آیه 48 سوره روم
| <<47 | آیه 48 سوره روم | 49>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
خدا آن کسی است که بادها را میفرستد که ابر را در فضا برانگیزد پس به هر گونه که مشیّتش تعلق گیرد در اطراف آسمان متصل و منبسط کند و باز متفرق گرداند، آن گاه باران را بنگری که قطره قطره از درونش بیرون ریزد، و چون آن را به (کشتزار و صحرای) هر قومی از بندگانش که بخواهد فرو بارد به یک لحظه آن قوم مسرور و شادمان گردند.
خداست که بادها را می فرستد تا ابری را برمی انگیزد، پس آن را در آسمان آن گونه که بخواهد می گستراند و به صورت بخش بخش و پاره های مختلف در می آورد، پس باران را می بینی که از لابه لای آن بیرون می آید و چون آن را به هرکس از بندگانش که بخواهد می رساند، آن گاه شادمان و خوشحال می شوند.
خدا همان كسى است كه بادها را مىفرستد و ابرى برمىانگيزد و آن را در آسمان -هر گونه بخواهد- مىگستراند و انبوهش مىگرداند، پس مىبينى باران از لابلاى آن بيرون مىآيد. و چون آن را به هر كس از بندگانش كه بخواهد، رسانيد، بناگاه آنان شادمانى مىكنند.
خداست كه بادها را مىفرستد تا ابرها را برانگيزد و چنان كه خواهد بر آسمان بگسترد، و آن را پارهپاره كند و بينى كه باران از خلال ابرها بيرون مىآيد. و چون باران را به هر كه خواهد از بندگانش برساند شادمان شوند،
خداوند همان کسی است که بادها را میفرستد تا ابرهایی را به حرکت در آورند، سپس آنها را در پهنه آسمان آن گونه که بخواهد میگستراند و متراکم میسازد؛ در این هنگام دانههای باران را میبینی که از لا به لای آن خارج میشود، هنگامی که این (باران حیاتبخش) را به هر کس از بندگانش که بخواهد میرساند، ناگهان خوشحال میشوند...
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
- تثير: ثور: پراكنده شدن. اثاره: پراكندن و به حركت در آوردن «تثير»: حركت مىدهد.
- كسفا: قطعهها و تكهها. كسف (بر وزن جسر و عنب) جمع كسفه به معنى تكه است.
- ودق: (بر وزن عقل) به معنى باران است.
- خلال: خلل (بر وزن فرس) فاصله و گشادگى ميان دو چيز، جمع آن خلال است.
- يستبشرون: استبشار: طلب شادى و يافتن يا دانستن چيزى كه شاد مىكند «يستبشرون»: شاد مىشوند.[۱]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
اللَّهُ الَّذِي يُرْسِلُ الرِّياحَ فَتُثِيرُ سَحاباً فَيَبْسُطُهُ فِي السَّماءِ كَيْفَ يَشاءُ وَ يَجْعَلُهُ كِسَفاً فَتَرَى الْوَدْقَ يَخْرُجُ مِنْ خِلالِهِ فَإِذا أَصابَ بِهِ مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ إِذا هُمْ يَسْتَبْشِرُونَ «48»
خداوند كسى است كه بادها را مىفرستد و ابرى برمىانگيزد و آن را در آسمان، هر گونه بخواهد مىگستراند و آن را بخش بخش مىكند، پس مىبينى كه باران از لابلاى آن (ابر) بيرون مىآيد. پس هرگاه آن (باران) رابه هر كس از بندگانش كه بخواهد برساند، به ناگاه آنان شادمان گردند.
«1». اعراف، 128.
جلد 7 - صفحه 214
نکته ها
كلمهى «كسف» جمع «كسفه» به معناى قطعه و مراد از آن پارههاى ابر است.
«ودق» هم به ذرّات كوچك گفته مىشود و مراد از آن در اينجا قطراتِ باران است.
پیام ها
1- تحوّلات طبيعى، نشانهى قدرت، حكمت و تدبير خداست. اللَّهُ الَّذِي يُرْسِلُ ...
2- ارادهى الهى از طريق اسباب طبيعى محقّق مىشود. «يُرْسِلُ الرِّياحَ فَتُثِيرُ سَحاباً»
3- براى تشكيل ابرها، بادهاى متعدّدى از جناحهاى سرد و گرم نقش دارند.
( «الرِّياحَ»، به صورت جمع آمده است.)
4- از فوائد باد، زمينهسازى براى نزول باران است. يُرْسِلُ الرِّياحَ ... فَتَرَى الْوَدْقَ
5- حركت ابرها و بارش بارانها، با اراده و خواست خداست. «كَيْفَ يَشاءُ»
پانویس
- ↑ تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی ،ج8، ص: 222
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
