آیه 29 سوره مدثر
| <<28 | آیه 29 سوره مدثر | 30>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
آن آتش بر آدمیان رو نماید (و خرمن گنهکاران را به باد دهد).
پوست بدن را [همه جانبه] دگرگون می کند؛
پوستها را سياه مىگرداند.
سوزاننده پوست است.
پوست تن را بکلّی دگرگون میکند!
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
- لواحة: تلويح: تغيير رنگ به سياهى يا سرخى «لوحته الشمس تلويحا» آفتاب رنگ او را تغيير داد.
- بشر: جمع بشره است به معنى ظاهر پوست بدن.[۱]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
سَأُصْلِيهِ سَقَرَ «26» وَ ما أَدْراكَ ما سَقَرُ «27» لا تُبْقِي وَ لا تَذَرُ «28» لَوَّاحَةٌ لِلْبَشَرِ «29» عَلَيْها تِسْعَةَ عَشَرَ «30»
زود است كه او را به سقر درآورم. و تو نمىدانى كه سقر چيست. نه باقى گذارد و نه رها كند. پوست رابه شدّت دگرگون كند. بر آن (دوزخ) نوزده نفر (از فرشتگان عذاب) گماشته شدهاند.
نکته ها
«سَقَرَ» از نامهاى دوزخ و در اصل به معناى ذوب شدن در برابر حرارت خورشيد است. «1»
«لواح» و «تلويح» به معناى تغيير رنگ به سياهى يا سرخى است.
«بشر» جمع «بشرة» به معناى ظاهر پوست است.
در تاريخ آمده است، هنگامى كه ابوجهل شنيد كه دوزخ نوزده مأمور دارد، به يارانش گفت:
هر ده نفر از شما يكى از آنها را مغلوب كند. يكى از زورمندان قريش گفت: من هفده نفر آنها را مغلوب مىكنم و شما دو نفر بقيه را مغلوب كنيد. «2»
بعضى گفتهاند: مراد از آيه «لا تُبْقِي وَ لا تَذَرُ» آن است كه آتش دوزخ نه مىميراند و نه زنده نگه مىدارد، نظير آيه «لا يَمُوتُ فِيها وَ لا يَحْيى» «3»* و نظير آيه «كُلَّما نَضِجَتْ جُلُودُهُمْ بَدَّلْناهُمْ جُلُوداً» «4»
«1». مفردات راغب.
«2». تفسير مجمع البيان.
«3». اعلى، 13.
«4». نساء، 59.
جلد 10 - صفحه 290
پیام ها
1- حقيقت دوزخ، به جز از راه وحى، قابل درك نيست. «وَ ما أَدْراكَ ما سَقَرُ»
2- آتش دوزخ، هم فراگير است: «لا تُبْقِي»، هم خاموش نشدنى است. «لا تَذَرُ»
3- معاد جسمانى است. «لَوَّاحَةٌ لِلْبَشَرِ»
4- كيفر كسى كه وحى الهى را دگرگون جلوه دهد و در سيماى سحر به مردم معرّفى كند، دگرگون شدن پوست بدنش با آتش دوزخ است. «لَوَّاحَةٌ لِلْبَشَرِ»
5- وقتى يك فرشته مىتواند جان همه مردم را بگيرد و وقتى دو فرشته مىتوانند شهر لوط را زير و رو و همه اهل آن را هلاك كنند، نوزده فرشته مىتوانند مسئول عذاب همه مجرمان باشند. «عَلَيْها تِسْعَةَ عَشَرَ»
پانویس
- ↑ فسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی، ج11، ص424
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
