آیه 63 سوره الرحمن
| <<62 | آیه 63 سوره الرحمن | 64>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
ترجمه های فارسی
(الا ای جنّ و انس) کدامین نعمتهای خدایتان را انکار میکنید؟
پس کدامیک از نعمت های پروردگارتان را انکار می کنید؟
پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را منكريد؟
پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را انكار مىكنيد؟
پس کدامین نعمتهای پروردگارتان را انکار میکنید؟!
ترجمه های انگلیسی(English translations)
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ مِنْ دُونِهِما جَنَّتانِ «62» فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ «63»
و پايينتر از آن دو باغ، دو باغ ديگر هست. پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را انكار مىكنيد؟
«1». نحل، 126.
«2». محمّد، 7.
«3». صف، 5.
«4». امالى طوسى، ج 2، ص 182.
تفسير نور(10جلدى)، ج9، ص: 409
مُدْهامَّتانِ «64» فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ «65»
(آن دو باغ) از شدّت سرسبزى به سياهى مىماند. پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را انكار مىكنيد؟
فِيهِما عَيْنانِ نَضَّاخَتانِ «66» فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ «67»
در آن دو باغ، دو چشمه جوشان است. پس كدام يك از نعمتهاى پروردگارتان را انكار مىكنيد؟
نکته ها
«دون»، گاهى به معنى غير است و گاهى به معناى پائين. لذا براى آيه «وَ مِنْ دُونِهِما جَنَّتانِ» دو معنا مطرح شده است:
الف) غير از آن دو بهشت، دو بهشت ديگر نيز هست.
ب) براى اولياى خدا، آن دو بهشت است كه گفته شد: وَ لِمَنْ خافَ ... جَنَّتانِ امّا براى مؤمنان عادّى دو بهشت ديگر است كه پايينتر از بهشت اولياى خداست. «1»
«مدهامة» از ريشه «دهم» و باب «ادهيمام» به معناى سياهىِ شديد است و در اينجا منظور باغ و بستانى است كه از شدّت سبزى به سياهى مىزند. «نضاخ» به معناى فوران كننده و جوشان است.
در حديث آمده است كه آب و سبزه و روى نيكو، نشاط و شادابى مىآورد. «2» شاعر اين حديث را به شعر در آورده است:
ثلاثةٌ يُذهبن عن قلب الحَزن
الماءُ و الخَضراءُ و الوجهُ الحَسن
سه چيز است كه حزن و اندوه را از قلب مىزدايد: آب، سبزى و سيماى نيكو.
در اين آيات هر سه مورد در ميان نعمتهاى بهشتى مطرح شده است: آب، «عَيْنانِ نَضَّاخَتانِ» سبزى، «مُدْهامَّتانِ» و صورت زيبا. «كَأَنَّهُنَّ الْياقُوتُ وَ الْمَرْجانُ»
«1». تفسير برهان.
«2». بحار، ج 59، ص 144.
جلد 9 - صفحه 410
پیام ها
1- درختان بهشتى همواره سرسبز و شاداب هستند. «مُدْهامَّتانِ»، (رنگ سبز براى شاداب سازى محيط مفيد است)
2- قرآن به رنگ سبز، توجّه دارد. «مُدْهامَّتانِ»
3- بهترين لذتها، لذّت مشاهده مناظر طبيعى است. «عَيْنانِ نَضَّاخَتانِ»
4- آب، يك نعمت است و جوشش آن نعمتى ديگر. «عَيْنانِ نَضَّاخَتانِ»
5- جوشش چشمهها، «نَضَّاخَتانِ» همراه با جريان نهرها، «تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ»* و وجود آبشارها، «وَ ماءٍ مَسْكُوبٍ» و تنوّع نهرهايى از شير و عسل و شراب و آب، نعمتهايى غير قابل وصف هستند. «فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ»
پانویس
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
