آیه 37 سوره صافات
| <<36 | آیه 37 سوره صافات | 38>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
(چنین نیست که آنها پنداشتند) بلکه (محمّد صلی الله علیه و آله پیغمبر بزرگی است که برای تعلیم و هدایت خلق عالم) با برهان روشن حق آمد و (حجت و معجزاتش) صدق پیغمبران پیشین را نیز اثبات کرد.
[چنین نیست که میپندارید] بلکه او حق را آورده و پیامبران را تصدیق کرده است.
ولى نه! [او] حقيقت را آورده و فرستادگان را تصديق كرده است.
نه، آن پيامبر حق را آورد و پيامبران پيشين را تصديق كرد.
چنین نیست، او حقّ را آورده و پیامبران پیشین را تصدیق کرده است!
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
«الْحَقِّ»: مراد آئین اسلام است که عین حقیقت است.
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
إِنَّا كَذلِكَ نَفْعَلُ بِالْمُجْرِمِينَ «34»
همانا ما با مجرمان اين گونه رفتار مىكنيم.
إِنَّهُمْ كانُوا إِذا قِيلَ لَهُمْ لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ يَسْتَكْبِرُونَ «35»
آنان كه هرگاه برايشان «لا اله الا اللّه» گفته مىشد، تكبر مىورزيدند.
وَ يَقُولُونَ أَ إِنَّا لَتارِكُوا آلِهَتِنا لِشاعِرٍ مَجْنُونٍ «36» بَلْ جاءَ بِالْحَقِّ وَ صَدَّقَ الْمُرْسَلِينَ «37»
و مىگفتند: آيا ما به خاطر شاعرى ديوانه خدايانمان را رها كنيم؟ (هرگز چنين نيست) بلكه او حقّ آورده و انبيا (پيشين) را تصديق نموده است.
إِنَّكُمْ لَذائِقُوا الْعَذابِ الْأَلِيمِ «38»
شما (نيز به خاطر اين روحيهى استكبارى و تهمتها و لجاجتها) عذاب دردناك الهى را خواهيد چشيد.
پیام ها
1- سنّت عدل الهى نسبت به مجازات مجرمان يكسان است. «إِنَّا كَذلِكَ نَفْعَلُ بِالْمُجْرِمِينَ»
2- ريشهى عذاب، جرم انسانهاست. «نَفْعَلُ بِالْمُجْرِمِينَ»
3- نشانهى مجرم، داشتن روحيهى استكبارى در برابر توحيد است. «يَسْتَكْبِرُونَ»
4- پيامبران، مردم را به سوى خدا مىخواندند نه خود. «قِيلَ لَهُمْ لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ»
5- تهمت و تحقير ديگران و تعصب بر عقايد خرافى، نشانه استكبار است. يَسْتَكْبِرُونَ وَ يَقُولُونَ ... لِشاعِرٍ مَجْنُونٍ
جلد 8 - صفحه 27
6- تكبّر، فكر انسان را واژگون مىكند. (عاقلترين مردم را ديوانه و بتهاى سنگى را خدا مىپندارد). «آلِهَتِنا لِشاعِرٍ مَجْنُونٍ»
7- تهمتها را بايد پاسخ داد. «بَلْ جاءَ بِالْحَقِّ»
8- سخنان پيامبر اسلام و شعار لا اله الا اللّه جاذبه شديدى در فطرتها ايجاد مىكرد. (تهمت شاعر به خاطر جذّابيّت سخنان حضرت بود). «لِشاعِرٍ»
9- مشركان معبودهاى متعدّدى داشتند. «آلِهَتِنا»
10- تعاليم همه انبيا يكى است و تمام انبيا به توحيد و حقّ دعوت مىكردند و پيامبر اسلام نيز آنان را تصديق مىكرد. «وَ صَدَّقَ الْمُرْسَلِينَ»
11- هم خود اهل حقّ باشيد و هم حقّانيّت ديگران را تصديق كنيد. «جاءَ بِالْحَقِّ وَ صَدَّقَ الْمُرْسَلِينَ»
12- كيفر كسانى كه از روى آگاهى، قرآن را شعر و پيامبر را مجنون مىخواندند، عذاب دردناك است. «الْعَذابِ الْأَلِيمِ»
پانویس
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
