آیه 4 سوره تکویر
| <<3 | آیه 4 سوره تکویر | 5>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
و آن گاه که شتران ده ماهه آبستن را (که نزد عرب بسیار عزیز است) به کلی رها کنند.
و هنگامی که اموال نفیس و با ارزش رها و بی صاحب شود
وقتى شتران ماده وانهاده شوند،
و چون شتران آبستن به حال خود رها شوند،
و در آن هنگام که باارزشترین اموال به دست فراموشی سپرده شود،
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
- عشار: حاملهها. مفرد آن عشراء است. ابن اثير در نهايه گويد: عشراء شترى است كه ده ماه از حاملگى آن گذشته است، سپس اين كلمه عموميت يافته كه به هر حامله عشراء گويند.
- عطلت: عطالت: خالى شدن. «عطل الرجل من المال و الادب: خلا». تعطيل: خالى كردن. «التعطيل: التفريغ» على هذا «عطّلت» به معنى خالى شدن است.[۱]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
إِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ «1» وَ إِذَا النُّجُومُ انْكَدَرَتْ «2» وَ إِذَا الْجِبالُ سُيِّرَتْ «3» وَ إِذَا الْعِشارُ عُطِّلَتْ «4» وَ إِذَا الْوُحُوشُ حُشِرَتْ «5»
آنگاه كه خورشيد در هم پيچيده و تاريك شود. و آنگاه كه ستارگان به خاموشى گرايند. و آنگاه كه كوهها به حركت درآيند. و آنگاه كه شتران باردار به حال خود رها شوند. و آنگاه كه حيوانات وحشى، برانگيخته و گرد هم آيند.
نکته ها
«تكوير»، به معناى درهم پيچيدن است كه در مورد خورشيد، به جمع شدن شعلههاى آن و خاموش شدن آن منجر مىگردد.
حركت كوهها در آستانه قيامت، ناشى از زلزله بزرگى است كه باعث فروپاشى و متلاشى شدن كوهها مىگردد و چنانكه در آيات ديگر نيز آمده است، همچون ريگ بيابان روان مىشوند.
«عشار» جمع «عشراء» به معناى شتر حامله ده ماهه است كه در نزد عرب، با ارزشترين اموال محسوب مىشده است. امّا به هنگام بروز علائم قيامت، بىصاحب مىماند و كسى به فكر آن نيست.
«وحوش» جمع «وحش» به معناى حيوانى است كه هرگز با انسانها انس نمىگيرد. مانند
جلد 10 - صفحه 396
درّندگان. برخى با استناد به آيه «وَ ما مِنْ دَابَّةٍ فِي الْأَرْضِ وَ لا طائِرٍ يَطِيرُ بِجَناحَيْهِ إِلَّا أُمَمٌ أَمْثالُكُمْ ما فَرَّطْنا فِي الْكِتابِ مِنْ شَيْءٍ ثُمَّ إِلى رَبِّهِمْ يُحْشَرُونَ» «1» گفتهاند مراد اين آيه نيز، محشور شدن حيوانات در قيامت است. امّا برخى ديگر از مفسران، با توجّه به اينكه سياقِ آيات مربوط به نشانههاى قبل از قيامت است، گفتهاند: منظور آن است كه قبل از قيامت، در اثر زلزلههاى پى در پى همه حيوانات از لانهها و بيشههاى خود خارج و در كنار يكديگر جمع مىشوند. «2»
پیام ها
1- نظام موجود خورشيد و ستارگان در آسمان و كوه و دريا و زمين، روزى دگرگون مىشود. إِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ وَ ...
2- هستى، محكوم اراده خداوند است و هرگاه او اراده كند، نظام عالم به هم مىخورد. إِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ وَ ...
3- شايد در قيامت، حيوانات وحشى نيز زنده شوند. «وَ إِذَا الْوُحُوشُ حُشِرَتْ»
پانویس
- ↑ تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی، ج12، ص98
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
آرشیو عکس و تصویر
.jpg)
-2.jpg)
