آیه 31 سوره حج
| <<30 | آیه 31 سوره حج | 32>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
و خاص و خالص بیهیچ شائبه شرک خدا را پرستید، و هر کس به خدا شرک آرد (در عجز و بیچارگی) بدان ماند که از آسمان درافتد و مرغان (در فضا) بدنش را به منقار (قطعه قطعه) بربایند یا بادی تند او را به مکانی دور (از هر وسیله نجات) درافکند.
در حالی که برای خدا حق گرا باشید [و در مناسک حج] به او شرک نورزید. و هر کس به خدا شرک ورزد، گویا چنان است که از آسمان سقوط کرده و پرندگان [شکاری] او را می ربایند، یا باد او را به جایی دور دست می اندازد.
در حالى كه گروندگان خالص به خدا باشيد؛ نه شريكگيرندگان [براى] او! و هر كس به خدا شرك ورزد چنان است كه گويى از آسمان فرو افتاده و مرغان [شكارى] او را ربودهاند يا باد او را به جايى دور افكنده است.
روى آوردگان به خدا باشيد و شرك نياوردگان به او؛ و هر كس كه به خدا شرك آورد، چونان كسى است كه از آسمان فروافتد و مرغ او را بربايد يا بادش به مكانى دور اندازد.
(برنامه و مناسک حج را انجام دهید) در حالی که همگی خالص برای خدا باشد! هیچ گونه همتایی برای او قائل نشوید! و هر کس همتایی برای خدا قرار دهد، گویی از آسمان سقوب کرده، و پرندگان (در وسط هوا) او را میربایند؛ و یا تندباد او را به جای دوردستی پرتاب میکند!
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
- حنفاء: حنف (بر وزن شرف): ميل بحق. حنيف: مايل به حق يعنى موحّد. جمع آن حنفاء است.
- خر: خرّ و خرور: سقوط توأم با صدا «خر»: ساقط شد.
- تخطفه: خطف: ربودن «تخطفه» مىربايد او را،
- تهوى: هوىّ (بضم هاء و فتح آن) به معنى فرود آمدن است «هوى الشيء هويا: سقط من علو الى اسفل». «تهوى به الريح»: ساقط مىكند او را باد.
- سيحق: سحق (بضمّ- س): دورى (و بفتح آن): كوبيدن و از بين بردن در صحاح گفته: «السحق: البعد» مكان سحيق به معنى مكان دور است.[۱]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
حُنَفاءَ لِلَّهِ غَيْرَ مُشْرِكِينَ بِهِ وَ مَنْ يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَكَأَنَّما خَرَّ مِنَ السَّماءِ فَتَخْطَفُهُ الطَّيْرُ أَوْ تَهْوِي بِهِ الرِّيحُ فِي مَكانٍ سَحِيقٍ «31»
(مراسم حج را انجام دهيد) در حالى كه همگى خالص براى خدا باشيد و هيچ گونه شركى به خداوند نورزيد، و هر كس به خدا شرك ورزد، گويى از آسمان سقوط كرده و پرندهاى در فضا او را مىربايد، يا باد او را به مكانى دور پرتاب مىكند.
نکته ها
«حُنَفاءَ» جمع حنيف، به معناى كسى است كه پيرو دين حقّ باشد.
«خطف» به معناى ربودن سريع و «سَحِيقٍ» به معناى دور است.
توحيد، به همه چيز ارزش مىدهد و شرك، ارزش را از بهترين موجودات سلب مىكند.
هُدهُد- كه به پروردگار جهان، ايمان داشت- به خاطر سوز و علاقهاى كه براى هدايت مردم مشرك داشت، به جايى رسيد كه واسطه هدايت يك منطقه شد ولى انسان به خاطر شرك، طورى سقوط مىكند كه خوراك پرنده مىشود.
جلد 6 - صفحه 40
مثالهاى قرآن، در هيچ زمان و مكانى كهنه نمىشود، هم طبيعى است و هم قابل فهم.
«فَكَأَنَّما خَرَّ مِنَ السَّماءِ»
پیام ها
1- قربانى، طواف، وفاى به نذر وهمهى اعمال تنها براى خدا باشد. «حُنَفاءَ لِلَّهِ»
2- جز خدا به هر قدرتى وصل شويم، پايانش سقوط است، حتّى ابرقدرتها.
وَ مَنْ يُشْرِكْ ... خَرَّ مِنَ السَّماءِ
3- شرك، از هيچ كس بخشوده نيست. «وَ مَنْ يُشْرِكْ»
4- توحيد و اخلاص، مانند حضور در آسمان است و شرك، همچون سقوط از آسمان و طعمه پرندگان شدن. «خَرَّ مِنَ السَّماءِ»
5- ميان جدا شدن از خدا و سقوط كردن و طعمه صيّادان شدن، لحظهاى فاصله نيست. «فَتَخْطَفُهُ» (حرف فاء و كلمهى «خطف»)
6- مقدّسترين كارها (طواف)، در مقدّسترين مكانها (مسجدالحرام) و در مقدّسترين ايّام (عيد قربان)، اگر با اخلاص همراه نباشد، عاقبتش سقوط است نه رشد. وَ مَنْ يُشْرِكْ ... خَرَّ مِنَ السَّماءِ
7- اخلاص، انسان را در برابر بادها و طوفانها بيمه ونداشتن اخلاص انسان را در مسير طوفانها قرار مىدهد. «أَوْ تَهْوِي بِهِ الرِّيحُ»
8- شرك، گرچه كم يا در يك لحظه باشد، هيچ سرمايهاى را باقى نمىگذارد. «خَرَّ مِنَ السَّماءِ- فِي مَكانٍ سَحِيقٍ»
پانویس
- ↑ تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی، ج7، ص37-38
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
