىبرد. «رَبُّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما بَيْنَهُمَا»
9- مربّى بايد هم قدرت داشته باشد و هم رحمت. رَبُ ... الْعَزِيزُ الْغَفَّارُ
10- اقبال يا اعراض مردم نشانهى حقّانيّت يا بطلان امرى نيست. «هُوَ نَبَأٌ عَظِيمٌ أَنْتُمْ عَنْهُ مُعْرِضُونَ»
جلد 8 - صفحه 125
11- در تبليغ و هدايت مردم از روشهاى روشن و بدون ابهام استفاده كنيد.
«نَذِيرٌ مُبِينٌ»
پانویس
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
