آیه 41 سوره صافات

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مشاهده آیه در سوره

أُولَٰئِكَ لَهُمْ رِزْقٌ مَعْلُومٌ

مشاهده آیه در سوره


<<40 آیه 41 سوره صافات 42>>
سوره : سوره صافات (37)
جزء : 23
نزول : مکه

ترجمه های فارسی

آنان را (در بهشت ابد) روزی جسمانی و روحانی (بی حساب) معیّن است.

برای آنان رزق و روزی معین و ویژه‌ای است،

آنان روزىِ معيّن خواهند داشت.

كه آنها راست رزقى معين،

برای آنان [= بندگان مخلص‌] روزی معیّن و ویژه‌ای است،

ترجمه های انگلیسی(English translations)

For such there is a known provision

For them is a known sustenance,

For them there is a known provision,

For them is a Sustenance determined,

معانی کلمات آیه

«مَعْلُومٌ»: مشخّص. ویژه. یعنی دارای صفات مخصوص به خود. مراد مواهب توصیف ناشدنی و غیرقابل درک بهشت است.

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

وَ ما تُجْزَوْنَ إِلَّا ما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ «39» إِلَّا عِبادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ «40»

و جز آن چه انجام داده‌ايد، كيفر نمى‌بينيد. مگر بندگان خالص شده‌ى خدا (كه از كيفر بر كنارند).

أُولئِكَ لَهُمْ رِزْقٌ مَعْلُومٌ «41» فَواكِهُ وَ هُمْ مُكْرَمُونَ «42»

آنانند كه برايشان رزق معلوم است. انواع ميوه‌ها و آنان مورد احترامند.

فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ «43» عَلى‌ سُرُرٍ مُتَقابِلِينَ «44»

در باغ‌هاى پر نعمت (بهشت). بر تخت‌هايى در برابر يكديگر (تكيه زده‌اند).

جلد 8 - صفحه 28

نکته ها

«مخلِص» به افرادى گفته مى‌شود كه از انواع شرك و ريا و نفاق دورى مى‌كنند و خود را بنده‌ى خدا قرار مى‌دهند، امّا «مخلَص» به افرادى گفته مى‌شود كه به خاطر كمالاتى كه دارند خداوند آنان را خالص كرده و برمى‌گزيند.

پیام ها

1- كيفرهاى الهى عادلانه است. «وَ ما تُجْزَوْنَ إِلَّا ما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ» (آرى عذاب دردناك قيامت تجسم همان رفتار شرك آلود و استكبارى در دنياست).

2- در كنار تهديد، بشارت لازم است. «إِلَّا عِبادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ»

3- آنچه سبب برگزيدگى انسان نزد خداوند مى‌شود، بندگى است. «إِلَّا عِبادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ»

4- پاداش متناسب و برابر براى خلافكاران است، امّا پاداش بندگان برگزيده خدا فراتر از عملكردشان است. «وَ ما تُجْزَوْنَ إِلَّا ما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ إِلَّا عِبادَ اللَّهِ»

5- در بهشت، كاميابى مادى و معنوى در كنار هم قرار دارند. فَواكِهُ‌ ... مُكْرَمُونَ‌

6- ديدار اولياى خداوند، يكى از لذّت‌هاى معنوى بهشت است. «سُرُرٍ مُتَقابِلِينَ»

7- در تقابل‌هاى دنيوى گاهى خصومت است، ولى در تقابل‌هاى اخروى بزم خوش و لذّت است. «عَلى‌ سُرُرٍ مُتَقابِلِينَ»

8- كاميابى بهشتيان همه جانبه است:

الف) برگزيدگى خدا «مخلصين» (برگزيدگان خدا از مقامى بس والا برخوردارند. «أُولئِكَ» براى اشاره به دور و نشانه مقام والاى آنان است.)

ب) رزق‌ «مَعْلُومٌ» كه به فرموده امام باقر عليه السلام خدمت گزاران بهشتى آن را مى‌دانند و آن را براى اولياى خدا قبل از آنكه درخواست كنند مى‌آورند. «1»

ج) مادى و معنوى بودن رزق. «فَواكِهُ وَ هُمْ مُكْرَمُونَ»

«1». تفسير نورالثقلين.

جلد 8 - صفحه 29

د) جايگاهى نيكو. «جَنَّاتِ النَّعِيمِ»

ه) حضور در جمع دوستان بهشتى همراه با انس و محبت و بزم خوش.



پانویس

منابع

مسابقه از خطبه ۱۱۴ نهج البلاغه