آیه 36 سوره الرحمن

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مشاهده آیه در سوره

فَبِأَيِّ آلَاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ

مشاهده آیه در سوره


<<35 آیه 36 سوره الرحمن 37>>
سوره : سوره الرحمن (55)
جزء : 27
نزول : مدینه

ترجمه های فارسی

(الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار می‌کنید؟

پس کدامیک از نعمت های پروردگارتان را انکار می کنید؟

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را منكريد؟

پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

پس کدامین نعمتهای پروردگارتان را انکار می‌کنید؟!

ترجمه های انگلیسی(English translations)

So which of your Lord’s bounties will you both deny?

Which then of the bounties of your Lord will you deny?

Which is it, of the favours of your Lord, that ye deny?

Then which of the favours of your Lord will ye deny?


تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

يُرْسَلُ عَلَيْكُما شُواظٌ مِنْ نارٍ وَ نُحاسٌ فَلا تَنْتَصِرانِ «35»

آن روز شعله‌اى از آتش و مس گداخته بر شما فرومى‌ريزد، پس نمى‌توانيد تقاضاى يارى كنيد.

فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ «36»

پس كدام يك از نعمت‌هاى پروردگارتان را انكار مى‌كنيد؟

نکته ها

«شُواظٌ» به معناى شعله‌هاى عظيم و سهمگين آتش است و «نُحاسٌ» به معناى مس مذابّ و گداخته.

قيامت در اين آيات، بدين گونه تصوير شده است:

از يك سو خداوند با عنايت ويژه حسابرسى مى‌كند. «سَنَفْرُغُ لَكُمْ»

از سوى ديگر انسان هيچ راه فرارى ندارد. إِنِ اسْتَطَعْتُمْ أَنْ تَنْفُذُوا ... فَانْفُذُوا

از سوى ديگر انواع عذاب از هر سوى فرو مى‌ريزد. يُرْسَلُ عَلَيْكُما شُواظٌ ... وَ نُحاسٌ‌

از سوى ديگر هيچ‌كس نمى‌تواند كمك بگيرد. «فَلا تَنْتَصِرانِ»

آن كس‌كه از ارسال پيامبران سودى نبرده است، «يُرْسِلَ رَسُولًا» «1» و آن كس كه از ارسال نعمت‌هاى مادى بهره درستى نگرفته است، «يُرْسِلِ السَّماءَ عَلَيْكُمْ مِدْراراً»* «2»، «يُرْسِلُ الرِّياحَ بُشْراً»* «3» چنين انسانى بايد منتظر ارسال عذاب با مس گداخته باشد.

«1». شورى، 51.

«2». هود، 52.

«3». نمل، 63.

جلد 9 - صفحه 398

«يُرْسَلُ عَلَيْكُما شُواظٌ مِنْ نارٍ وَ نُحاسٌ»

پیام ها

1- در قيامت، آتش و مس گداخته مانع فرار تكذيب كنندگان خواهد بود. «يُرْسَلُ عَلَيْكُما شُواظٌ مِنْ نارٍ وَ نُحاسٌ فَلا تَنْتَصِرانِ»

2- جن نيز با آنكه نژادش از آتش است، امّا مثل انسان از آتش آسيب‌پذير است. «يُرْسَلُ عَلَيْكُما شُواظٌ مِنْ نارٍ»

3- آگاهى از عذاب‌هاى آينده، نعمتى است، زيرا باعث دورى از گناه مى‌گردد.

«فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ»



پانویس

منابع

مسابقه از خطبه ۱۱۴ نهج البلاغه