زایرای شوشتری

این صفحه مدخلی از اثر آفرینان است

(احتمالا تصرف اندکی صورت گرفته است)

عبدالمحمد زایرای شوشتری (متوفای ۱۱۲۶ ق)، شاعر قرن ۱۲ هجری است. وى شاگرد ملا كاسبى، معروف به محبعلى بوده و با مشاهیر شعراى زمان خود چون میرزا طاهر وحید، شفیعاى اثر، میر نجات، نجیباى كاشى و میرزا هادى شرر شیرازى معاصر و معاشر بوده است. زایرا در مدح واخشتوخان و حسین پاشاى بصرى و سایر معاریف آن عصر قصایدى دارد.

وى داراى «دیوان» شعر بود. از اشعار اوست:

قرب حق با خودى از ترك تعلق نشود نیست ممكن كه ز یك نفى برآید اثبات

منابع

• انجمن مفاخر فرهنگی، اثرآفرینان، ج۳، ص۱۵۳.

شعر فارسی
	شعرشناسی	* شعر * علم عروض * قافیه * تخلص * دیوان * مصراع * بیت * مقفا * قالب * مطلع * تغزل * بحور شعری
	قالب‌های شعر	*مثنوی * قصیده * غزل * مسمط * مستزاد * ترجیع‌بند * ترکیب‌بند * قطعه * رباعی
	سبک‌های شعر فارسی	* سبک خراسانی * سبک عراقی * سبک هندی * سبک بازگشت ادبی * شعر نو
	شاعران پارسی گو:	همه*قرن 4 * قرن 5 * قرن 6 * قرن 7 * قرن 8 * قرن 9 * قرن 10 * قرن 11 * قرن 12 * قرن 13 * قرن 14