آیه 15 سوره غاشیه

از دانشنامه‌ی اسلامی
نسخهٔ تاریخ ‏۲۲ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۰۱ توسط Quran (بحث | مشارکت‌ها) (جایگزینی تفاسیر)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مشاهده آیه در سوره

وَنَمَارِقُ مَصْفُوفَةٌ

مشاهده آیه در سوره


<<14 آیه 15 سوره غاشیه 16>>
سوره : سوره غاشیه (88)
جزء : 30
نزول : مکه

ترجمه های فارسی

و مسند و بالشهای لطیف مرتب داشته‌اند.

و [دیگر از نعمت هایش] بالش هایی پهلوی هم چیده [برای تکیه زدن بهشتی ها] ست

و بالشهايى پهلوى هم [چيده‌].

و بالشهايى در كنار هم چيده،

و بالشها و پشتیهای صف‌داده شده،

ترجمه های انگلیسی(English translations)

and cushions laid out in an array,

And cushions set in a row,

And cushions ranged

And cushions set in rows,

معانی کلمات آیه

  • نمارق: نمرق و نمرقه: پشتى «النمرق: الوسادة» جمع آن نمارق است‏ نَمارِقُ مَصْفُوفَةٌ پشتى‌‏هاى صف كشيده.[۱]

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)

فِيها عَيْنٌ جارِيَةٌ «12» فِيها سُرُرٌ مَرْفُوعَةٌ «13» وَ أَكْوابٌ مَوْضُوعَةٌ «14» وَ نَمارِقُ مَصْفُوفَةٌ «15» وَ زَرابِيُّ مَبْثُوثَةٌ «16»

«12» در آنجا چشمه‌اى جارى است. «13» در آنجا تختهايى است برافراشته. «14» و سبوهايى چيده شده «15» و بالشهايى رديف شده «16» و فرش‌هايى گسترده شده.

نکته ها

كلمه‌ «عَيْنٌ» به معناى چشمه، بر يك يا چند چشمه قابل تطبيق است و به دليل آيه 15 سوره ذاريات، چشمه‌هاى بهشتى متعدد است. «إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَ عُيُونٍ»

«سُرُرٌ» و «سرور» از يك ريشه است. سرير به تختى گفته مى‌شود كه براى سرور باشد و كلمه‌ «مَرْفُوعَةٌ» نشانه جايگاه بلند تخت‌هاى بهشتى است كه بر صحنه‌هاى ديدنى بهشت اشراف دارد.

«أَكْوابٌ» جمع «كوب» بر وزن خوب به معناى قدحى است كه دسته ندارد. در سوره واقعه آيات 17 و 18 انواع ظرف‌ها آمده است. «بِأَكْوابٍ وَ أَبارِيقَ وَ كَأْسٍ مِنْ مَعِينٍ»

«نَمارِقُ» جمع «نمرقة» به معناى بالش و پشتى كوچك است. «زَرابِيُّ» فرش فاخر و زربافت است.

جلد 10 - صفحه 464

پیام ها

1- عظمت چشمه‌هاى بهشتى قابل شناخت نيست. «فِيها عَيْنٌ جارِيَةٌ» (كلمه‌ «عَيْنٌ» نكره آمده است.

2- جايگاه بهشتيان، رفيع و بلند است، نه آنكه روى زمين بنشينند. «سُرُرٌ مَرْفُوعَةٌ»



پانویس

  1. تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی، ج12، ص200

منابع

مسابقه از خطبه ۱۱۴ نهج البلاغه