آیه 26 سوره فاطر

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مشاهده آیه در سوره

ثُمَّ أَخَذْتُ الَّذِينَ كَفَرُوا ۖ فَكَيْفَ كَانَ نَكِيرِ

مشاهده آیه در سوره


<<25 آیه 26 سوره فاطر 27>>
سوره : سوره فاطر (35)
جزء : 22
نزول : مکه

ترجمه های فارسی

من هم از آن کافران مؤاخذه شدید کردم پس (بنگر که) قهر و عذاب من چگونه (و چه سخت) بود.

سپس کافران را [به سبب کفرشان به عذابی سخت] گرفتیم؛ پس کیفر من چگونه بود؟!

آنگاه كسانى را كه كافر شده بودند فرو گرفتم؛ پس چگونه بود كيفر من؟

سپس آنهايى را كه كفر مى‌ورزيدند فروگرفتم. عقوبت من چگونه بود؟

سپس من کافران را (بعد از اتمام حجّت) گرفتم (و سخت مجازات کردم)؛ مجازات من نسبت به آنان چگونه بود؟!

ترجمه های انگلیسی(English translations)

Then I seized the faithless. So how was My rebuttal!

Then did I punish those who disbelieved, so how was the manifestation of My disapproval?

Then seized I those who disbelieved, and how intense was My abhorrence!

In the end did I punish those who rejected Faith: and how (terrible) was My rejection (of them)!

معانی کلمات آیه

  • نكير: انكار كردن، آن به معنى عذاب است كه نتيجه انكار اعمال قبيح از جانب خداست، آن در تقدير «نكيرى» و اضافه بياء متكلّم مى‏‌باشد.[۱]

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

وَ إِنْ يُكَذِّبُوكَ فَقَدْ كَذَّبَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ جاءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّناتِ وَ بِالزُّبُرِ وَ بِالْكِتابِ الْمُنِيرِ «25»

و اگر تو را تكذيب مى‌كنند (نگران مباش، زيرا) بدون شك كفّارى كه پيش از آنان بودند نيز (انبيا را) تكذيب نمودند، پيامبرانشان همراه با معجزه‌ها و دلايل آشكار و نوشته‌ها و كتاب روشنگر به سراغشان آمدند (امّا آنان ايمان نياوردند).

تفسير نور(10جلدى)، ج‌7، ص: 492

ثُمَّ أَخَذْتُ الَّذِينَ كَفَرُوا فَكَيْفَ كانَ نَكِيرِ «26»

سپس كسانى را كه كفر ورزيدند (به مؤاخذه و مجازات) گرفتم، پس كيفر من چگونه است؟

نکته ها

«زبر» جمع «زبور» به معناى كتاب‌هايى است كه از نوعى برجستگى برخوردار باشد.

پیام ها

1- آشنايى با مشكلات ديگران، مايه‌ى تسلّى انسان است. «إِنْ يُكَذِّبُوكَ فَقَدْ كَذَّبَ»

2- انبيا، بهترين ابزار هدايت را با خود داشتند. «البينات- الزبر- الكتاب»

3- تكذيب انبيا از روى عمد و لجاجت و با علم و آگاهى از محتواى دعوت آنان بوده است. كَذَّبَ الَّذِينَ‌ ... جاءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّناتِ وَ بِالزُّبُرِ وَ بِالْكِتابِ الْمُنِيرِ

4- قهر خداوند، بعد از اتمام حجت است. جاءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ‌ ... ثُمَّ أَخَذْتُ‌

5- بيان قهر و قدرت خداوند در كيفر كفّار، مايه‌ى تسلّى مؤمنان و پيروان حقّ است. «ثُمَّ أَخَذْتُ»

6- قهر خداوند، گاهى در دنياست. «ثُمَّ أَخَذْتُ الَّذِينَ كَفَرُوا» (كفّار گمان نكنند رها و مورد غفلت هستند.)

7- كفر، عامل هلاكت است. «أَخَذْتُ الَّذِينَ كَفَرُوا»

8- مانور قدرت، لازم است. عذاب كافران، هراس‌انگيز و شگفت‌انگيز بوده است. «فَكَيْفَ كانَ نَكِيرِ»

9- از سرنوشت جوامع كفرپيشه عبرت بگيريد. «فَكَيْفَ كانَ نَكِيرِ»

تفسير نور(10جلدى)، ج‌7، ص: 493



پانویس

  1. تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی، ج9، ص28

منابع

مسابقه از خطبه ۱۱۴ نهج البلاغه