آیه 7 سوره صف
| <<6 | آیه 7 سوره صف | 8>> | |||||||||||||
| |||||||||||||||
محتویات
ترجمه های فارسی
و آیا از آن کس که به راه اسلام و سعادتش میخوانند و او همان دم بر خدا افترا و دروغ میبندد کسی ستمکارتر هست؟ و خدا هم هیچ قوم ستمکاری را هدایت نخواهد کرد.
و ستمکارتر از کسی که بر خدا دروغ می بندد، در حالی که به اسلام دعوت می شود کیست؟ و خدا مردم ستمکار را هدایت نمی کند.
و چه كسى ستمگرتر از آن كس است كه با وجود آنكه به سوى اسلام فراخوانده مى شود، بر خدا دروغ مىبندد؟ و خدا مردم ستمگر را راه نمىنمايد.
كيست ستمكارتر از آن كس كه به خدا دروغ مىبندد، در حالى كه او را به اسلام دعوت مىكنند؟ و خدا ستمكاران را هدايت نمىكند.
چه کسی ظالمتر است از آن کس که بر خدا دروغ بسته در حالی که دعوت به اسلام میشود؟! خداوند گروه ستمکاران را هدایت نمیکند!
ترجمه های انگلیسی(English translations)
معانی کلمات آیه
- كذب: (بر وزن كتف) اسم مصدر است به معنى دروغ (و بر وزن جسر) مصدر است به معنى دروغ گفتن.[۱]
تفسیر آیه
تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرى عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ وَ هُوَ يُدْعى إِلَى الْإِسْلامِ وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ «7»
و كيست ستمكارتر از آن كه بر خدا دروغ بست (و قرآن را سحر خواند)، در حالى كه به اسلام دعوت مىشود و خداوند قوم ستمكار را هدايت نمىكند.
نکته ها
در قرآن، شانزده مرتبه كلمه «أَظْلَمُ» به كار رفته كه پانزده مورد آن مربوط به مسايل اعتقادى و فرهنگى است نظير:
«افْتَرى عَلَى اللَّهِ» 9 مرتبه
«كَتَمَ شَهادَةً» 1 مرتبه
«1». آل عمران، 45.
جلد 9 - صفحه 611
«كَذَّبَ بِآياتِ اللَّهِ» 2 مرتبه
«مَنَعَ مَساجِدَ اللَّهِ» 1 مرتبه
«ذُكِّرَ بِآياتِ رَبِّهِ فَأَعْرَضَ عَنْها» 2 مرتبه
ظلم بر سه نوع است: ظلم به خود، ظلم به مردم و ظلم به مكتب و از اين ميان، ظلم به دين و مكتب، مهمّترين و بزرگترين نوع ظلم است. «1»
پیام ها
1- كسى كه نه بشارت عيسى و نه معجزات پيامبر اسلام را مىپذيرد و همه را يكسره سحر مىداند، مرتكب بزرگترين افترا گرديده و ظالمترين فرد است.
«سِحْرٌ مُبِينٌ وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرى»
2- افترا به انبياى الهى، افترا بر خداست. آنان به پيامبر صلى الله عليه و آله گفتند: «سِحْرٌ مُبِينٌ»، خداوند عمل آنان را افترا بر خدا معرفى مىكند.
3- افترا بر خدا و دين خدا، بدترين نوع افتراست. «وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرى عَلَى اللَّهِ»
4- بزرگترين ظلم، جلوگيرى از رشد و معرفت و حق گرايى و عبادت مردم است. «مَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرى عَلَى اللَّهِ»
5- بدترين نوع ظلم آن است كه بر ظالم، اتمام حجّت شده باشد و او ظلم كند.
وَ مَنْ أَظْلَمُ ... وَ هُوَ يُدْعى إِلَى الْإِسْلامِ
6- نتيجه افترا بر خداوند، محروميّت از هدايت الهى است. «وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ»
7- هدايت و ضلالت به دست خداوند است، ليكن انسان زمينههاى آن را با اختيار و اراده خود فراهم يا نابود مىكند. «لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ»
«1». تفسير اطيب البيان.
تفسير نور(10جلدى)، ج9، ص: 612
پانویس
- ↑ تفسير احسن الحديث، سید علی اکبر قرشی، ج11، ص142
منابع
- تفسیر نور، محسن قرائتی، تهران:مركز فرهنگى درسهايى از قرآن، 1383 ش، چاپ يازدهم
- اطیب البیان فی تفسیر القرآن، سید عبدالحسین طیب، تهران:انتشارات اسلام، 1378 ش، چاپ دوم
- تفسیر اثنی عشری، حسین حسینی شاه عبدالعظیمی، تهران:انتشارات ميقات، 1363 ش، چاپ اول
- تفسیر روان جاوید، محمد ثقفی تهرانی، تهران:انتشارات برهان، 1398 ق، چاپ سوم
- برگزیده تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و جمعي از فضلا، تنظیم احمد علی بابایی، تهران: دارالکتب اسلامیه، ۱۳۸۶ش
- تفسیر راهنما، علی اکبر هاشمی رفسنجانی، قم:بوستان كتاب(انتشارات دفتر تبليغات اسلامي حوزه علميه قم)، 1386 ش، چاپ پنجم
